Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Διαβάζετε μεγαλοφώνως

Διάβασα, Είδα, Άκουσα (μα δε θυμάμαι πού), πως ....Η μεγαλόφωνη σκέψη βοηθάει τους φοιτητές, οδηγεί πιο γρήγορα στη σωστή λύση.

Οι φοιτητές που σκέπτονται μεγαλόφωνα όταν καλούνται να λύσουν μία μαθηματική άσκηση, τη λύνουν γρηγορότερα κι έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να βρουν τη σωστή απάντηση. Αυτό υποστηρίζουν Ισπανοί ερευνητές του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, που ανέλυσαν σε βάθος την εργασία τελειοφοίτων φοιτητών του Μαθηματικού Τμήματος του συγκεκριμένου πανεπιστημίου, οι οποίοι βιντεοσκοπήθηκαν ενόσω έλυναν ο καθένας μόνος του σε ξεχωριστή αίθουσα ένα πρόβλημα. Οπως επιβεβαιώνουν οι ειδικοί, «η αναπαράσταση του προβλήματος –είτε μέσω μεγαλόφωνης σκέψης είτε σχεδιασμού του στο χαρτί– διαδραματίζει καίριας σημασίας ρόλο στη μαθηματική σκέψη, ευνοεί την κατανόηση εννοιών και διεγείρει την ανάπτυξη ενός ευέλικτου και εύστροφου τρόπου σκέψης στην επίλυση προβλημάτων». Σύμφωνα με τους ίδιους, η ικανότητα αναπαράστασης των προβλημάτων «σχετίζεται στενά με την επιτυχή επίλυσή τους».
Άντε καλοί μου μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές, αφήστε τις άλλες μεθόδους -υπνοπαιδεία, αντιγραφή, συστήμα "μπούκα", της τεχνολογική υποκλοπή κ.ά.- και δοκιμάστε τούτην εδώ την καινοφανή μέθοδο. Θα μου πείτε, σε μια αίθουσα όπου βρίσκεται πλήθος φοιτητών -ας πούμε σε γραπτή εξέταση- αν το πλήθος μεγαλοφώνως διαγωνίζεται, τι πανζουρλισμός θα προκύψει, τι συγκέντρωση μυαλών και τι λύσεις προβλημάτων θα αναμένουμε; Ε, ομολογώ πως δε γνωρίζω και ούτε δύναμαι να σας απαντήσω αν οι ισπανοί ερευνητές το μελέτησαν ενδελεχώς.

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Εναλλακτικές ...γερμανικές λύσεις για 18χρονους

Τους περισσότερους φοιτητές, κατ' αναλογίαν πληθυσμού μεταξύ των χωρών της ΕΕ, έχει η Ελλάδα. Παράλληλα έχουμε και τα πρωτεία στην ...εξαγωγή φοιτητών. Τους λιγότερους φοιτητές έχει η Γερμανία, "γιατί έχουμε πολύ καλές εναλλακτικές λύσεις για τους 18χρονους", λένε οι Γερμανοί.
Ευκαιρία είναι να μελετήσουν το γερμανικό σύστημα οι σοφοί μας (και όχι μόνο το αντίστοιχο εκλογικό) μπας και ανακαλύψουν μέσω αυτού την ...Αμερική. Μπας και δώσουν μια ώθηση στην αιωνίως καταταλαιπωρημένη και αδίκως κατασυκοφαντημένη Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση, είτε αυτή λεγόταν ΤΕΛ, ΤΕΣ, ΕΠΑΛ και δε ξέρω τι άλλο. Αυτήν την Εκπαίδευση που εδώ και κάτι αιώνες, θεωρείται "σάκκος σκουπιδιών" ή "σκυβαλοδοχείο" της εκπαίδευσης.


Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Ιδιωτική εταιρία θα αναλάβει να προτείνει το σχέδιο διορισμών, μεταθέσεων και αποσπάσεων των εκπαιδευτικών και επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης!!!

Σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησής μου σχετικά με αποσπάσεις εκπαιδευτικών κλπ, διαβάζω στο διαδίκτυο την παρακάτω είδηση:


Ιδιωτική εταιρία θα αναλάβει να προτείνει το σχέδιο διορισμών, μεταθέσεων και αποσπάσεων των εκπαιδευτικών και επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης!!!
Πρόχειρο διαγωνισμό κάνει το υπ. Παιδείας για την επιλογή εταιρίας η οποία θα αναλάβει την Κατάρτιση Σχεδίου Δράσης για το σύστημα επιλογής του εκπαιδευτικού δυναμικού και των στελεχών της εκπαίδευσης το οποίο θα περιλαμβάνει :
(α) πρόταση σεναρίων για πλαίσιο διορισμών, μεταθέσεων και αποσπάσεων των εκπαιδευτικών και επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης, βάσει κριτικής αποτίμησης της λειτουργίας του υφιστάμενου συστήματος, συγκριτικών δεδομένων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και των πορισμάτων από επεξεργασία των προτάσεων που θα έχουν κατατεθεί κατά την πρώτη διαβούλευση της σχετικής αρχικής νομοθετικής πρότασης του Υπουργείου Παιδείας

(β) Πρόταση για το νέο σύστημα διοικητικών διαδικασιών, υποδομών και εργαλείων για την υλοποίηση του νέου προτεινόμενου πλαισίου, με αξιοποίηση των πορισμάτων της διοικητικής επιστήμης και των νέων επιστημονικών και τεχνολογικών εργαλείων.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Αποσπασμένοι και Νεοδιοριζόμενοι

16 Δεκεμβρίου 2009: 18.000 αποσπασμένους εκπαιδευτικούς ανακάλυψε η Υπουργός Παιδείας.
16 Δεκεμβρίου 2009: 96 εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται στην Τεχνική Εκπαίδευση, όπως προκύπτει από τα οριστικά αποτελέσματα του γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ.

Τι πιο απλό για ένα ...απλοϊκό μυαλό; Ανακαλείς όλες τις αποσπάσεις και τότε προκύπτουν -αν προκύψουν- τα όποια κενά. Ποιος/α έχει τα κότσια να το κάνει αυτό; Μα στ' αλήθεια, τόοοοοοσο δύσκολο είναι;

Όταν δε συμβεί αυτό, να δείτε -και συνάμα να δει και η κα Υπουργός- πόοοοσοι εκπαιδευτικοί θα πλεονάζουν. Γιατί εκείνη η απλή διαίρεση: ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΘΗΤΩΝ διά ΣΥΝΟΛΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ = ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ/ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ, πόσο εξωπραγματική είναι.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Κλειστόν λόγω...


Μια εβδομάδα ....κλειστόν λόγω γρίππης. Μια εβδομάδα ...κλειστόν λόγω κατάληψης. Στις 16 ....κλειστόν λόγω απεργίας Δασκάλων και Νηπιαγωγών. Στις 17 ....κλειστόν λόγω τοπικών εκλογών των Καθηγητών της Λάρισας. Άντε ακόμα λίγο και το κλείνουμε οριστικά το ...μαγαζί. Εξάλλου, τί το χρειαζόμαστε;

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Η σχέση των Πρωθυπουργών Ελλάδας με την Παιδ(ε)ία

Κάποτε, ο κ. Καραμανλής ο Β’, μιλώντας στη Βουλή στην προ ημερησίας διάταξης για την παιδεία, τόνισε πως το νέο σύστημα θα πρέπει...

- που ελευθερώνει τα παιδιά από τη μεγάλη πίεση που δέχονται στη διάρκεια του Λυκείου.
- να εγγυάται στοιχειώδη ασφάλεια.
- να απαλλάσσει την ελληνική οικογένεια από τα τεράστια βάρη της Παραπαιδείας.
- να είναι αξιόπιστο, δίκαιο, αντικειμενικό.
- να δίνει ευρύτερες δυνατότητες και περισσότερες ευκαιρίες σε όλους.

Ο τέως Πρωθυπουργός μίλησε για ένα Ποιοτικό και Αυτόνομο Λύκειο...

- Που να απαντά στις προσδοκίες των μαθητών.
- Που να είναι απαλλαγμένο από τις νοοτροπίες της αποστήθισης.
- Που να μαθαίνει το μαθητή «πώς να μαθαίνει».
- Που να καλλιεργεί την κριτική σκέψη και την ικανότητα του μαθητή να αναλύει και να συνθέτει.
- Που να δίνει τη δυνατότητα ευρύτερης μόρφωσης στα σύγχρονα θέματα της κοινωνικής και πολιτιστικής πραγματικότητας.
- Που να ενημερώνει με πληρότητα τα παιδιά για τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό.

Ο κ. Καραμανλής είπε πως βούληση όλων- είναι να διαμορφώσουμε ένα νέο Λύκειο και ένα νέο εξεταστικό σύστημα...

- Που βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τις γνώσεις, τις ικανότητες, τις δεξιότητές τους.
- Που βοηθούν τα παιδιά να βρουν ασφαλέστερους δρόμους για το μέλλον τους.
- Που βοηθούν τα παιδιά να διεκδικήσουν και να κερδίσουν το ρόλο που θέλουν και μπορούν στην οικονομία, την εργασία, την κοινωνία.
Έπεα Πτερόεντα; Ίσως. Τώρα, περιμένω με αγωνία τον νυν πρωθυπουργό να μιλήσει σε μια ανάλογη προ ημερησίας διάταξη για την παιδεία, να λέει τα δικά του, να συγκρίνω και μετά να πάω για ...ύπνο!

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Ανοιχτό Σχολείο και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Πριν από αρκετό καιρό, έγραφα για «Ένα σχολείο που δεν κλείνει ποτέ» (κλικ) για ένα σχολείο το οποίο θα είναι ανοικτό και τις απογευματινές ώρες, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες και να αξιοποιείται από τους πολίτες όλων των ηλικιών. Πριν κάποιες μέρες, διάβασα στην κυπριακή εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ επιστολή ενός Δημάρχου πόλης της Κύπρου, της Λακατάμιας (κλικ για να διαβάσετε τα σχετικά με το θεσμό), σχετική με το θέμα. Φαίνεται πως κάποιοι έχουν έμπνευση, όραμα, και τολμούν. Είθε να δούμε κάτι ανάλογο να πραγματοποιείται και από Δήμους της Ελλάδας.
Παραθέτω την επιστολή.
Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ο θεσμός του Ανοιχτού Σχολείου επεκτείνεται από φέτος και στη Λακατάμια
Λουκάς Ιατρός, δημάρχος Λακατάμιας

"Θεωρώ σημαντική την εξέλιξη αυτή για το δήμο μας και θέλω να εκφράσω και δημόσια την ικανοποίησή μας. Η πολιτεία μας έχει ανάγκη να κάνει βαθιές τομές στην κοινωνική πολιτική της και στον πολιτισμό. Ο τρόπος για να το επιτύχει είναι να αναμίξει αποφασιστικά την Τοπική Αυτοδιοίκηση που είναι η αρχή που βρίσκεται εγγύτερα στους δημότες και γνωρίζει τα προβλήματά τους. Αυτό είναι και το νόημα του Ανοιχτού Σχολείου. Να ανοίξουν οι υποδομές των σχολείων και τα απογεύματα και να καταστούν χώρος δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών των πολιτών σε ποικίλους τομείς: Τον κοινωνικό προβληματισμό, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Υπάρχουν το τελευταίο διάστημα θετικές ενδείξεις ότι θα αλλάξουν ορισμένα πράγματα στον τόπο μας.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να πάψει να θεωρείται μια δημόσια Αρχή με περιορισμένους και συμπληρωματικούς ρόλους. Σε ορισμένους τομείς που αφορούν άμεσα τον πολίτη, η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να είναι πρωταγωνιστής και ο εκφραστής της πολιτικής του κράτους στο τοπικό επίπεδο. Τέτοιοι τομείς είναι κατά την άποψή μου, η κοινωνικοποίηση των πολιτών και η συγκρότηση οργανωμένων συνόλων που στόχο θα έχουν την προώθηση τοπικών πρωτοβουλιών στον τομέα της κοινωνικής αλληλεγγύης, του πολιτισμού και του αθλητισμού.Η πολιτεία χρειάζεται έναν τοπικό παράγοντα που να λειτουργήσει ως καταλύτης ώστε να αναζωογονηθεί η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά.
Αυτός ο αποφασιστικός παράγοντας είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν είναι τυχαίες οι αλλαγές το τελευταίο διάστημα, τόσο σε σχέση με την αιρετή εκλογή και τη σύνδεση των σχολικών εφορειών με τους δήμους, όσο και ο θεσμός του Ανοιχτού Σχολείου.
Η Λακατάμια θα αδράξει αυτή την ευκαιρία και θα κάνει το παν να καταστήσει το θεσμό του Ανοιχτού Σχολείου ένα μέσο που θα φέρει κοντά τους πολίτες και θα τους καταστήσει συμμέτοχους στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Η συμμετοχή, η πρωτοβουλία, η αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων είναι επιλογές που εντάσσονται στην κατεξοχήν αποστολή του αυτοδιοικητικού κινήματος. Το κεντρικό κράτος δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Πρέπει να αποκεντρώσει εξουσίες και να αναθέσει νέους ρόλους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό θα γίνει σταδιακά εφικτό με τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη μετάθεση αρμοδιοτήτων, πόρων και προσωπικού στις τοπικές Αρχές για να δουλέψουν στο επίπεδο της πόλης, της συνοικίας και της γειτονιάς.
Το Ανοιχτό Σχολείο στη Λακατάμια θα λειτουργήσει στο πρότυπο ενός οργανωμένου συνόλου, θεσμοθετημένου ως σωματείου με δική του συνέλευση και διοικητικό συμβούλιο.
Στόχος μου είναι να προσελκύσω τη συμμετοχή ανθρώπων που θα δουλέψουν εθελοντικά, αλλά και συστηματικά, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι και οι σχολικές υποδομές να αξιοποιηθούν πλήρως.
Θέτουμε κατά προτεραιότητα την οργάνωση δραστηριοτήτων με επίκεντρο την ποιότητα ζωής στη Λακατάμια, τις πνευματικές, καλλιτεχνικές και αθλητικές εκδηλώσεις, την ανάδειξη καινοτόμων ιδεών για τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας και τη συζήτηση επίκαιρων θεμάτων όπως το περιβάλλον, τη χρήση νέων τεχνολογιών κ.τλ."

