Κυριακή, 11 Μαΐου 2008

Γι αυτούς που αμφισβητούν το δημόσιο σχολείο

«Γίνεται δουλειά στο Μουσικό Σχολείο της Λάρισας», διαβάζω στον τοπικό Τύπο. "Τη Δευτέρα θα μετέχει στα «Αχίλλια» (σ.σ. με την ευκαιρία της γιορτής του πολιούχου της Λάρισας, Αγ. Αχιλλίου), με Μουσική Γιορτή στο Ωδείο. Και την Τετάρτη θα κάνει εκδήλωση στο σχολείο, με θέμα «Ρομαντισμός στη Μουσική», στο σχολείο..."
Ο θεσμός του μουσικού σχολείου είναι επιτυχής. Επιτυχής θεωρείται και ο θεσμός του αθλητικού σχολείου. Αν λοιπόν οι αρμόδιοι, «σοφοί», σκεφτόντουσαν τη δημιουργία τέτοιου είδους σχολείων και τα στελέχωναν επιμελώς με έμψυχο και άψυχο υλικό, όπως π.χ. θα έπρεπε να ήταν τα ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ και ΤΕΣ και τα υπόλοιπα παρόμοια «εξειδικευμένα» σχολεία, τότε το δημόσιο σχολείο θα εκπληρούσε το ρόλο και το σκοπό του. Θα ξέφευγε από την καταφρόνηση και τη μιζέρια στην οποία έχει περιέλθει (ή το οδηγούν;) Αλλά όπως είναι έτσι σήμερα παρατημένα, τι να σου κάνουν; Τα τεχνικά λύκεια, για παράδειγμα, λειτουργούν χωρίς εργαστήρια. Δηλαδή προσπαθούν να δημιουργήσουν εξειδικευμένους τεχνίτες μέσω του …μαυροπίνακα.

2 σχόλια:

exoaptonkyklo είπε...

Φιλε phloy flis ειναι οντως καλα τα αθλητικα σχολεια? Δεν ειναι μηπως σχολεια οπου το επιπεδο των μαθητων ειναι πεσμενο μιας και το πρωτο που τους απασχολει ειναι το αθλημα τους? Και οι καθηγητες για παραδειγμα μηπως ειναι πιο ελαστικοι μιας και εχουν μπροστα τους παιδια κουρασμενα και φορτωμενα με τις εξτρα υποχρεωσεις τους απ τα αθληματα τους?
Τελικα λειτουργει πραγματι ισοροπημενα το "αθλητισμος και σπουδες"?

phlou...flis είπε...

@exoaptonkyklo: Εκεί πάνε -φαντάζομαι- αθλητικά ταλέντα. Δε θα με πείραζε να κατεβάσω το επίπεδο μαθημάτων, προκειμένου να αφοσιωθούν στα αθλήματά τους. Δεν έχω ιδίαν πείρα. Το πρόγραμμα είναι πράγματι βαρύ. Ναι, δύσκολη η εξισορρόπηση που αναφέρεις. Αλλά έτσι κι αλλιώς όλα τα παιδιά δεν είναι για σπουδές. Θα ήθελα μαζί με τα αθλητικά σχολεία και τα μουσικά, να υπ΄ρχουν τα θεατρικά, καλλιτεχνικά κ.ά. μπας και αναδείξουμε τα άλλα ταλέντα των παιδιών.