Εδώ και 3-4 χρόνια δεν εκτελώ τις υποχρεώσεις μου απέναντι στην ΕΛΜΕ Λάρισας, τον συνδικαλιστικό φορέα που με …εκπροσωπεί· ή που υποχρέωση έχει να με εκπροσωπεί. Δεν πληρώνω την εισφορά που απαίτησαν τότε να μου παρακρατείται από το μισθό μου, οπότε δε δικαιούμαι να συμμετέχω στις πολλές, τακτικές και πολυποίκιλες δραστηριότητές της, την εξής μία: τις εκλογές. Α ναι, και τις απεργίες. Γιατί, στις άλλες, τις Συνελεύσεις και τις ψηφοφορίες για απεργίες, ούτε καν αυτοί που είναι οικονομικά τακτοποιημένοι δεν συμμετέχουν. Ούτε καν αυτοί που δηλώνουν υποψήφιοι στα ψηφοδέλτια, που αν μαζευόντουσαν θα ήταν πάνω από 200. Η ΕΛΜΕ Λάρισας αριθμεί γύρω στα 2.800 μέλη και συμμετέχουν σε συνελεύσεις πάνω-κάτω 50. Τις ρίζες του κακού, οι κομματικοί και παραταξιακοί δεν νοιάζονται να βρουν. ‘Η μάλλον, για να είμαι ακριβής, τις γνωρίζουν αλλά δεν τους ακουμπούν, δεν νοιάζονται γι αυτές. Τους ενδιαφέρει, πρωτίστως, ο εαυτός τους και η συνδικαλιστική …ανέλιξή τους. Και μετά βλέπουμε. Γιατί, πολλαπλά είναι τα παραδείγματα συνδικαλιστών ή συνδικαλιζόμενων που ο απώτερος σκοπός τους δεν ήταν η εκπροσώπηση των συναδέλφων τους αλλά το προσωπικό όφελος. Μέχρι και βουλευτές …κατάντησαν, ορισμένοι από αυτούς.
Θέλω, για να είμαι ειλικρινής, να συμμετέχω στις εκλογές ανάδειξης του συνδικαλιστικού μου φορέα. Αλλά θέλω με έναν άλλο τρόπο. Μέσα από μια λίστα, ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο, να επιλέξω τους καταλληλότερους, αυτούς που νομίζω πως θα βοηθήσουν τον κλάδο. Γιατί υπάρχουν και αυτοί, να μην τα ισοπεδώσουμε όλα. Πώς θα γίνει λοιπόν, όταν καλούμαι να διαλέξω από ένα ψηφοδέλτιο έναν άξιο, αλλά μαζί με αυτόν, αν το ψηφοδέλτιο επικρατήσει, θα εκλέγει και ο ανάξιος -γιατί υπάρχουν και αυτοί, να μην τους εξομοιώνουμε όλους;
Τώρα που το σκέφτομαι …μετεκλογικά, σε τι μας είναι χρήσιμη η ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ; Αφού, προκειμένου για απόσπαση, βελτίωση ή μετάθεση, χρειάζεται κανείς να συμπληρώσει τη σχετική αίτηση, να προστρέξει -αν δεν είναι τόσο …καθαρά τα πράγματα- σε γραφείο βουλευτή και το Υπηρεσιακό Συμβούλιο θα …κρίνει, συνήθως θετικά. Ο συμπολιτευόμενος αιρετός θα συγκατανεύσει, ενδεχομένως κουνώντας το κεφάλι, ενώ ο αντιπολιτευόμενος, θα μειοψηφήσει καταγγέλλοντας. Αφού, προκειμένου να πάρουμε δεδουλευμένα, αναδρομικά ή κάποια αύξηση, δεν έχουμε παρά να κάνουμε μια δικαστική Αγωγή κατά του δημοσίου, να καταβάλουμε ή προκαταβάλουμε σε κάποιο δικηγορικό γραφείο και να αναμένουμε τη θετική απόφαση του δικαστηρίου. Και μαζί με μας, να κερδίσουν και όοοολοι οι υπόλοιποι καθηγητές, άσχετα από τον αν έκαναν ή όχι αγωγή.
Σε τι χρειάζεται η ΟΛΜΕ παρά μόνο σαν «συνομιλητής» του υπουργού ή σαν καταγγελτικός μηχανισμός με μονίμως ή σχεδόν μονίμως, αρνητικές θέσεις. Πάντα έτοιμη, η ΟΛΜΕ, για «αγωνιστικές» κινητοποιήσεις με κυβερνητικούς και αντιπολιτευόμενους να συμμετέχουν ή να αντιδρούν. Και ενώ ο κλάδος δεν ακολουθεί, ή ακολουθεί σε πολύ πολύ μικρά ποσοστά, αυτοί …επιμένουν να κατεβάζουν ολόκληρο κλάδο σε, εκ των πραγμάτων, κλαδικές ήττες που κόστισαν και κοστίζουν ακόμη.
Τελικά, κατέληξα στο συμπέρασμα. Δε μου χρειάζεται καμία ΕΛΜΕ. Τα καταφέρνω και μόνος.
ΥΓ. Την προηγούμενη των εκλογών ήμουν σε κοινωνική εκδήλωση, στα ...μπουζούκια. Ενώ, την ημέρα των εκλογών, πήγα σ' ένα επαρχιακό γήπεδο να παρακολουθήσω ποδοσφαιρικό αγώνα. Συνηθίζεται βλέπετε!