Πηγή: εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Κάποια πράγματα που πρέπει γράφονται

Είναι κάποια θετικά που γίνονται αλλά που δε γράφονται στον Τύπο, γιατί δεν πουλάνε –για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του συρμού. Αντ’ αυτών, τα όποια αρνητικά που συμβαίνουν στο χώρο της εκπαίδευσης, των σχολείων και στους μαθητές, γράφονται και πολλάκις υπερτονίζονται. Νόμοι της αγοράς, ίσως...
Επί του προκειμένου. Στα πλαίσια της 20ής Εθνικής Συνδιάσκεψης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων Ελλάδας, μαθήτρια του 3ου Λυκείου Λάρισας πέτυχε διάκριση. Η μαθήτρια της Β’ τάξης Ευανθία Κασιώρα του 3ου Λυκείου Λάρισας επιλέχθηκε στη οκταμελή επιτροπή μαθητών που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 63η Διεθνή Σύνοδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων, που θα λάβει χώρα στο Τρόμσο της Νορβηγίας. Επιλέχθηκε μεταξύ 97 μαθητών και 60 Λυκείων που συμμετείχαν στην 20ή Συνδιάσκεψη Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσ/νίκη για 3 ημέρες. Η μαθήτρια εξέθεσε τις απόψεις της για τη μετανάστευση, στην Αγγλική Γλώσσα, που ήταν η Γλώσσα της Συνόδου και επιλέχθηκε για τις συγκροτημένες και τεκμηριωμένες θέσεις της. Πρέπει να τονιστεί ότι είναι η μοναδική μαθήτρια εκπρόσωπος από όλα τα Λύκεια της Θεσσαλίας. Το πρόγραμμα συντόνισε η καθηγήτρια κ. Ευαγγελία Γεωργιάδου.
Να συγχαρούμε τη μαθήτρια και να της ευχηθούμε καλή τύχη στη ζωή της, γενικότερα!

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Πρόταση για Κατανομή των σχολικών διακοπών

Με αφορμή τις σκέψεις που ακούστηκαν για πρόωρο κλείσιμο των σχολείων για τις διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς εξαιτίας της γρίππης, δράττομαι της ευκαιρίας να διατυπώσω μια πρόταση που δεν είναι δική μου, μιας και αυτή εφαρμόζεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Αφορά στο κλείσιμο των σχολείων στην περίοδο των Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς και του Πάσχα και την κατανομή αυτών των διακοπών.
Ως γνωστόν, τα σχολεία κλείνουν σε κάθε περίπτωση από 15 ημέρες -και αυτός είναι ένας από τους σοβαρότερους λόγους για τους οποίους ο κλάδος των εκπαιδευτικών γενικότερα, βρίσκεται την ...μπούκα του κανονιού. Τι συμβαίνει λοιπόν σε άλλες χώρες και για άλλους λόγους, όπως οι καιρικές συνθήκες; Τα σχολεία λειτουργούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε προτού επέλθει κόπωση στους μαθητές και στο διδακτικό προσωπικό, κλείνουν για λίγες μέρες (συνήθως μια βδομάδα) και όχι όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, συνολικά 15 και 15 μέρες. Οι περίοδοι αυτοί κατανέμονται στο σχολικό έτος περίπου αναλογικά (πίνακας 2).


Κατ’ αρχάς, η ανάγκη για το κλείσιμο των σχολείων και τη διακοπή των μαθημάτων δεν την επέβαλε κάποιος συνδικαλιστικός φορέας των εκπαιδευτικών ή των μαθητών. Οι συνθήκες και η φύση της εργασίας το επιβάλλουν σε όλο τον κόσμο. Και για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε πίνακες από μια έρευνα-μελέτη του τμήματος Ποιότητας της Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (2003) με τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση τηςε οργάνωσης του σχολικού χρόνου στην υποχρεωτική εκπαίδευση σε χώρες της Ευρώπης, στην Αυστραλία, τον καναδά, τις ΗΠΑΣ, την Ιαπωνία και τη Ν. Ζηλανδία» (klik). Σ’ αυτή την έρευνα, υπάρχουν πίνακες που καταδεικνύουν για κάθε προαναφερόμενη χώρα...

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. Διάρκεια σχολικού έτους
ΠΙΝΑΚΑΣ 2. Διάρκεια και κατανομή σχολικών διακοπών
ΠΙΝΑΚΑΣ 3. Ετήσιος αριθμός διδακτικών ημερών
ΠΙΝΑΚΑΣ 4. Διάρκεια σχολικής εβδομάδας
ΠΙΝΑΚΑΣ 5. Εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος και διάρκεια διδακτικής περιόδου (υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση).

Μελετώντας τους πίνακες, θα διαπιστώσει κανείς ότι οι έλληνες μαθητές και εκπαιδευτικοί, δεν είναι από τους πιο ...τεμπέληδες, όπως πολλοί τους μας καταμαρτυρούν (πίνακας 3 & 5).




Και περισσότερες ώρες από άλλους μαθητές και εκπαιδευτικούς εργάζονται και λιγότερες ή ίσες μέρες διακοπών έχουν. Απλώς, είναι συγκεντρωμένες αυτές οι μέρες διακοπών και ...ενοχλούν. Θα μπορούσε και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να εφαρμοστεί αυτό που ισχύει σε άλλες χώρες, όσον αφορά τις περιόδους διακοπών. Ενδεικτικά σημειώνουμε:
5 μέρες τον Οκτώβριο (από 28 Οκτ. Μέχρι και 1η Νοεμβρ),
10 μέρες το Δεκέμβριο-Ιανουάριο (24 Δεκ μέχι και 2 Ιαν),
7 μέρες τον Φεβρουάριο (15 Φεβρ. Μέχρι και 21 Φεβρ) και
8 μέρες τον Απρίλιο (ανάλογα με το Πάσχα).
Σύνολο 30 ημέρες, όπως ισχύει και σήμερα.
Το πλεονέκτημα αυτής της πρότασης είναι ότι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, προτού νιώσουν την κόπωση και των εξ αυτής συνεπειών της, θα έχουν τις ολιγοήμερες διακοπές για την ξεκούρασή τους. Και τα περί κόπωσης δε θάθελα να θεωρηθεί υπερβολή. Άλλωστε, το Υπουργείο Παιδείας, κατανοώντας αυτή την ανάγκη, θέσπισε τους πέντε περιπάτους-εκπαιδευτικές επισκέψεις εντός νομού, έναν κάθε μήνα, άσχετα από το αν αυτοί μετατρέπονται απλά σε ψυχαγωγικοί.
Με την πρόταση αυτή, δεν προτίθενται επιπλέον ημέρες διακοπών αλλά ούτε και αφαιρούνται -έτσι δεν θίγονται ...κεκτημένα δικαιώματα ένθεν κακείθεν. Γνωρίζουμε πως δεν ανακαλύπτουμε σήμερα την Αμερική -κοινότυπο αλλά αληθινό- δεν πρωτοπορούμε. Αν θέλετε, αντιγράφουμε ένα από τα καλά στοιχεία άλλων συστημάτων.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Δάσκαλοι με μισθούς τραπεζιτών

Πρωτοποριακό πείραμα αρχίζει σε σχολείο της Νέας Υόρκης

ΑΝ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ αμείβονταν με μισθούς τραπεζιτών, θα ελάμβαναν τα παιδιά καλύτερη εκπαίδευση; Σε αυτό ακριβώς το ερώτημα φιλοδοξεί να απαντήσει ένα πρωτοποριακό πείραμα που αρχίζει μαζί με τη νέα σχολική χρονιά, στη Νέα Υόρκη. Οι ετήσιες απολαβές των οκτώ δασκάλων που θα αναλάβουν να διδάξουν τα 120 παιδιά της Γ΄ τάξης του Δημοτικού στο σχολείο ΤΕΡ (Τhe Εquity Ρroject, Σχέδιο Αμεροληψία) του Ουάσινγκτον Χάιτς θα είναι 125.000 δολάρια. Πέραν αυτών, όμως, για τους καθηγητές της μη προνομιούχου γειτονιάς του Μανχάταν υπάρχουν ετήσια μπόνους που φτάνουν ακόμα και τα 25.000 δολάρια, άριστη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, συνταξιοδοτικά οφέλη καθώς και δυνατότητα 12μηνης άδειας άνευ αποδοχών κάθε πέντε χρόνια. Όλα αυτά, την ώρα που ο μέσος ετήσιος μισθός ενός δασκάλου στις ΗΠΑ είναι μόλις 40.412 δολάρια. Πρόκειται για ένα μοναδικό σχολείο, ένα μοναδικό πείραμα στο οποίο θέτουν τις ελπίδες τους οι ειδικοί ώστε να απαντηθεί ένα φλέγον ερώτημα: οι καλύτερες αμοιβές για τους δασκάλους ισοδυναμούν με καλύτερη εκπαίδευση για τους μαθητές;
Πίσω από το ΤΕΡ βρίσκεται ο 32χρονος Ζέκε Βάντερχεκ, ένας πρώην δάσκαλος ο οποίος κατάφερε να εξασφαλίσει για το φιλόδοξο σχέδιό του κυβερνητική χρηματοδότηση ύψους 2,3 εκατ. δολαρίων. Την ιδέα την είχε από χρόνια, όταν διένυε ακόμα την τρίτη δεκαετία της ζωής του, και εργαζόταν ως δάσκαλος σε σχολείο του Ουάσινγκτον Χάιτς. «Ήταν απολύτως προφανές πως υπήρχαν σπουδαίοι δάσκαλοι και πολύ μέτριοι δάσκαλοι», λέει. «Αν βάλεις τα ίδια παιδιά στις τάξεις διαφορετικών δασκάλων, θα έχεις εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα». Τα 120 παιδιά ηλικίας 9-10 ετών που θα φοιτήσουν φέτος στη Γ΄ (και μοναδική προς το παρόν) τάξη του ΤΕΡ κέρδισαν τις θέσεις τους με κλήρωση. Όσο για τους δασκάλους, ο Βάντερχεκ έλαβε περισσότερες από 600 αιτήσεις μόλις κυκλοφόρησε η είδηση. Πήρε προσωπική συνέντευξη από 100 υποψήφιους και γύρισε ολόκληρες τις ΗΠΑ προκειμένου να παρακολουθήσει τους 35 επικρατέστερους να διδάσκουν προτού καταλήξει στην τελική οκτάδα. Οι οκτώ όμως δεν θα έχουν μόνο υψηλές απολαβές - θα έχουν και αντίστοιχες υποχρεώσεις. Θα υποβάλλονται σε αυστηρές αξιολογήσεις και θα εργάζονται από τις 8.00 το πρωί έως τις 6.00 το απόγευμα καθημερινά. Θα παρακολουθούν ο ένας τα μαθήματα του άλλου και θα συζητούν καθημερινά τρόπους βελτίωσης της διδασκαλίας τους. Επιπλέον, αντί της πολυτέλειας των μακροχρόνιων θερινών διακοπών, θα συμμετέχουν το καλοκαίρι σε σεμινάρια.
Προτροπή προς την ελληνική κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο: μην το εφαρμόσετε στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα∙ είναι πολύ νωρίς για μας, αφήστε για τον επόμενο ...αιώνα. Αφήστε που με τέτοιους μισθούς και το ανάλογο κύρος, θα εκτοξευθούν και τα ιδιαίτερα καθώς και το αντίτιμο. Αρκετά πληρώνει το ελληνικό νοικοκυριό; Δε χρειάζεται να μας προκύψουν και golden boys στα σχολεία τα οποία θα χρυσοπληρώνουμε.

Πηγή: ΤΗΕ ΤΙΜΕS (αναδημοσίευση: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 14 Σεπτ. 2009)

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια: Απαντήσεις και ερωτήματα

Διαβάζοντας, όπως συνηθίζω, φίλια ιστολόγιa @φίλων bloggers, έπεσα σε μία ανάρτηση του Φοίβου Νικολαΐδη με τίτλο «Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια» -και αναφέρεται στην Κύπρο- στο οποίο δημοσιεύεται το άρθρο του κύπριου βουλευτή Αντρέα Θεμιστοκλέους - Μέλους της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής- με τίτλο: «Κύπρος – περιφερειακό κέντρο, όχι εκπαίδευσης, αλλά άγριας εκμετάλλευσης, εστία διασυρμού και πύλη λαθρομετανάστευσης
Δε θα αντιγράψω το άρθρο αλλά θα σας παραπέμψω σ’ αυτό. Είναι άκρως ενδιαφέρον και απαντά σε όσους υποστηρίζουν τα «οφέλη» από την ίδρυση τους, για τις «προσδοκίες» των νέων που φοιτούν σ’ αυτά, για τους «κανονισμούς λειτουργίας» τους που δεν υπάρχουν, για τις παραπλανητικές διαφημίσεις που χρησιμοποιούν για να ψαρέψουν πελατεία, για τις «διαδικασίες» πρόσληψης και τις «διαδικασίες» ανέλιξης του «διδακτικού» προσωπικού, για τους αλλοδαπούς φοιτητές που δεν τα επιλέγουν για τη φοίτησή τους και πολλές άλλες απαντήσεις αλλά και ερωτήματα.
Επισκεφθείτε το ιστολόγιο του
Φοίβου και θα ενημερωθείτε σχετικά.

ΥΓ. Εχω προβεί στη δημοσίευση του παρόντος και άρα στην επαναδημοσίευση της ανάρτησης του Φοίβου, προτού καν μου δώσει την έγκριση του. Ελπίζω να μη θυμώσει• ή τουλάχιστον να μη θυμώσει πολύ.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Κατάληψη σε Γυμνάσιο-Λύκειο για το γυμναστήριο

Διάβασα πριν λίγες μέρες στον τοπικό Τύπο πως οι μαθητές του σχολικού συγκροτήματος του Γυμνασίου–Λυκείου Φαλάνης προχώρησαν σε κατάληψη, διαμαρτυρόμενοι για την κατάσταση του γυμναστηρίου και των τουαλετών. Οι μαθητές ζητούν την άμεση συντήρηση του κλειστού γυμναστηρίου που αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω παλαιότητας. Oι συνεχείς ενοχλήσεις τόσο των μαθητών όσο και των καθηγητών προς τη Δημοτική Αρχή για την επιδιόρθωση των τουαλετών και του γυμναστηρίου δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Έτσι, οδηγήθηκαν σε κατάληψη.



Στο γυμναστήριο, υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό πλήρης εγκατάλειψη (σπασμένα τζάμια, βρόμικες τουαλέτες, λάμπες που κρέμονται από την οροφή έτοιμες να πέσουν, αποθήκες βρόμικες χωρίς αθλητικά όργανα κ.λπ. Να σημειωθεί πως το κλειστό γυμναστήριο, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του σχολικού συγκροτήματος, ανήκει στο Δήμο Γιάννουλης και ο δήμαρχος έχει δεσμευθεί για τη συντήρησή του και σύντομα το έργο θα ξεκινήσει.



Να πω την αλήθεια, χάρηκα για την αντίδραση αυτή των μαθητών. Υγιής αντίδραση μου φάνηκε. Θα σκεφτείτε, ίσως, πώς είναι δυνατόν να …χαίρομαι όταν καταλαμβάνεται ένα σχολείο. Λοιπόν, ακούστε –εξάλλου το γνωρίζετε: ακόμα και για τα αυτονόητα, πρέπει να τα διεκδικούμε, πρέπει να αγωνιζόμαστε γι αυτά. Αν δε φωνάξουμε, κανείς δε μας ακούει. Το γνωρίζετε όλοι. Και αν δεν ακούνε εμάς τους μεγάλους, πόσο μάλλον θα ακούσουν τα παιδιά. Καλά κάνανε και προχώρησαν σε κατάληψη. Δε ζητούν παράλογα (θυμάστε, τις τετράγωνες τυρόπιτες και τα άλλα …περίεργα αιτήματα). Ζητούν και απαιτούν να ληφθούν μέτρα για τη σωματική τους υγεία, τη σωματική τους ακεραιότητα. Και οι …άλλοι, είναι υποχρεωμένοι να τα προσφέρουν. Κι επειδή δεν ακούν, καλά κάνουν τα παιδιά και τους τα φωνάζουν. Μπας και ακούσουν, μπας και ξυπνήσουν, μπας και κινητοποιηθούν. Γιατί, δυστυχώς, πάντα έτσι γίνεται. Μακάρι να μη χρειαζόντουσαν όλα αυτά. Αλλά όταν είναι αναγκαία, καλό είναι να γίνονται. Και πολλές φορές, τα παιδιά ξέρουν καλύτερα από εμάς.

Οι φωτογραφίες προέρχονται από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Πέντε ξένες γλώσσες φέτος στα σχολεία

Διάβασα, Είδα, Άκουσα πως … πέντε (5) ξένες γλώσσες θα διδάσκονται από φέτος στα σχολεία. Πως για πρώτη χρονιά φέτος η Ισπανική γλώσσα θα διδάσκεται στα γυμνάσια και στα λύκεια όλης της χώρας, ως δεύτερη ξένη γλώσσα στη διδακτική ύλη παράλληλα με τη Γαλλική, τη Γερμανική και την Ιταλική. Πως ήδη τα Ιταλικά έχουν δείξει τη δυναμικότητά τους καθώς κατακτούν σημαντικό έδαφος στη σχολική ζωή, με μεγάλη συμμετοχή του μαθητικού πληθυσμού, ενώ και τα Ισπανικά προβλέπεται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των μαθητών που θέλουν να ξεφύγουν από τις «κλασικές» επιλογές χρόνων στο σχολείο τους, οι οποίες είναι τα Γαλλικά και τα Γερμανικά.

Αναρωτιέμαι, στο σχολείο μου γιατί διδάσκεται μόνο μία, η Αγγλική; Και όταν οι μαθητές επιλέξουν –μέσα από τα μαθήματα Επιλογής- κάποια άλλη ξένη γλώσσα, γιατί το τμήμα αυτό συνήθως δε συγκροτείται (μιας και η αρμόδια Δ/νση Εκπ/σης δε διαθέτει ανάλογο καθηγητή για τη διδασκαλία της); Έτσι, με αυτή την πρακτική, οι μαθητές «διοχετεύονται» σε άλλα μαθήματα «Επιλογής». Μάλλον κουραφέξαλα, ή για να χρησιμοποιήσω μια πιο προσφιλή φράση «έπεα πτερόεντα». Όχι μόνο για τις …πέντε ξένες γλώσσες, αλλά και για τα μαθήματα «Επιλογής» που «δικαιούνται» να επιλέξουν οι μαθητές των τριών τάξεων του Λυκείου. Αυτά τα πράγματα δε συμβαίνουν, τουλάχιστον στα λύκεια της χώρας. Το ωρολόγιο πρόγραμμα «δε χωράει» πολλά μαθήματα, δε «βγαίνει», πως το λέν. Φτάνουμε στα 7ωρα και 8ωρα με αποτέλεσμα τη σωματική εξάντληση των μαθητών και άρα την αποφυγή επιλογής αυτών των μαθημάτων. Οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης «τσιγκουνεύονται» στις προσλήψεις εξειδικευμένου εκπαιδευτικού προσωπικού για τη διδασκαλία αυτών των μαθημάτων (θεατρολόγους, σχεδίου, μουσικής, ξένων γλωσσών). Το αναλυτικό πρόγραμμα θέλει ανανέωση, ριζική μάλιστα. Θέλει περικοπή ή περιορισμό της ύλης σε κάποια μαθήματα και εμπλουτισμό με άλλα. Και όχι τσιγκουνιές. Η παιδεία είναι το ζητούμενο. Έχει παρανοηθεί από κάποιους ότι η Παιδεία είναι η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη επένδυση που οφείλει να κάνει συνειδητά και υπεύθυνα ένα κράτος που προσβλέπει στο μέλλον. Ο Πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, τονίζεται από όλους. Παιδεία και Πολιτισμός πάνε μαζί, χέρι χέρι, καθοδηγώντας και διαμορφώνοντας αλλήλους. Γι’ αυτό και η σημερινή κατάπτωση του πολιτισμού.
Χρόνια μιλάμε για την υποβάθμιση της Παιδείας σε όλα τα επίπεδα. Ακούει κανείς; Εκλογές είχαμε, πολλά δεν ακούσαμε για Παιδεία και Πολιτισμό. Πότε επιτέλους ένα σοβαρό κράτος θα στηρίξει αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα της σωστής δημόσιας εκπαίδευσης των μελλοντικών Ελλήνων πολιτών; Εκτός κι αν ηθελημένα προτιμούν πολίτες άβουλους, χωρίς γνώση και κρίση, έρμαια στα κελεύσματα των εκάστοτε κυβερνητών.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Πείτε μου, τι να παίξω στα παιδιά;

Ο Διονύσης Σαββόπουλος είχε τραγουδήσει κάποτε το…
«Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά.
Μα ούτε και στους μεγάλους.
Είμαι μεγάλος με τιράντες και γυαλιά
και όλο φοβάμαι το αύριο.
Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά.
Έτσι κι’ αλλιώς τα ξέρουν όλα
και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά,
όταν σχολνούν στις δύο η ώρα.
Ζούμε μέσα σ ένα όνειρο που τρίζει.
Σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας.
Μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος.
Μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιός μας ο μεγάλος κι’ ο μικρός.»
Το ηλικιακό δυναμικό του Συλλόγου Διδασκόντων στο σχολείο μου είναι μεταξύ 45 και 60. Ευτυχώς γιατί εδώ και δύο χρόνια έγινε μια μεγάλη …ανανέωση –μπορείτε να το φανταστείτε; Ευτυχώς που υπάρχουν και ελάχιστοι νέοι, κυρίως καθηγητές Πληροφορικής, Σχεδίου αλλά και οι πολύτεκνοί οι οποίοι διορίστηκαν στο Δημόσιο κάνοντας χρήση του σχετικού νόμου. Οι περισσότεροι νέοι διορίστηκαν με διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Αλλά αυτοί βρίσκονται κυρίως σε σχολεία επαρχιακά. Γιατί τα σχολεία της πόλης, τα κεντρικά, έχουν …καταληφθεί από τις μεσαίες και μεγάλες ηλικίες. Αυτές που με το ένα πόδι είναι στην εκπαίδευση και με το άλλο… Όλοι οι παλιοί, διοριστήκαμε μέσω της περιβόητης επετηρίδας. Γυναίκες με βαμμένα μαλλιά, αναπόφευκτο λόγω ηλικίας. Άντρες με λίγα γκρίζα ή καθόλου μαλλιά. Με γυαλλάκια πρεσβυωπίας, με προβλήματα μέσης, αυχένα, κήλες… τα γνωστά προβλήματα της μέσης και άνω ηλικίας. Εκπαιδευτικό προσωπικό που μας χωρίζουν από τους μαθητές μας τρεις και τέσσερεις δεκαετίες, ενώ τέσσερεις και πέντε δεκαετίες από τότε που τελειώσαμε τις σπουδές μας στα πανεπιστήμια.

Όταν τοποθετήθηκα στο λύκειο αυτό στο οποίο υπηρετώ σήμερα, κάθε λήξη του σχολικού έτους ευχόμασταν καλή επιτυχία στα παιδιά των συναδέλφων μας που θα διαγωνίζονταν στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σήμερα ευχόμαστε για τους αρραβώνες τους, τους γάμους τους και συλλυπούμαστε για τους αποδημούντες γονείς τους. Και τώρα, μεσήλικες πια, καλούμαστε να βρούμε κώδικες επικοινωνίας με τους 12χρονους έως 17χρονους μαθητές μας. Υπό διαφορετικές συνθήκες ξεκινούσα στα 30 μου, ενώ άλλοι τυχερότεροι στα 25 τους. Νέος, γεμάτος ζωή, ενέργεια και πάθος, έτοιμος να προσφέρω στα παιδιά τις γνώσεις που αποκόμισα από τις σπουδές μου, να διδάξω το αντικείμενο μου. Φυσικά και οι τεχνολογικές συνθήκες ήσαν τελείως διαφορετικές. Πηγή γνώσης και πληροφόρησης ήταν μόνο ο δάσκαλος. Αλλά αυτό είναι άλλου …παπά ευαγγέλιο.
Σήμερα, οι περισσότεροι από εμάς, νοιώθουμε κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι, απαισιόδοξοι. Η υπομονή μας εξαντλείται γρήγορα, οι αντοχές μας μειώνονται, δεχόμαστε την επίθεση του ξανθού εκείνου γερμανού –αν θυμάμαι καλά από Alzhe… αρχίζει το όνομά του- και ξεχνάμε αυτά που χτες είπαμε. Οι μόνες κυρίαρχες συζητήσεις στα διαλείμματα μας είναι το συνταξιοδοτικό και οι προϋποθέσεις, ο μισθός και το ύψος του εφάπαξ, τα μικρά «καθαρματάκια» που μας κάνουν καθημερινά το βίο αβίωτο στις σχολικές αίθουσες. Χρόνο με το χρόνο οι αντοχές μειώνονται. Ζητάμε να κάνουμε την εφημερία μας στο όροφο γιατί δεν μπορούμε να ανέβουμε ή να κατέβουμε ορόφους, απαλλαγή από εξωδιδακτικά καθήκοντα, αρνούμαστε τη συνοδεία των μαθητών σε εκδρομές. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Με τα διδακτικά μας καθήκοντα τι γίνεται; Δύσκολα αποδεχόμαστε το καθετί «καινούριο» στην εκπαίδευση. Αντιδρούμε σε κάθε νεωτερισμό. Όχι γιατί είσαστε οπισθοδρομικοί αλλά γιατί «φοβούμαστε» το νέο. Εξάλλου ποιος έχει όρεξη να μάθει κάτι «νέο» αφού σε λίγα χρόνια αφυπηρετούμε; Πριν λίγα χρόνια, ένα από τα αιτήματα των καταλήψεων στα σχολεία ήταν και η ηλικιακή ανανέωση του εκπαιδευτικού προσωπικού.
Αλλά το κυριότερο είναι η επαφή με τα παιδιά. Φυσικά, γνώρισα πολλούς «ηλικιωμένους» που είχαν την επαφή αυτή, που ενέπνεαν. Όπως επίσης και πολλούς νέους με απαρχαιωμένα μυαλά. Άρα το πρόβλημα δεν η ηλικία, θα σκεφτείτε. Ένα από τα προβλήματα είναι και το ηλικιακό. Όπως τα προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα τα οποία μας κυριαρχούν. Και άλλα, πολλά ίσως.

Εδώ και ένα μήνα, είμαι σε μια τάξη, καθισμένος στην έδρα ή όρθιος στον πίνακα και διδάσκω –ή προσπαθώ προς τούτο- τα παιδιά μας, τα παιδιά σας. Πείτε μου σας παρακαλώ, …τι να παίξω στα παιδιά… Με εμπιστεύεστε;

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Παγκόσμια Μέρα Εκπαιδευτικού: Να ζήσουμε


Από το 1994 η Διεθνής των Εκπαιδευτικών, η UNESCO και κατ’ επέκταση οι ανά τον κόσμο εκπαιδευτικές οργανώσεις αλλά και οι επίσημοι φορείς της Εκπαίδευσης έχουν ορίσει την
Οκτωβρίου
κάθε χρόνου ως την Παγκόσμια Μέρα Εκπαιδευτικού. Η συγκεκριμένη μέρα ορίστηκε ως ανάμνηση της 5ης Οκτωβρίου του 1966, κατά την οποία συνομολογήθηκε μεταξύ της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) και της UNESCO το νομικό καθεστώς του εκπαιδευτικού. Είναι δε η μέρα αυτή μια ευκαιρία να υπενθυμίζεται ο σημαντικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα.
Η Παγκόσμια Μέρα Εκπαιδευτικού 2009 έχει ως μήνυμά της: «Κτίζουμε το μέλλον: επενδύουμε στον εκπαιδευτικό τώρα!». Μόνο που εμείς φέτος δε γιορτάσαμε· ήμασταν σε υποχρεωτική άδεια λόγω των εθνικών εκλογών. Ας ελπίζουμε πως του χρόνου θα είμαστε στα σχολεία μας να το …γιορτάσουμε δεόντως.


ΥΓ. Για τους κακεντρεχείς: εκείνη την ημέρα ΔΕΝ έχουμε αργία!

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Στην Κύπρο, δίνουν πολύ περισσότερα για την παιδεία

Στις χώρες της ΕΕ που διαθέτουν τα περισσότερα κονδύλια για την παιδεία, κατατάσσεται η Κύπρος. Με εξαίρεση τη Δανία, το νησί δίνει τα πιο πολλά χρήματα για τη δημόσια εκπαίδευση στην Ευρώπη των «27» ενώ κατέχει και μια από τις υψηλότερες θέσεις στις δαπάνες ανά μαθητή/φοιτητή.
Σύμφωνα με τη μελέτη «Βασικά στοιχεία για την εκπαίδευση στην Ευρώπη 2009» του ευρωπαϊκού δικτύου Ευρυδίκη, η Κύπρος επένδυσε το 7% του ΑΕΠ στην εκπαίδευση κατά το 2006, ποσοστό που είναι αισθητά πιο πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (5,1%). Μάλιστα η Κύπρος είναι η μια από τις τρεις χώρες που κατάφεραν να αυξήσουν τα κονδύλια για την παιδεία πάνω από 20% από το 2001 μέχρι το 2006. Στην πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης βρίσκεται η Δανία η οποία επένδυσε στην εκπαίδευση το εντυπωσιακό 8% του ΑΕΠ. Δεύτερη είναι η Κύπρος, ενώ ακολουθεί τρίτη η Σουηδία και μετά το Βέλγιο. Η δε Ελλάδα είναι σε πολύ χειρότερη θέση, αφού με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, κατά το 2005 επένδυσε μόλις το 4% του ΑΕΠ στην εκπαίδευση ενώ ο μέσος όρος των «27» ήταν 5%. Όσο για τη Φινλανδία η οποία φημίζεται για το εκπαιδευτικό της σύστημα, κατά το 2006 δαπάνησε 6,1% του ΑΕΠ.
Η Κύπρος συγκαταλέγεται επίσης, ανάμεσα στις χώρες της γηραιάς ηπείρου που διαθέτουν τα περισσότερα χρήματα σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης, αρκεί να εξετάσει κάποιος τα στοιχεία για τις δαπάνες ανά μαθητή και φοιτητή. Ειδικότερα, για το 2006 η Κύπρος έδωσε €5.900 ανά μαθητή της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης κατακτώντας έτσι την έβδομη θέση. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη θέση αφού διέθεσε €9.000 ανά μαθητή, ενώ κατέχει την πρωτιά όσον αφορά στη δαπάνη ανά φοιτητή με €18.400. Αξίζει να σημειωθεί πως άλλα κράτη μέλη επένδυσαν πολύ λιγότερα χρήματα. Π.χ. η Ελλάδα διέθεσε μόλις €5.200 ανά φοιτητή, η Γαλλία σχεδόν τα μισά (€9.800) και χώρες όπως η Ρουμανία, η Μάλτα και η Βουλγαρία από €2.700-€3.900 ανά φοιτητή.


Πηγή: εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

Στατιστικά ...πρωτιάς

Διάβασα αυτές τις μέρες, στις τοπικές εφημερίδες της Λάρισας -από την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στα ΤΕΙ και ΑΕΙ και δώθε- συγχαρητήρια σε επιτυχόντες (ακόμη και από γονείς, αδέλφια, παππούδες, θείους…), ευχαριστήρια επιτυχόντων (προς τους καθηγητές του τάδε σχολείου και αυτούς του δείνα φροντιστηρίου για τη βοήθειά τους …), διαφημίσεις (φροντιστηρίων φυσικά) για επιτυχόντες δικούς μας, δικούς τους κλπ. Διάβασα πίνακες-στατιστικά για την πρωτιά που κατάκτησε το τάδε σχολείο, για τους περισσότερους επιτυχόντες του δείνα φροντιστηρίου και κυρίως για τη μέγιστη επιτυχία των ιδιωτικών σχολείων. Και αναρωτιέμαι, πόσο κοντά στην αλήθεια βρίσκονται όλα αυτά.
Νομίζω πως αυτή η ιστορία, ιδιαίτερα με τα στατιστικά, βρίσκεται πολύ πολύ μακριά από την αλήθεια και την πραγματικότητα. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως δημοσιεύονται ή όπως ακριβώς δημοσιεύονται. Δεν μπορεί να αποτυπωθεί η εικόνα ενός σχολείου με βάση τις επιτυχίες των μαθητών του. Στην επιτυχία -ή αποτυχία- συμμετέχουν πολλοί περισσότεροι παράγοντες του ενός. Το ίδιο το σχολείο, το αναλυτικό του πρόγραμμα (!!), το φροντιστήριο, το ιδιαίτερο, η οικογενειακή κατάσταση και το μορφωτικό επίπεδο των γονιών, αλλά πρώτιστα και κύρια το ίδιο το παιδί.

Τα αναλυτικά προγράμματα -ιδίως της Γ’ τάξης- των ιδιωτικών σχολείων, δεν είναι αυτά που υποβάλλονται στις αρμόδιες Δ/νσεις ή Γραφεία Εκπ/σης. Και αυτό το γνωρίζουν όλοι, καθηγητές, μαθητές, γονείς, αλλά και Δ/νσεις και Γραφεία Εκπ/σης. Όλοι μα όλοι, μικροί και μεγάλοι, αρμόδιοι μα και αναρμόδιοι. Τα μαθήματα Γενικής Παιδείας διδάσκονται μέχρι τα Χριστούγεννα και από κει και πέρα τη θέση τους την παίρνουν τα μαθήματα κατεύθυνσης. Πολλαπλασιάζονται οι ώρες διδασκαλίας μαθημάτων κατεύθυνσης σε βάρος των άλλων μαθημάτων. Αυτό, δεν μπορεί να συμβεί στα δημόσια σχολεία. Στα δε φροντιστήρια, ιδιαίτερα στη Β’ τάξη του λυκείου, μέχρι τα Χριστούγεννα «διδάσκονται» τα μαθήματα της Β’ τάξης και στη συνέχεια τα παιδιά «διδάσκονται» τα μαθήματα κατεύθυνσης της Γ’ τάξης!!! Έτσι, η σύγκριση γίνεται σε …ανόμοια πράγματα.

Σε κάποια ιδιωτικά σχολεία, ακόμη και στη Λάρισα, γίνεται επιλογή μαθητών με βάσει τις σχολικές επιδόσεις, την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση των γονέων. Πώς λοιπόν μπορεί να συγκριθεί αυτό το σχολείο με το δημόσιο, στο οποίο δημόσιο όλοι οι «καλοί» μα και «κακοί» χωράνε; Στο ιδιωτικό σχολείο, υπάρχει η ευχέρεια να δημιουργηθούν τμήματα ολιγομελή (αντί των 28μελών στα δημόσια), τμήματα ανάλογα με το επίπεδο των μαθητών (και ας απαγορεύεται ρητά αυτός ο διαχωρισμός, μα όλοι το γνωρίζουν και οι αρμόδιοι κάνουν τα στραβά μάτια). Οι συνθήκες με τις οποίες παρέχεται η γνώση στα παιδιά έχουν διαφορετική αφετηρία, άρα οι συγκρίσεις είναι, αν μη τι άλλο αφελείς, ή υποκρύπτουν σκοπιμότητες.


Η επιτυχία ή αποτυχία ενός μαθητή, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον ίδιο, στο οικογενειακό περιβάλλον του και δευτερευόντως στους καθηγητές του. Δηλαδή ένας «καλός» καθηγητής μπορεί να ανοίξει το κρανίο ενός «κακού» μαθητή και να του το γεμίσει με γνώσεις; ‘Η ένας κακός καθηγητής μπορεί να αποτρέψει ή να συμπαρασύρει έναν καλό μαθητής από το να πετύχει το στόχο του; Ας σταματήσουμε όλα αυτά τα οποία προς ένα τείνουν, τη διαφήμιση, και ας αφήσουμε όλους όσους πέτυχαν να το ευχαριστηθούν, ας τους συγχαρούμε για την επιτυχή τους προσπάθεια. Και ας εξηγήσουμε στους υπόλοιπους που δεν πέτυχαν, πως οι πόρτες δεν έχουν κλείσει· αρκεί να βρουν την κατάλληλη γι αυτούς, ανοικτή πόρτα.


Καλή σχολική χρονιά σε όλους, στους μαθητές και τους γονείς-κηδεμόνες τους, στους δασκάλους και καθηγητές τους και σε όλους τους φορείς της εκπαίδευσης.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Δεύτερη κατανομή και στις θέσεις στα ΤΕΙ και ΑΕΙ - Update

Οι βάσεις ανακοινώθηκαν, οι υποψήφιοι και αυριανοί σπουδαστές ή φοιτητές γνωρίζουν σε ποια σχολή ή τμήμα πέρασαν, κάποιοι ξεκίνησαν τη διαδικασία αναζήτησης στέγης, ενώ όσοι απέτυχαν σχεδιάζουν τις επόμενες κινήσεις τους. Υπάρχει και μια κατηγορία υποψηφίων που είναι –εν μέρει- σε αναμονή. Αναφέρομαι στους αθλητές οι οποίοι πέτυχαν πανελλήνια ρεκόρ και εμπίπτουν στην κατηγορία της επιδότησης με το επιπλέον 10%. Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα και ενδέχεται, αρκετοί από αυτούς να εγκαταλείψουν τις σχολές στις οποίες ήδη πέρασαν και να εγγραφούν σε άλλες, τις οποίες θα πετύχουν με το επιπλέον 10%. Μέχρις εδώ, τίποτα το μεμπτό. Το παράλογο της υπόθεσης είναι πως, αν τελικά επιλέξουν μια άλλη σχολή από αυτή που πέρασαν, η κενή θέση η οποία ενδέχεται να προκύψει ΔΕΝ θα καλυφθεί από άλλον υποψήφιο. Απλά, η θέση σε σχολή ή τμήμα που θα αφήσουν –για να πάρουν την άλλη όπως θα προκύψει από το επιπλέον 10%- θα παραμείνει κενή. Τραγικό, για μια πολιτεία η οποία δε μπορεί να αναδιανείμει κενές θέσεις.


Ανάλογο παράδειγμα ισχύει και με όσους υποβάλλουν μηχανογραφικό με το 10%. Συνήθως, η πλειοψηφία αυτών προέρχεται από όσους απέκτησαν ένα πτυχίο, ή και όσους ακόμη ακόμη βρίσκονται στο τελευταίο έτος σπουδών -ω της παρανομίας- προκειμένου να αποκτήσουν το δικαίωμα ενός φοιτητικού πάσο ή –και αφορά αποφοίτους στρατιωτικών ή αστυνομικών σχολών- να δικαιούνται φοιτητική άδεια. Με αυτή τους όμως την ενέργεια, στερούν θέσεις από άλλους οι οποίοι θέλουν πραγματικά να σπουδάσουν.


Κι εδώ έρχεται το Υπουργείο Παιδείας να επιδείξει την ανικανότητά του. Μια ανικανότητα που δεν του επιτρέπει να ελέγξει αυτές τις καταστάσεις. Να βάλει σε δεύτερη κατανομή-επιλογή τις σχολές-τμήματα στις οποίες αδειάζουν θέσεις και να ελέγξει τους διπλοεγγεγραμμένους. Εξ όσον γνωρίζω, στην Κύπρο ισχύει ο θεσμός της δεύτερης κατανομής. Υποψήφιοι που δηλώνουν Σχολές σε ελληνικά πανεπιστήμια ή και στο κυπριακό, μετά την τελική τους επιλογή, η κενή θέση καταλαμβάνεται από τους επιλαχόντες. Δεν «σπαταλούνται» με αυτό τον τόπο οι θέσεις. Και αφού το εφαρμόζουν οι κύπριοι, γιατί να μην μπορούν να το εφαρμόσου και οι ελλαδίτες;
Από την εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ (2 Σεπτ 2009)

Σήμερα αναμένεται να ανακοινωθεί η β΄ κατανομή θέσεων

ΜΕΧΡΙ αργά το απόγευμα της Δευτέρας οι λειτουργοί της Υπηρεσίας Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου προσπαθούσαν να εντοπίσουν τηλεφωνικώς τους διπλοθεσίτες φοιτητές, αυτούς δηλαδή που εξασφάλισαν μια θέση στο εν λόγω ίδρυμα και μια δεύτερη σε κάποιο πανεπιστήμιο της Ελλάδας. Μετά από αρκετές προσπάθειες η αποστολή τους στέφθηκε με επιτυχία, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των διπλοθεσιτών απάντησε τελικά ποια από τις δυο θέσεις θα κρατήσει και έτσι η β’ κατανομή θέσεων στο Πανεπιστήμιο θα διεξαχθεί κανονικά.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από τους 450 διπλοθεσίτες οι 200 περίπου αποφάσισαν να σπουδάσουν στην Κύπρο ενώ οι υπόλοιποι επέλεξαν να εγκαταλείψουν τη θέση τους στο νησί
και να μεταναστεύσουν για σπουδές στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου υπολογίζεται ότι στην β’ κατανομή θα διατεθούν γύρω στις 200 θέσεις (ίσως και λιγότερες). Σε σχετικό δελτίο, η Υπηρεσία Σπουδών ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ότι σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας καταβάλλονται προσπάθειες για να ολοκληρωθούν το συντομότερο όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες ώστε να μπορέσει το Πανεπιστήμιο να ανακοινώσει τους υποψήφιους οι οποίοι εξασφάλισαν θέση μέσω της δεύτερης κατανομής. Όπως τονίζει, αυτό αναμένεται να γίνει σήμερα το απόγευμα Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου. Τα αποτελέσματα θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας (www.ucy.ac.cy/fmweb) και θα δημοσιευτούν και στον Τύπο μαζί με όλες τις απαραίτητες οδηγίες. Αν τηρηθεί το πιο πάνω χρονοδιάγραμμα οι νέοι φοιτητές του Πανεπιστημίου θα κληθούν να προσέλθουν στα γραφεία της Υπηρεσίας Σπουδών στην πανεπιστημιούπολη την ερχόμενη Παρασκευή 4 του μηνός για να καταθέσουν το συμπληρωμένο έντυπο εγγραφής τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υποψήφιοι που υπέβαλαν αίτηση για διεκδίκηση θέσης μέσω της β’ κατανομής ανέρχονται στους 800. Υπολογίζεται λοιπόν, ότι περίπου ένας στους τέσσερις θα πάρουν το πολυπόθητο εισιτήριο για να φοιτήσουν στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Σχολιάζοντας την ...επικαιρότητα

Με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της επιλογής των υποψηφίων για το ακαδημαικό έτος 2009-2010, τους πίνακες των βάσεων και τα άλλα συναφή, λέω να σχολιάσω την επικαιρότητα αυτή με ...χιούμορ.

Κατ' αρχάς, παρατηρήθηκε το φαινόμενο της ...επιλογής Σχολών με καριέρα, Σχολών που -υποτίθεται- προσφέρουν άμεσα εργασία. Το αποτέλεσμα αυτού του συνωστισμού, το βλέπετε παρακάτω.





23.632 υποψήφιοι από τους συνολικά 92.426 έμειναν εκτός ΑΕΙ και ΤΕΙ. Επιπλέον, 28.000 που έπιασαν ...πάτο, κάτω από τη βάση του 10. Μία εξ' αυτών είναι και η παρακάτω κοπέλα. Μη νομίζετε όμως πως χολοσκάει. Τα κολλέγια, γιατί άραγε νομιμοποιήθηκαν;



Ως γνωστόν, οι Λαρισαίοι ειδικά και οι Θεσσαλοί γενικότερα, επιλέγουν πόλη και όχι σχολή. Και επιλέγουν Θεσσαλονίκη για να είναι κοντά στη ...μαμά τους. Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε το περιεχόμενο της βαλίτσας ενός λαρισαίου που πέτυχε στη Σχολή ...Θεσσαλονίκη!!



Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

Νέα για το νέο ιό

Να ανοίξουν κανονικά τον Σεπτέμβριο τα σχολεία, προτείνει το Εθνικό Επιχειρησιακό και Επιστημονικό Συμβούλιο για την Αντιμετώπιση Πανδημίας Γρίπης..

Γμτ, κι εγώ που ήλπιζα και προγραμμάτιζα ...παράταση των διακοπών μου!!!

Διατηρώ όμως μια ελπίδα, διότι αυτή είναι η αρχική πρόταση του Εθνικού Συμβουλίου για την Αντιμετώπιση Πανδημίας Γρίπης.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Απολυτήριες εξετάσεις στο Αφγανιστάν


Στην ύπαιθρο και σε απόσταση... ασφαλείας μεταξύ τους, ώστε να αποφευχθεί κάθε προσπάθεια αντιγραφής, οι μαθητές ενός αφγανικού σχολείου στην ορεινή επαρχία Ουαρντάκ δίνουν απολυτήριες εξετάσεις, υπό το βλέμμα του επιτηρητή-δασκάλου τους.

Κάπου στο βάθος διακρίνω και επιτηρητές όπως επίσης και στη δεύτερη σειρά δεξιά ένα μαθητή με γυρισμένη την πλάτη. Λέτε να του έστειλαν τις απαντήσεις στο κινητό; Προσέξτε τη στοίχιση, έχει χαραχτεί με γραμμή στο έδαφος; 'Αραγε αυτή είναι η σχολική τους αίθουσα; Αν ναι, πόσο βαθειά νυχτωμένοι είμαστε :-)


Πηγή
: εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 Ιουλίου 2009

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

marketing


Χωρίς σχόλιον ή όπως λένε "τι τραβάμε κι εμείς οι ...χορεύτριες"

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009



To 'Ακουσα, Είδα, Διάβασα σε τοπική εφημερίδα, ...με Εντυπωσίασε, το Δημοσιεύω και Απορώ:

Αφού φοιτούσε σε ιδιωτικό Σχολείο (άρα πλήρωνε ακριβά) γιατί παρακολουθούσε μαθήματα σε Ιδιωτικό Φροντιστήριο (άρα και εκεί πλήρωνε αδρά);

'Η, αφού παρακολουθούσε μαθήματα σε Ιδιωτικό Φροντιστήριο (άρα και εκεί πλήρωνε αδρά) γιατί φοιτούσε σε Ιδιωτικό Σχολείο (άρα πλήρωνε ακριβά);

Μήπως το ένα από τα δύο ή και τα δύο (Ιδιωτικό Σχολέιο και Φροντιστήριο) είναι ...μύθος, μία πλασματική ανάγκη;

'Αραγε, θα χρειαζόταν και Ιδιαίτερα Μαθήματα, για να τα καταφέρει ακόμη καλύτερα;
Κάτι τέτοια ακούνε και οι πολιτικοί μας και εγγράφουν τα παιδιά τους σε Ιδιωτικά Σχολεία (βλέπε, Κ. Καραμανλής, Γ. Παπακωνσταντίνου και υπόλοιποι 29.... 'Αντε και κάνα δυο σε Δημόσια).

Αρούλη τ' ακούουουους

Πηγή: εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας, 24 Ιουνίου 2009

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Youpiiiiii


'Εως το τέλος του μήνα θα ανακοινωθούν οι βαθμολογίες των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν έως τα τέλη Αυγούστου, δήλωσε περιχαρής ο υπουργός Παιδείας Αρης Σπηλιωτόπουλος (ίδε φωτο).
Πρόσθεσε ότι γίνεται τεράστιος αγώνας, παρά τον τεράστιο όγκο εργασίας, "να είμαστε όσο το δυνατόν πιο συνεπείς και κυρίως πιο έγκυροι, καθώς στις αγωνίες των μαθητών και των γονιών τους δεν έχουμε δικαίωμα να ολιγωρούμε και πρέπει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό".
Που το καινοφανές; Μα αν θυμάμαι καλά και πέρσι την ίδια εποχή έγιναν αυτά, και πρόπερσι και παραπρόπερσι. Τότε; Προς τι η χαρά του ...Αρούλη;

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Επιτέλους, μια υγιής αντίδραση

Διάβασα, Είδα, 'Ακουσα, Ενθουσιάστηκα και Αντέγραψα: από την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΚΥΡΗΚΑΣ, της Λάρισας
Σταμάτησαν με τα κορμιά τους τα μηχανήματα
Με τα σώματά τους οι διδάσκοντες του 10ου Λυκείου της Λάρισας σταμάτησαν χθες τα εκσκαπτικά μηχανήματα που επιχείρησαν να ξεκινήσουν τις εργασίες για την ανέγερση του γυμναστηρίου, το οποίο έχει διχάσει την κοινότητα του σχολείου.
Όπως είναι γνωστό το πρόβλημα που έχει ανακύψει στο 10ο Γυμνάσιο και Λύκειο Λάρισας οφείλεται στην αντίδραση των μαθητών, αλλά και των εκπαιδευτικών του σχολείου στο σχεδιασμό κατασκευής του Γυμναστηρίου (μέσα) στον αύλειο χώρο του σχολείου, προσπαθώντας έτσι να "προστατεύσουν" το χώρο προαυλισμού των μαθητών.
Τόσο οι μαθητές όσο και οι διδάσκοντες προτείνουν να αγοραστεί παρακείμενο οικόπεδο (ιδιοκτησίας κ. Λέτζα) στο οποίο να αναγερθεί το κτίριο του Γυμναστηρίου, ώστε και το έργο να γίνει, αλλά και να διατηρηθεί ο υπάρχον αύλειος χώρος του σχολείου.
Τη λύση αυτή φαίνεται να προκρίνει και ο δήμος της Λάρισας ο οποίος έχει ήδη προτείνει την εξαγορά του οικοπέδου, όμως οι πιέσεις που ασκούνται από τον εργολάβο, αλλά και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση (λόγω του κινδύνου απώλειας των σχετικών κονδυλίων) οδήγησαν χθες τα μηχανήματα στο προαύλιο με αποτέλεσμα να υπάρξει η παρέμβαση των διδασκόντων.
Οι υπέρμαχοι της άποψης να γίνει το γυμναστήριο σε διπλανό οικόπεδο, επικαλούνται επίσης το γεγονός ότι στο προαύλιο του σχολείου υπάρχουν δένδρα τα οποία οφείλουν να διασωθούν, όχι μόνο για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά επιπροσθέτως επειδή συμβάλουν στην ύπαρξη χώρου ανάπαυσης των μαθητών.
Γ. Γιαννακόπουλος

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

Το ξέρατε ότι υπάρχει και ο Συνήγορος του παιδιού;

Ναι, εκτός από το Συνήγορο του Πολίτη, υπάρχει και ο θεσμός του Συνηγόρου του παιδιού. Αναφέρεται για παιδιά 0-18 και για μεγάλους 18+. Είναι ένα από τα τμήματα του Συνηγόρου του Πολίτη (Ανεξάρτητη Αρχή που δημιουργήθηκε το 1997 για να προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών, ελέγχεται μόνο από τη Βουλή των Ελλήνων και οι υπηρεσίες του είναι δωρεάν), ο Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού που έχει αναλάβει το ρόλο του Συνηγόρου του Παιδιού στην Ελλάδα. Λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2003 και αποστολή του είναι να υπερασπίζει τα δικαιώματα των ανηλίκων, δηλαδή όλων των αγοριών και κοριτσιών έως 18 χρόνων. Στον Συνήγορο μπορείς να απευθυνθείς εσύ, κάποιος από την οικογένειά σου ή οποιοσδήποτε άλλος γνωρίζει ότι παραβιάζονται δικαιώματα του παιδιού. Έχει και επίσημη ιστοσελίδα. Υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των ανηλίκων, ο τίτλος της. Σ’ αυτή μπορείς να βρεις πληροφορίες για το τι, το πού και το πώς… Υπάρχει και ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΗΕ, την οποίαν μπορεί κανείς να διαβάσει εδώ.

Διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις, η πιο πρόσφατη: Δεύτερη συνάντηση της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων και Ανοικτή Συζήτηση του Συνηγόρου του Παιδιού με Μαθητές στη Θεσσαλονίκη.
Η πρώτη δημόσια συζήτηση πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα στο Συνήγορο του Παιδιού και των μαθητών, στο πλαίσιο των επισκέψεων που έχει προγραμματίσει ο φορέας για τα σχολεία της περιφέρειας.Το θέμα που τέθηκε υπό συζήτηση ήταν «Ο ρόλος των μαθητών στη σύνταξη και εφαρμογή Σχολικών Κανονισμών».
Στη συζήτηση συμμετείχαν 130 μαθητές από 60 λύκεια και γυμνάσια της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Προτάσεις και απόψεις συζητήθηκαν για την προοπτική ενός καλύτερου και πιο δημοκρατικού σχολείου, ενισχύοντας τη συμμετοχή και την δημιουργικότητα των μαθητών, με αποτέλεσμα να ικανοποιούνται μαθητές και καθηγητές.
Ο Συνήγορος του Παιδιού αναφέρει πως οι νέοι πρέπει να ακούγονται παραπάνω από ότι είθισται μέχρι τώρα, μετά τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν από τους μαθητές θα δοθούν στον υπουργό Παιδείας όπως αναφέρει ο Συνήγορος του Παιδιού.

Να λοιπόν ένας θεσμός που θα μπορούσε να αποδώσει, αν όντως αφεθεί να λειτουργήσει ...ανεξάρτητος. Βουλής των Ελλήνων θελούσης και Κομμάτων επιτρεπόντων!

Περισσότερα θα βρειτε στην επίσημη ιστοσελίδα του, εδώ!

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Nεανική-μαθητική παραβατικότητα

Τα αυξανόμενα κρούσματα νεανικής παραβατικότητας των τελευταίων χρόνων, εκτός αλλά κυρίως εντός σχολείου, έχουν πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Παρακάτω παραθέτουμε απόψεις γονέων και καθηγητών σχετικές με το θέμα, τις αιτίες που προκαλούν τη βία καθώς και προτάσεις επίλυσης. Οι απόψεις είναι ποικίλες. Κάποιες εμβαθύνουν, κάποιες θα θεωρηθούν ακραίες. Απουσιάζουν οι απόψεις των ίδιων των μαθητών. Αν υπήρχαν, ίσως, να μας διαφώτιζαν, ίσως να μας προβλημάτιζαν, ίσως να μας πρότειναν και τις λύσεις. Οψόμεθα για άλλη φορά.

ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Θα πρέπει να ψάξουμε τα βαθύτερα αίτια της συμπεριφοράς αυτής και να μην τα αποδίδουμε όλα σε νεανικές απερισκεψίες. Η συμπεριφορά των παιδιών διαμορφώνεται κυρίως από τα παραδείγματα και τα πρότυπα που τους δίνουν οι γονείς, οι δάσκαλοι, η τηλεόραση και το διαδίκτυο. Τα παιδιά στερούνται προτύπων. Ο διάλογος μέσα στους κόλπους της οικογένειας έχει χαθεί μαζί με τις παραδοσιακές οικογενειακές δομές που στήριζαν την κοινωνία τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό που έχουν ανάγκη οι νέοι είναι ο διάλογος, η κατανόηση και καθοδήγηση.

ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Θα πρέπει οι καθηγητές να κατέβουν κοντά στα παιδιά και να προσπαθήσουν να αφουγκραστούν τις ανάγκες και τα συναισθήματά τους. Πρέπει να καταλάβουν ότι τα παιδιά δεν είναι ενήλικες σε μικρογραφία, αλλά άτομα με διαφορετική ψυχοσύνθεση. Οι τρόποι συνετισμού που χρησιμοποιούν τις περισσότερες φορές οι γονείς και οι καθηγητές δημιουργούν προβλήματα αντί να τα επιλύουν. Φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται ότι η πλειοψηφία των ενεργειών των παιδιών αντικατοπτρίζει τις δικές τους συμπεριφορές.

ΣΤΟ...ΑΠΡΟΧΩΡΗΤΟ
Είναι αδιανόητο να πηγαίνει κάποιος στη δουλειά του και να δέχεται απειλές, βρισιές και βίαιες επιθέσεις. Πέρα από τους καθηγητές αυτά τα κρούσματα συμβαίνουν και σε βάρος αδύναμων παιδιών στα σχολεία. Η κατάσταση έφτασε πλέον στο απροχώρητο και αν δεν γίνει κάτι δραστικό τότε πολύ φοβούμαι ότι σύντομα θα θρηνήσουμε και θύματα.

ΘΕΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Η εφαρμογή κανόνων μηδενικής ανοχής, η απομάκρυνση των απείθαρχων μαθητών και η μετατροπή των σχολικών μονάδων σε "απόρθητα φρούρια" δημιουργούν ένα περιβάλλον εμπόλεμης ζώνης και όχι σχολικής ατμόσφαιρας. Η βία και η νεανική παραβατικότητα είναι θέμα ελλιπούς εκπαίδευσης και εμφανίζεται εκεί όπου λείπει η ανθρώπινη επαφή και ο διάλογος. Συνεπώς, η αντιμετώπιση της βίας δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε κατασταλτικά μέτρα.

ΣΤΙΓΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ
Πρέπει να διασφαλιστεί η ασφάλεια των μαθητών και η ασφάλεια όλων των εργαζομένων στα σχολεία. Είναι επίσης σημαντικό και το θέμα του χειρισμού του ζητήματος. Μήπως με τις γενικευμένες και τις συνεχείς αναφορές σε αυξημένη νεανική παραβατικότητα αποδίδουμε άθελά μας στο σύνολο της νεολαίας συγκεκριμένη παραβατική συμπεριφορά; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος με τέτοιες άστοχες διατυπώσεις να στιγματιστεί μια ολόκληρη γενιά ως παραβατική και κατ’ επέκταση ανίκανη;

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
Οι μαθητές έχουν βγει εκτός ελέγχου διότι δεν έχουν την πειθαρχία που θα έπρεπε να είχαν από μικρή ηλικία στο σπίτι. Εξαιτίας αυτής της αμέλειας των γονέων όλο το βάρος για την πειθαρχία των μαθητών πέφτει στους ώμους των καθηγητών.

ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ
Ας αναλάβουμε πλέον όλοι το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Ας προστατέψουμε τα σχολεία μας για να πάψουν να είναι ξέφραγα αμπέλια. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει έλεγχος για το ποιος μπαίνει στα σχολεία. Ποιος θα φέρει την ευθύνη αν αύριο κάποιος ψυχοπαθής μπει σε ένα σχολείο και θερίσει κάποιους μαθητές; Πρέπει να προστατέψουμε ως κόρην οφθαλμού τη δημόσια εκπαίδευση διότι αν συνεχίσει η ίδια κατάσταση, τότε τα δημόσια σχολεία θα μείνουν μόνο για τους φτωχούς και τους αναρχικούς.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
Τα προβλήματα πειθαρχίας στα σχολεία δεν είναι τόσο έντονα σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι έφηβοι βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα από άλλους στην Ευρώπη δεν πρέπει να μας καθησυχάζει. Θα πρέπει αμέσως να εφαρμοστούν ειδικά προγράμματα για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας στα σχολεία. Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνουν ενεργή συμμετοχή των παιδιών και ειδική ενημέρωση των γονέων και των δασκάλων τους.

ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Το σημαντικότερο φυσικά είναι να εντοπιστούν οι αιτίες αυτών των κρουσμάτων αντικοινωνικής συμπεριφοράς των παιδιών. Κατά την άποψή μου, το σημαντικότερο ρόλο τον έχει η οικογένεια. Το μερίδιο της κοινωνίας, των φίλων και άλλων είναι πολύ μικρότερο. Απλώς εμείς οι γονείς δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι, ίσως, δεν έχουμε πετύχει και πολλά ως διαπαιδαγωγοί.

ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ...ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ
Δεν είναι δουλειά του καθηγητή να κάνει τον αστυνομικό στα σχολεία. Ας αφήσουν τους καθηγητές να κάνουν απερίσπαστοι αυτό για το οποίο πληρώνονται: τη διδασκαλία.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
Πιστεύω ότι για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να αναλάβουμε όλοι (οικογένεια, σχολείο, πολιτεία) το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί. Με το να ρίχνουμε απλώς το φταίξιμο στα παιδιά δεν πετυχαίνουμε τίποτα. Χρειάζεται διάλογος με τα παιδιά μας και ουσιαστικά μέτρα πρόληψης που μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνουν και την εισαγωγή ψυχολόγων στα σχολεία.

ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ
Ενώ το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και χρόνια, εμείς απλώς στρουθοκαμηλίζουμε. Προσπαθούμε να λύσουμε μόνο τις επιπτώσεις του κοινωνικού αυτού προβλήματος. Πρέπει να αναδειχθεί η πραγματική διάσταση και τα πραγματικά αίτια του προβλήματος. Το πρόβλημα εστιάζεται στο ότι η νεανική παραβατικότητα δεν αναγνωρίζεται ως κοινωνικό πρόβλημα και δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Τα σχολεία είναι ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας. Ας πάρουμε λοιπόν τα μηνύματα που μας στέλνουν οι νέοι και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.

ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Η νεανική παραβατικότητα προσλαμβάνει τεράστιες διαστάσεις, γεγονός που πρέπει επιτέλους να αφυπνίσει την οικογένεια, την πολιτεία και ευρύτερα την κοινωνία. Δεν γίνεται απλώς να κατηγορούμε τα παιδιά μας λες και εμείς είμαστε άμοιροι ευθυνών. Η νεανική παραβατικότητα είναι το αποτέλεσμα των αδυναμιών της κοινωνίας μας. Μιας κοινωνίας που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η ευμάρεια και ο πλούτος. Πρέπει οι γονείς να αφιερώνουν περισσότερο και πιο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους.

ΚΑΘΕ ΠΕΡΣΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ
Με ανησυχούν πολύ τα αυξανόμενα κρούσματα βίας και νεανικής παραβατικότητας γιατί δεν έχω δει μέχρι τώρα από την πολιτεία οργάνωση και σχεδιασμούς για το εν λόγω πρόβλημα, το οποίο χρόνο με το χρόνο γίνεται όλο και πιο σοβαρό.

ΤΟ ΚΑΚΟ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
Το πρόβλημα ξεκινά από το σπίτι και όχι τόσο από το σχολείο. Πανευρωπαϊκά υπάρχουν σχέδια που στόχο έχουν την προστασία των ανθρώπων στα σχολεία, αλλά και του σχολικού εξοπλισμού. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό δεν μπορεί να γίνει και στον τόπο μας. Κάποιοι πιθανώς να το θεωρούν στέρηση ελευθερίας ή να έχουν άλλες δογματικές απόψεις. Πρέπει όμως να το αποδεχτούμε. Η προστασία και η φρούρηση των σχολείων είναι αναγκαιότητα της εποχής μας.

ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Η παραβατικότητα στα σχολεία έχει φτάσει σε επικίνδυνα σημεία με τους μαθητές και τους γονείς να έχουν και να απαιτούν περισσότερα δικαιώματα. Το κακό ξεκινά από το σπίτι. Πού ξανακούστηκε να τιμωρείς μαθητή γιατί σου έκαψε το σχολείο και να έρχεται ο πατέρας και να δικαιολογεί το παιδί και να σοφίζεται τρόπους και μέσα για να απαλλαγεί από τις κατηγορίες; Αυτό καταδεικνύει τη νοοτροπία μας.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ
Η ανησυχία μου για την παραβατικότητα στα δημόσια σχολεία, με οδήγησε στην απόφαση το δικό μου παιδί να φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο εδώ και τρία χρόνια. Για αρκετούς γονείς η εισδοχή των παιδιών τους σε ιδιωτικό σχολείο κατέστη αναγκαία, παρόλο που επιβαρύνονται οικονομικά, γιατί με αυτή την επιλογή εξασφαλίζεις στα παιδιά την ασφάλεια και την πειθαρχία που παρέχει ένα ιδιωτικό σχολείο.

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΟΡΙΑ
Η νεανική παραβατικότητα έχει πλέον ξεφύγει από τα όρια της ανεκτικότητας. Δεν υπάρχει σεβασμός για κανένα και τίποτε. Και όλα αυτά ξεκινούν από την οικογένεια. Τι περιμένει κανείς από τους δασκάλους, την αστυνομία και το στρατό όταν οι μανάδες έχουν αφοπλίσει όλους αυτούς με τα νάζια και τις παραξενιές τους για χάρη των κανακάρηδων τους; Πρέπει, χωρίς καθυστέρηση να αντιμετωπισθεί δυναμικά το θέμα της νεανικής παραβατικότητας με αποτρεπτικές ποινές, αλλιώς φοβάμαι ότι κάποιοι θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους και τότε θα είναι πολύ αργά.

ΥΓ. Το θέμα και οι απόψεις, αφορούν σε κύπριους μαθητές και κυπριακά σχολεία. Πείτε μου, πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα στα ελλαδικά σχολεία και στους ελλαδίτες μαθητές; Μα νομίζω καμία. Τα σχόλια δικά σας.

Περισσότερα:
Νεανική παραβατικότητα στην Ευρωπαική Ένωση
Ένας εκπαιδευτικός προτείνει λύσεις για τη νεανική παραβατικότητα

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

Διάλογος για την παιδεία Vs Κινητοποιήσεις η ΟΛΜΕ

Στο Ζάππειο ξεκινά από Δευτέρα ο διάλογος για την παιδεία σε …tabula rasa, όπως υποσχέθηκε ο υπουργός. Ο διάλογος θα περιλαμβάνει θέματα και για το δημοτικό και το γυμνάσιο. Στο πλαίσιο του διαλόγου για την αναμόρφωση του λυκείου τα θέματα που θα εξετάσει το Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ) είναι η αξιολόγηση επίδοσης μαθητών, η αξιοποίηση των βιβλιοθηκών και της εκπαιδευτικής τεχνολογίας, ο ανασχεδιασμός του αναλυτικού προγράμματος, τα σχολικά βιβλία, ο σχολικός χρόνος και η επιμόρφωση εκπαιδευτικών. Επίσης, θα γίνει διάλογος για το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, ενώ θα γίνει συζήτηση για την αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων στην υποχρεωτική εκπαίδευση (δημοτικό - γυμνάσιο).
Από τη μεριά της η ΟΛΜΕ μιλάει για «θέατρο διαλόγου» , που απειλεί με κινητοποιήσεις εντός των πανελλαδικών εξετάσεων. Θεωρεί ότι ο διάλογος είναι προσχηματικός διότι «η κυβέρνηση αποφάσισε μονομερώς τους όρους, τις συνθήκες και το επίπεδο της διαπραγμάτευσης».

Δεν είμαι και τόοοοσο φανατικός αυτών των «εθνικών διαλόγων» αλλ’ ούτε και πολύ αισιόδοξος για την τελική τους έκβαση. Το ‘χουμε δει το …έργο αυτό πολλάκις και σε διάφορες μορφές. Δεν εμπιστεύομαι κυρίως στη συμβολή των πολιτικών φορέων γιατί, σ’ αυτή την «ορχήστρα», ο καθένας θα φέρει το δικό του όργανο και θα παίζει στο δικό του ρυθμό. Το «μαέστρο» της …ορχήστρας πολλοί δεν τον εμπιστεύονται. Και τότε πώς θα προκύψει αρμονικό «ακουστικό» αποτέλεσμα;
Οι πανεπιστημιακοί, με …χαρά συμμετέχουν, γιατί πάντα ήθελαν να βάλουν στο …χέρι το θεσμό των εξετάσεων. Αν και ακούω και διαβάζω για κατάθεση προτάσεών τους που αφορούν, αφ’ ενός με την …παραμονή των εξετάσεων στο υπουργείο και αφ΄ ετέρου τη βούλησή τους είτε για συμμετοχή στον καθορισμό της εξεταστέας ύλης, είτε της επιλογής των κριτηρίων εισαγωγής, είτε του αριθμού εισακτέων. Κατανοητό και επιθυμητό μου ακούγεται. Και έρχομαι στην ΟΛΜΕ (δε λέω, στους καθηγητές, γιατί μου φαίνεται πως άλλο ΟΛΜΕ αι άλλο καθηγητές). Είναι θετική στάση αυτή, η άρνηση, η μη συμμετοχή; Δε θυμάμαι ποτέ την ΟΛΜΕ να είπε μια φορά ΝΑΙ ή να βρει κάτι θετικό σε οποιαδήποτε απόφαση οποιουδήποτε υπουργού Παιδείας. Η εκάστοτε ΟΛΜΕ είναι a priori απέναντι, αντίπαλος και εχθρός του υπουργού της Παιδείας. Θεωρείται μέγα συνδικαλιστικό επίτευγμα και απώτερος συνδικαλιστικός στόχο η ανατροπή του εκάστοτε υπουργού Παιδείας. Αντί να είναι δίπλα τους, να απαιτεί να είναι δίπλα τους ως σύμβουλός του, στέκεται απέναντι. Κάποτε, σε μια συζήτηση όπου συμμετείχαν και στρατιωτικοί, ένας από αυτούς –απόστρατος σήμερα- τόνιζε αυτό ακριβώς το σημείο. Πως θάπρεπε δλδ, τα γραφεία της ΟΛΜΕ να είναι στον ίδιο όροφο με το γραφείο του υπουργού και να λειτουργούν ως σύμβουλοι. Θάπρεπε να έχουν τον υπουργό σύμμαχο και όχι αντίπαλο. Και μας υπενθύμισε τη δική τους τακτική και τα εξ αυτής κέρδη και οφέλη για τους ίδιους. Μήπως, άδικο έχει; Ο εκάστοτε υπουργός Εθνικής Άμυνας, πάντοτε παίρνει το μέρος των υφιστάμενών του στρατιωτικών, όταν διεκδικούν ο,τιδήποτε.
Η ΟΛΜΕ, πρέπει να συμμετέχει στο διάλογο, ή στο «διάλογο», να καταθέσει απόψεις και όχι υπομνήματα, να αντιδράσει, να προσφέρει θετικά, να συνεισφέρει. Γιατί, αλίμονο, αν κάποιοι άλλοι αποφασίσουν για μας, για το …καλό μας. Εμείς βιώνουμε την εκπαιδευτική κατάσταση μαζί με τους μαθητές μας και τους γονείς μας και αλίμονο αν παραδίνουμε τον …φάκελο σε άλλους.

Απορία: οι γονείς, μέσω των φορέων τους, συμμετέχουν; Ρωτήθηκαν;

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Αποκέντρωση Πανεπιστημιακών Σχολών ή ανάπτυξη ελληνικής περιφέρειας

«Είμαστε οι γυρολόγοι του πανεπιστημίου», φωνάζουν οι φοιτητές του Τμήματος Επιστήμης & Τεχνολογίας Υλικών του Παν. Κρήτης. Το Τμήμα δεν έχει έδρα και αίθουσες και φιλοξενείται από άλλα Τμήματα, μετακινούμενοι από κτίριο σε κτίριο. Έτσι, αποφάσισαν σε κατάληψη διαμαρτυρόμενοι για έλλειψη υποδομών.

Στην Ελλάδα, όσον αφορά στη ίδρυση πανεπιστημίων ή/και Τμημάτων, ακολουθείται η ακόλουθη σειρά: πρώτα δημιουργούνται Πανεπιστήμια ή/και Τμήματα, ακολούθως εισάγονται-εγγράφονται οι φοιτητές/σπουδαστές, προκηρύσσονται οι θέσεις Εκπ/κού προσωπικού, αναζητούνται αίθουσες μαθημάτων-εργαστηρίων και κτιριακές υποδομές και τέλος καταρτίζεται το περιεχόμενο σπουδών. Και σε καμιά δεκαριά χρόνια από την αποφοίτηση των πρώτων, αναζητούνται ή διεκδικούνται και επαγγελματικά δικαιώματα. Έτσι συμβαίνει και με αρκετά Τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Πέντε (5) πανεπιστημιακές Μονάδες αναπτυγμένες σε πέντε (5) νησιά, δεκαοχτώ (18) Τμήματα, τριάντα (30) Προγράμματα Σπουδών, δώδεκα (12) Μεταπτυχιακά Προγράμματα να τρέχουν, δεκατρείς χιλιάδες (13.000) ενεργοί φοιτητές απαρτίζουν το Παν. Αιγαίου. Στη Λέσβο 6 Τμήματα, στη Χίο 3 Τμήματα, στη Σύρο 1 Τμήμα, στη Σάμο 3 Τμήματα, στη Ρόδο 3 Τμήματα, στη Λήμνο ακόμα δεν ιδρύθηκε αλλά πού θα πάει…. Στη Μυτιλήνη, ειδικά, υπάρχουν δύο (2) Σχολές: Η Σχολή Κοινωνικών Επιστημών που αποτελείται από τα εξής Τμήματα: Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Γεωγραφίας, Κοινωνιολογίας, Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας. Η Σχολή Περιβάλλοντος αποτελείται από το Τμήμα Περιβάλλοντος και το Τμήμα Επιστημών της Θάλασσας. Σχολές χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο που οδηγούν τους απόφοιτους στο …πουθενά. Αντίθετα με αυτό που αναγράφεται σε …οδηγίες του πανεπιστημίου πως «…λειτουργούν κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες του Αιγαίου, αποτελεί ένα Πανεπιστήμιο-Δίκτυο, δυναμικό, σύγχρονο, ποιοτικό, συνεχώς αναπτυσσόμενο, καταξιωμένο στον ελληνικό και στον ευρωπαϊκό ακαδημαϊκό χώρο». Αρλούμπες και μετά …συγχωρήσεως. Ειδικότερα, το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας (ΤΠΤΕ)-τίτλος βαρύγδουπος και στομφώδης- φέτος άλλαξε ονομασία· Τμήμα Πολιτισμικής Πληροφορικής. Ο λόγος απλός, το εν λόγω Τμήμα, δεν είχε …περιεχόμενο, ήταν κενό περιεχομένου. Και έτσι αποφάσισαν στην μετονομασία. Οι απόφοιτοί του, δεν γνώριζαν τι ακριβώς σπούδασαν. Στόχος του ΤΠΤΕ είναι η εκπαίδευση νέων επιστημόνων (αυτό τουλάχιστον διατείνονται): - στις τεχνολογίες πληροφορικής, - στις πολιτισμικές σπουδές, -στις εφαρμογές των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών για την παραγωγή και διαχείριση ψηφιακού πολιτιστικού περιεχομένου. Μπλα,μπλα, μπλα....


Στην τελετή καθομολόγησης, ο πρόεδρος του Τμήματος, πανηγυρικά ανακοίνωνε στους πτυχιούχους και γονείς αυτών πως οι Πρυτανικές Αρχές «ενεργούν έτσι ώστε το Τμήμα να τύχει αναγνώρισης Τμημάτων Πληροφορικής». Χα χα! Θα συγκριθούν οι πτυχιούχοι του τμήματος αυτού με τους αντίστοιχους Τμημάτων Πληροφορικής. Τι λε ρε! (και πάλιν sorry). Ούτε σε διαγωνισμούς του υπουργείου Πολιτισμού δεν εντάσσονται οι εν λόγω πτυχιούχοι.


Γιατί λοιπόν ιδρύονται αυτά τα Τμήματα (και άλλα πολλά ανά την ελληνική επικράτεια, στου …διαόλου τη μάνα –ουπς, πάλιν μου ξέφυγε); Μα για τη μόρφωση και την παροχή ευρύτερης εκπαίδευσης στα ελληνόπουλα. Λάθος! Για την αποκέντρωση των Σχολών και των Τμημάτων των πανεπιστημίων. Πάλι λάθος! Για την …οικονομική ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας. Σωστό! Γι αυτό το λόγο και μόνο γι αυτό. Θυμηθείτε, ποιοι αντέδρασαν πρώτοι στην κατάργηση της βάσης 10 εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Οι νομάρχες και Δήμαρχοι που στην πριφέρεια ή στο Δήμος τους υπήρχαν Σχολές με …χαμηλή ζήτηση. Και οι αντίστοιχες τοπικές κοινωνίες (και όπως πληροφορούμαστε, το υπουργείο εξετάζει το ενδεχόμενο κατάργησης της βάσης του 10). Οι πιέσεις που ασκούνται στην εκάστοτε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας …πιάνουν τόπο, απ’ ότι φάνηκε και φαίνεται μέχρι σήμερα (να θυμηθούμε τις τελευταίες σχολές που ιδρύθηκαν, λίγο πριν την αποχώρηση του κου Στυλιανίδη. Στην Καρδίτσα αναζητούν χώρους στέγασης).


ΥΓ. ο δευτερότοκος γιος μου, είναι πτυχιούχος της εν λόγω Σχολής και σήμερα, όλοι μαζί, προσπαθούμε να καταλάβουμε …τι ακριβώς σπούδασε!!! Ο βαρύγδουπος τίτλος και οι "προοπτικές επαγγελματικής σταδιοδρομίας" μας παρέσειραν. Φταίμε αυτός, φταίμε εμείς μα μήπως φταίει κι ο ...Χατζηπετρής;

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Απολογισμός 20 ετών


Καθηγητές Ελληνικού Δημόσιου Σχολείου προσέρχονται για ...μάθημα

Κλείνω 20 χρόνια στην Δημόσια Εκπαίδευση, από τότε που ξεκίνησα εργαζόμενος ως αναπληρωτής καθηγητής στο Λύκειο Λιβαδίου, στα ψηλά της Ελασσόνας. Πριν απ’ αυτά, εργάστηκα στον ιδιωτικό τομέα (φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα) και μπορώ –με την εμπειρία που απέκτησα- να κάνω έναν «απολογισμό» αυτών των 20 χρόνων. Η αναφορά μου θα είναι …εξειδικευμένη, στους διάφορους παράγοντας-συνιστώσες που κατά τη γνώμη μου επιδρούν και επηρεάζουν αυτό που ονομάζουμε Ελληνικό Δημόσιο Σχολείο, Ελληνική Παιδεία.
Ξεκινώντας από την Κεντρική Εξουσία, με τη γενικότερη παρατήρηση πως στο υπουργείο Παιδείας και στους διάφορους φορείς τους οποίους εποπτεύει και έχουν σαν αντικείμενό του τα περί την Παιδεία, κυριαρχούν άτομα που σήμερα είναι …έξω από την πραγματικότητα. Οι άνθρωποι αυτοί διοικούν κλεισμένοι μέσα στα γραφεία τους, σε μια εικονική πραγματικότητα την οποίαν ζουν, αφού χρόνια είναι μακριά από τα καθημερινά πράγματα της εκπαίδευσης, ή καθόλου σχετικοί με αυτήν. Ασχολούνται με «μερεμέτια» που αφορούν στο σχολείο, στο αναλυτικό πρόγραμμα, στο έμψυχο υλικό. Τους ενδιαφέρει κυρίως και ασχολούνται με τον τρόπο εισαγωγής των υποψηφίων στην ανώτατη εκπαίδευση. Τα 4 τα έκαναν 14, μετά 9, αργότερα 6 ή 7 και στο τέλος ποιος ξέρει, ίσως και …0. Γιατί, ενδιαφέρει πρωτίστως το πολιτικό κόστος, οι τοπικές προτιμήσεις και πιέσεις, και το πολιτικό στίγμα. Καμιά προσπάθεια για πραγματική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, καμιά προσπάθεια για να βγάλουν τον εκπαιδευτικό από το λήθαργο, καμιά προσπάθεια για ανάταση. Και σ’ αυτό …συμπαριστάμεθα όλοι οι παράγοντες, όλες οι συνιστώσες του προβλήματος·εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές.
Στη Διοίκηση-Ιεραρχία, μια κομματική ταυτότητα, μια κομματική δραστηριότητα με την απαραίτητη φωτογραφία δίπλα στον αρχηγό, κάποια αντικειμενικά μόρια και η περιβόητη συνέντευξη είναι ικανά για να τοποθετηθεί κανείς ψηλά. Η Διοίκηση αποτελείται από …πρωτοπαλίκαρα της εξουσίας. Ελάχιστες εξαιρέσεις για να σπάει το …σερί και να επιβεβαιώνεται ο κανόνας. Η ικανότητα, η αξιοκρατία, το χάρισμα, το ταλέντο μπαίνουν σε …τριτεύουσα θέση. Το κόμμα ξέρει να αμείβει τους …ικανούς, αυτούς που προσφέρουν –στο κόμμα φυσικά. Και αυτοί, ξέρουν να ανταποδίδουν, καταπατώντας ηθικές και υπηρετώντας την αδικία.
Ο ταλαίπωρος ο Κλάδος, σε κατάντια και μιζέρια βρίσκεται, χρόνια τώρα. Πολλές οι επικρίσεις που δεχόμαστε και όχι αβάσιμες· οι περισσότερες τουλάχιστον. Για ανικανότητα, για αδιαφορία, για αναξιοκρατία, για εκμετάλλευση, ακόμη ακόμη και για επικινδυνότητα. Το «κακό σπυρί» το γνωρίζουμε, το βλέπουμε μα δεν το εξορκίζουμε. Η οικονομική στασιμότητα και εξαθλίωση από τη μια και η απαξία της κοινωνίας, από την άλλη, μας …οδήγησε στα ιδιαίτερα και στη μιζέρια. Εξιλαστήρια θύματα νοιώθουμε, για όλη την κατάσταση περί την παιδεία και την εκπαίδευση, αλλά δώσαμε τροφή στους επικριτές μας. Βολευόμαστε με τις καταστάσεις, βουλιάζουμε μαζί τους και το τραγικό είναι πως δε διαφαίνεται στον ορίζοντα κάποιο «χέρι βοηθείας» να μας ανασηκώσει από το τέλμα. Δεν είμαστε άμοιροι των συνεπειών που βιώνουμε. Στην αξιολόγηση αντιδρούμε παραθέτοντας επιχειρήματα και «επιχειρήματα». Ποιοι θα είναι αυτοί που θα με αξιολογήσουν, τι θα αξιολογήσουν την ικανότητα ή το έργο, τι επιπτώσεις θα έχει μια αρνητική αξιολόγηση και πολλά άλλα τέτοια …ερωτήματα. Μας βολεύει το χάος που επικρατεί. Και νοιώθουμε άνετα να βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι. Αφού ούτε κίνητρο για διάκριση υπάρχει, ούτε φροντίδα για επικείμενο έλεγχο. Ο μόνος λόγος για να συνεχίζεις, να μάχεσαι και να προσφέρεις είναι η αγάπη προς τα παιδιά, η αφοσίωση προς το αντικείμενο, η ελπίδα για το καλύτερο αύριο, ο πατριωτισμός
Με τον Συνδικαλισμό, άστα να πάνε. Οι συνδικαλιστές μας είναι υπηρέτες του κόμματος, είτε αυτού που κυβερνά είτε αυτών που βρίσκονται στην αναμονή. Οι πρώτοι σαμποτάρουν τις κινητοποιήσεις των δεύτερων, μέχρι ν’ αλλάξουν τα πράγματα και άρα οι ρόλοι. Ενεργούν σύμφωνα με τις επιταγές των «αφεντάδων» τους. Λίγο, ελάχιστα έως καθόλου τους ενδιαφέρει η εκπροσώπηση των συναδέλφων. Η αφεντιά τους, η προσωπική αναρρίχηση, τα κόμματα. Ο συνδικαλισμός έγινε όργανο προς τιθάσευση ή παρακίνηση των καθηγητών, ανάλογα με το κυβερνών κόμμα. Ιδιαίτερα μετά το ’90, μπήκε ταφόπλακα στο καθηγητικό συνδικαλιστικό κίνημα. Τα δίκαια του κλάδου, μπήκαν στην άκρη, οι ανάγκες του κόμματος σε πρώτη διάθεση. Οι συνελεύσεις είναι ολιγοπληθείς, οι αποφάσεις λαμβάνονται από μειοψηφίες ή μόνον από τα ΔΣ των ΕΛΜΕ. Κλάφτα Χαράλαμπε. Κάποιοι έφτασαν και σε βουλευτικά αξιώματα!
Όλο το ενδιαφέρον των Γονέων-Κηδεμόνων στρέφεται στην προετοιμασία των παιδιών τους για απόκτηση, όχι γνώσεων απαραίτητων για τη ζωή τους, αλλά για την επιτυχή πρόσβασή τους στις ανώτατες και ανώτερες σχολές. Και την ευθύνη της προετοιμασίας την αναθέτουν στους φροντιστές. Το σχολείο το θέλουν για να …απασχολεί τα παιδιά τους τις πρωινές ώρες και να μοιράζει αφειδώς βαθμούς·α ναι, και να τυπώνει τίτλους σπουδών. Είναι πιεστικοί απέναντι στους καθηγητές τους σχολείου, αποδέχονται εύκολα τα …θετικά σχόλια του φροντιστή, τον εμπιστεύονται μέχρι …θανάτου. Όσο πιο πολλά τον πληρώνουν, τόσο πιο άξιο τον θεωρούν. Αναζητούν τον δημόσιο καθηγητή για ιδιαίτερο μάθημα και τον ευγνωμονούν ακόμα κι αν αυτός τους …πάρει το κεφάλι.
Τα φροντιστήρια χαρακτηρίζονται ως «παραπαιδεία» ή μήπως «παρά τņ παιδείᾳ» ή μήπως «υπεράνω παιδείας»… Πληρώνοντας, πολλάκις υπέρογκα ποσά, οι γονείς ικανοποιούν μια ψευδαίσθηση πως …εκπληρώνουν το καθήκον τους απέναντι στα παιδιά τους. Αναθέτουν την …παροχή της «γνώσης» στους ειδικούς τους είδους· τους φροντιστηριακούς δασκάλους. Αφού στο σημερινό λύκειο φοιτούν …υποψήφιοι πανελλαδικών εξετάσεων, τότε αυτό, ως επίσημη δημόσια υπηρεσία, παρέχει τίτλους σπουδών. Μοιραία, τον κύριο λόγο αναλαμβάνει το φροντιστήριο, προετοιμάζοντας τους μαθητές να …λύνουν ασκήσεις!
Στο παιχνίδι …μπαίνουν και οι γιατροί, μιας και ΟΛΑ τα παιδιά της Γ’ τάξης του λυκείου, μετά το Μάρτη –ορόσημο συνήθως το Πάσχα- «αρρωσταίνουν του θανατά». Και συμβαίνει μια συμπαιγνία από μαθητές-γονείς-γιατρούς-σχολείο με πλαστές βεβαιώσεις-διαγνώσεις για όλων των ειδών τις ασθένειες, τόσες και τέτοιες που κάνουν κάποιον τρίτο να διερωτάται, πώς τόσο …άρρωστα παιδιά είναι ικανά να δώσουν εξετάσεις και να συλλογάσαι πως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το σύνολο των εισακτέων "πάσχει" από κάποια ασθένεια. Αυτές τις πλαστές βεβαιώσεις τις φέρνουν οι γονείς στο σχολείο…, εμείς τις καταχωρούμε, το παιδί απουσιάζει ΜΟΝΟ από το σχολείο και όλοι γνωρίζουμε την αλήθεια. Μαθαίνουμε τους μαθητές να παρανομούν και ταυτόχρονα πώς να «κρύβουν» ή μπαλώνουν την παρανομία με «νόμιμα» μέσα. Και οι γιατροί, αφειδώς (και επί χρήμασι;) …διαγνώσκουν.
Τελευταίοι οι μαθητές, αυτοί που ίσως ευθύνονται λιγότερο για όλην αυτή την κατάντια που περιέγραψα. Δεν αγαπούν τη γνώση; Λάθος, ίσα ίσα που τη βρίσκουν παντού. Στην οθόνη της τηλεόρασης, του υπολογιστή ακόμα και των κινητών. Δεν αγαπούν το σχολείο; Σωστά. Αφού το νοιώθουν ξένο, κρύο, όχι δικό τους, εχθρικό. Τέσσερεις τοίχοι, περιορίζουν τη δράση τους, πνίγουν τις ορμές τους, συνθλίβουν τα όνειρά τους. Έχουν ανάγκη από συζητήσεις και όταν τους ανοίγεις κουβέντα για οποιοδήποτε θέμα τότε συμπαρασύρονται, συμμετέχουν ή και ακούνε με προσοχή. Όταν όμως αυτά γίνονται εις …βάρος του μαθήματος… Τα παιδιά είναι μπερδεμένα μα και κακομαθημένα. Όλα τα παιδιά είναι καλά παιδιά, καλοί χαρακτήρες –ακόμα και οι «κακοί» μαθητές- αλλά μπερδεμένα. Δίπλα τους θέλουν «ανθρώπους». Αλλά εμείς –γονείς, δάσκαλοι- πού να βρούμε …χρόνο με δαύτα; Στη διαδικασία προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις, λένε αντίο στην παιδική ηλικία, αντίο στον ελεύθερο χρόνο, αντίο στο παιχνίδι, αντίο στη ξεγνοιασιά, αντίο στον παιδικό έρωτα, αντίο… Ο έλληνας μαθητής χαρακτηρίζεται σαν ο πλέον σκληρά εργαζόμενος στην Ελλάδα. Ποιος; Ένα παιδί στην ηλικία των 16-17 χρονών. Αξίζει άραγε αυτός ο κόπος, αυτή η θυσία για την επίτευξη ενός στόχου –ή πολλών τέτοιων: πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, πτυχία ξένων γλωσσών, πιστοποίησης, μεταπτυχιακά..-, μόνο και μόνο για να μπει κανείς στη λίστα των ανέργων ή για να παραταθεί ο χρόνος μέχρι να «βολευτεί» κάπου, ακόμα και στη λίστα των ανέργων;
Δυσοίωνες βλέπω τις προοπτικές, κι ας είμαι ένας άνθρωπος που την αισιοδοξία την έχει σημαία, που το ποτήρι το βλέπει πάντα μισογεμάτο. Από πού να ξεκινήσω; Στα πανεπιστήμια γίνεται …χαμός. Τα τελευταία περιστατικά με τον ξυλοδαρμό καθηγητή και τους βανδαλισμούς, την καταστρατήγηση του ασύλου, την …ανάληψη αρμοδιοτήτων από τις φοιτητικές παρατάξεις, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Όσοι εισάγονται …εξάγονται (σε 4 ή 5 ή 15 χρόνια). Ακόμα και τα μεταπτυχιακά …μπάζουν. Εισροή ευρώ, άρα σε όλους χορηγούνται. Σε ΑΕΙ και ΤΕΙ στα οποία εισάγονται υποψήφιοι με χαμηλές βάσεις, το επίπεδο μαθημάτων …κατεβαίνει όσο δεν πάει άλλο πιο κάτω. Για να …επιβιώσουν όλοι. Το δημόσιο σχολείο υπάρχει ακόμη επειδή η φοίτηση είναι υποχρεωτική. Μόλις καταργηθεί, θα …συντηρούνται μόνο από παιδιά χαμηλών οικογενειακών εισοδημάτων. Τα υπόλοιπα θα παρακολουθούν σε φροντιστήρια και οι πλέον εύποροι στα ιδιωτικά σχολεία. Θα χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, άρα …ποτέ δε θα καταργηθεί η υποχρεωτική φοίτηση στα σχολεία. Στα δημοτικά και νηπιαγωγεία, εκεί ακόμα πιστεύω πως γίνεται καλή δουλειά εκ μέρους των δασκάλων. Ο δάσκαλος, ακόμη κατέχει πρωτεύοντα ρόλο στη συνείδηση του μαθητή, αλλά το υποχρεωτικόν της εννιάχρονης εκπαίδευσης, δυσκολεύει την μετέπειτα κατάσταση. Αφού όλοι υποχρεούνται να παρακολουθήσουν και να αποφοιτήσουν από το γυμνάσιο, άρα όλοι θα πρέπει να προάγονται. Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα, στο λύκειο δλδ. Κι εκεί αρχίζουν τα ζόρια.

Το Ελληνικό Σχολείο αντικατοπτρίζει την ελληνική κοινωνία και αφού η ελληνική κοινωνία νοσεί βαριά, άρα το ελληνικό σχολείο νοσεί κι αυτό. Από πού θα πρέπει να ξεκινήσουμε; Την κοινωνία να αλλάξουμε για να αλλάξει και το σχολείο ή το σχολείο για να αλλάξει και η κοινωνία; Σ’ αυτό, κανείς δεν παίρνει θέση, είτε διότι δεν μπορεί, είτε διότι δε θέλει. Το σχολείο υπάρχει για να ...απασχολεί χιλιάδες εκπαιδευτικό προσωπικό –να μην είναι άνεργοι- και δεκάδες χιλιάδες μαθητές –για να …παρκάρουν εκεί τις πρωινές ώρες όταν εργάζονται οι γονείς τους. Οι κατά καιρούς μεταρρυθμίσεις και «μεταρρυθμίσεις» δεν πρόσθεσαν ένα λιθαράκι στήριξης ή έστω …αντιστήριξης. Πειραματισμοί, εσωτερικές αλλαγές κυρίως στο εξεταστικό σύστημα αλλ’ όχι στο πραγματικό περιεχόμενο. Πρόθεσή τους, μας λένε, είναι η ενίσχυση του δημόσιου σχολείου και συνεπώς η κατάργηση του φροντιστηρίου. Αλλά το φροντιστήριο ζει, υπάρχει και θα υπάρχει στον αιώνα τον άπαντα. Ποτέ δεν πρόκειται να «καταργηθεί», ούτε με προεδρικό διάταγμα αλλ’ ούτε με ειδικό άρθρο στο Σύναγμα. Γιατί τότε οι χιλιάδες καθηγητές που εργάζονται σ’ αυτά τι θα κάνουν; Πώς θα ζήσουν; Η ανάγκη ύπαρξης των φροντιστηρίων είναι πλασματική. Ακόμη και χωρίς αυτά, στα πανεπιστήμια θα εισάγονται φοιτητές και σπουδαστές. Όχι όλοι, αλλά οι ικανότεροι. Κάποτε θα πρέπει να μεριμνήσουμε ΚΑΙ για τους ικανότερους. Οι άλλοι, οι λιγότερο ικανοί, ας ακολουθήσουν και άλλες επιλογές· Επαγγελματικά και Τεχνικά Λύκεια, εκεί όπου μπορούν να διαπρέψουν καλύτερα από όλους. Εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη. Αν η πολιτεία, φροντίσει το …αποπαίδι της -την Επαγγελματική & Τεχνική Εκπαίδευση- τότε αισιοδοξώ πως τα πράγματα για στο ελληνικό σχολείο θα καλυτερεύσουν. Για εμάς, για τα παιδιά, για τους γονείς, για την Ελλάδα. Μπορούν να υπάρξουν «καλύτερες μέρες» για το Ελληνικό Σχολείο, για την Ελληνική Παιδεία. Αρκεί να το θελήσουμε ΟΛΟΙ. Προσωπικά δεν με τρομάζουν ούτε τα φροντιστήρια, ούτε τα ιδιωτικά σχολεία μα ούτε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αρκεί να στηριχτούν κατάλληλα τα Δημόσια. Έτσι, για να κλείσω κάπως αισιόδοξα το κείμενο, το ποτήρι, αν το δει κανείς προσεκτικά, είναι μισογεμάτο. Από εμάς εξαρτάται αν θα γεμίσει ή αδειάσει! 'Οσο κάποιοι από μας αντέχουν να αντιστέκονται. Γιατί αν μας πάρει όλους ο κατήφορος, τότε ...κλάφτα Χαράλαμπε (στη θέση του ...Χαράλαμπου βάλτε "Ελληνικό Δημόσιο Σχολείο").


ΥΓ. Αφορμή για τούτο το μακροσκελές άρθρο-σκέψεις-απολογισμό, μου έδωσε μια επιστολή συναδέλφου φιλολόγου σε Δημόσιο Λύκειο, που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα, μια κραυγή αγωνίας ενός καθηγητή, ο οποίος μετά από 30 χρόνια στην εκπαίδευση παραιτήθηκε-συνταξιοδοτήθηκε.