ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΩ

Σε λίγο καιρό, σύντομα δηλαδή, οσονούπω τουτέστιν, θα μας βρίσκετε -εάν και όποτε μας αναζητήσετε- εις την παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση. Θα είμαστε εκεί και θα σας ανοίγουμε, όποτε μας …χτυπήσετε τη θύρα:

Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι

Στην ίδια δ/νση, εξηγώ τους λόγους αυτής της …μετακόμισης, γιατί περί μετακόμισης πρόκειται και ουχί περί κατάργησης.

Μάθημα σε άδεις αίθουσες;;; Απαπαπαπα!

Ακούστε τι …ανακάλυψε η κα Διαμαντοπούλου, Απρίλιο του 2011. Αυτό κι αν είναι …πρωτόγνωρο. Δηλαδή, οι φωνές οι δικές μας, που το ζούμε χρόοοονια τώρα, το καταγγέλλουμε και έχουμε και προτάσεις, ποτέ δεν έφτασαν στα αυτιά όλων εκείνων στο Υπουργείο; Τι ανακάλυψε η υπουργός:

Οι καθηγητές που διδάσκουν στην Γ Λυκείου επιστρέφουν τη Δευτέρα στις αίθουσες, όχι όμως και οι περισσότεροι μαθητές, οι οποίοι, σύμφωνα με δήλωση της υπ. Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στο τέλος της χρονιάς προσκομίζουν ψεύτικες ιατρικές βεβαιώσεις, προκειμένου να μένουν στο σπίτι για να προετοιμαστούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις.

"Είναι ντροπή για τη χώρα στο τέλος της χρονιάς το παιδί - επειδή έχει δικαίωμα 150 απουσιών, να προσκομίζει ψεύτικες βεβαιώσεις, να πηγαίνει ο γονιός το πλαστό πιστοποιητικό που έχει δώσει ο γιατρός και να το δέχεται ο δάσκαλος» είχε πει χαρακτηριστικά η υπ. Παιδείας προσθέτοντας: «Δηλαδή , στα 18 του να ξέρει ένα παιδί ότι μπορεί να πάρει πλαστά χαρτιά από το δημόσιο σύστημα υγείας».

Παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται εδώ και πολλά χρόνια κανείς δεν τόλμησε να το «αγγίξει». Η υπ. Αννα Διαμαντοπούλου -προς τιμήν της- κάνοντας την παραπάνω δήλωση προανήγγειλε την πάταξη αυτή της απάτης, στην οποία μετέχουν γονείς γιατροί και οι ίδιοι οι μαθητές, Σύμφωνα με πληροφορίες σύντομα αναμένεται να φέρει στη Βουλή σχετικό νόμο.

Λύσεις υπάρχουν πολλές. Καταθέτω μία. Αν όντως κατανοούν πως τα παιδιά της Γ’ τάξης θέλουν κάποιο χρόνο στο τέλος για να βάλουν σε τάξη όλα όσα έμαθαν, στην προσπάθεια τους για τις εισαγωγικές εξετάσεις, γι αυτούς και μόνο, το σχολικό έτος ας λήγει 10 μέρες νωρίτερα. Έτσι ώστε, όλοι, μαθητές, καθηγητές να κάνουν το προγραμματισμό τους κατάλληλα και να μην εμφανίζεται το θλιβερό φαινόμενο, ΟΛΟΙ οι μαθητές της Γ’, να «πάσχουν» από κάθε είδους ασθένειες, ιώσεις κλπ κινητικά προβλήματα. Να κοπεί και η βιομηχανία παραγωγής ψεύτικων ιατρικών πιστοποιητικών.

Τελικά, επιβεβαιώνεται και με αυτό το γεγονός, δλδ της ψευδούς χορήγησης ιατρικών πιστοποιητικών, πως η μεγαλύτερη ΓΑΓΓΡΑΙΝΑ της Ελλάδας είναι οι ΓΙΑΤΡΟΙ!

Η τρόικα της Εκπαίδευσης

Τα μεγάλα "παράθυρα" για την εισαγωγή σε ΑΕΙ.

Παραθυράκι είπατε στην εισαγωγή σε ΑΕΙ; Πορτοπαράθυρο καλύτερα! Πράγματα γνωστά τοις πάσιν, αλλά... Θα τολμήσει κανείς να τα κόψει και όχι να τα περιορίσει; Ή απλώς, το χόμπυ της εποχής, διαπιστώσεις να κάνουμε; Τελικά ΚΑΙ αυτό το σύστημα το κάναμε διαβλητό κι ας ήταν το μόνο για το οποίο ήμασταν έτοιμοι να ...κόψουμε φλέβες. Ειδέστε παρακάτου:

Αποκαλυπτικός ήταν στη Βουλή ο υφ. Παιδείας Γιάννης Πανάρετος σχετικά με το πώς μια μερίδα υποψηφίων με χαμηλούς βαθμούς εισάγεται σε ιατρικές , νομικές και άλλες περιζήτητες σχολές .

"Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων ( σ.σ.εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων) οι οποίοι κανονίζουν την απόσπασή τους, έτσι ώστε το παιδί τους να δώσει εξετάσεις με τις ειδικές εξετάσεις του Σεπτεμβρίου", είπε ο υφ. Παιδείας Γιάννης Πανάρετος στη Βουλή και συνέχισε: «Να σας αναφέρω μία γενική κατηγορία ακραίων περιπτώσεων, τους αθλητές. Έχουμε αθλητές οι οποίοι, επειδή έχουν ειδικό τρόπο που μπαίνουν στα πανεπιστήμια, καταστρατηγούν τις διατάξεις. Στις ομάδες μπάσκετ που συμμετέχουν, υπάρχουν αθλητές οι οποίοι έχουν ήδη εξασφαλίσει την είσοδο στα πανεπιστήμια, διότι έχουν ήδη αυτά τα τυπικά προσόντα και μπαίνει και κάποιος για πέντε λεπτά από τους αναπληρωματικούς, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει την είσοδο».

Συνεχίζοντας ο οφ. Παιδείας ανέφερε ότι: «Να σας πω για γιατρούς, τρίτεκνους, οι οποίοι έχουν βίλες και οι οποίοι επιλέγουν το τμήμα εκείνο στην επαρχία που έχει τις λιγότερες μονάδες, έτσι ώστε εκμεταλλευόμενοι τη διάταξη να μπουν στο πανεπιστήμιο στη συνέχεια; Να σας πω για περιπτώσεις όπου έχουμε αθλήματα που μπαίνουν παιδιά στο πανεπιστήμιο, έχουμε το τραμπολίνο, το μπριτζ - ονόματα που δεν τα ήξερα- το μπιλιάρδο, το Ζίου Ζίτσου, το Γου Σου Κουνγκ Φου -δεν ξέρω αν το ξέρετε εσείς αυτό- το τσιδαόμπα»

Πηγή: esos

Δίνουν τα χέρια διευθυντές - μαθητές

Από την εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ της Κύπρου:

Ομόφωνες αποφάσεις για αλλαγές σε στολές, εκδρομές, καντίνες

Αποφασισμένες να δώσουν ένα τέλος στο σίριαλ της μαθητικής στολής και της ευπρεπούς εμφάνισης είναι οι ηγεσίες των διευθυντών και των μαθητών, οι οποίες δίνουν τα χέρια και καταθέτουν κοινή πρόταση, πιστεύοντας ότι με την εφαρμογή της όλοι μπορούν να βγουν κερδισμένοι. Συμφωνούν, επίσης, σε αναθεώρηση των σχολικών εκδρομών, ενώ παράλληλα, τα βρίσκουν και στο θέμα των σχολικών κυλικείων. Πότε έγιναν όλα αυτά; Πριν από μερικές μέρες, όταν η γραμματεία της Παγκύπριας Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών (ΠΣΕΜ) επισκέφθηκε τον Σύνδεσμο διευθυντών σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης. Το αποτέλεσμα της συνάντησής τους, ήταν να διαψεύσουν όσους νόμιζαν ότι οι δυο αυτοί φορείς δεν θα μπορούσαν να καταλήξουν σε ομόφωνες αποφάσεις. Αποδείχτηκε, όμως, ότι τελικά δεν έχουν να χωρίσουν και τόσα πολλά.

Για τα όσα συζητήθηκαν και για τις αποφάσεις που λήφθηκαν, μίλησε στον «Φ» ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Διευθυντών, Κυριάκος Μπαρρής.

«Ναι» στις φόρμες:

Ο κ. Μπαρρής εξήγησε ότι η ΠΣΕΜ έθεσε το αίτημά της για να επιτραπούν οι αθλητικές φόρμες. Όπως είπε, ο Σύνδεσμος τάσσεται υπέρ στο να δοθεί το δικαίωμα στους μαθητές να φοράνε τις φόρμες τους κατά τους χειμερινούς μήνες, αρκεί να καθοριστούν κάποιες προδιαγραφές, π.χ. το χρώμα, ώστε να υπάρχει ομοιομορφία.

Τζιν και στο Γυμνάσιο:

Σύμφωνα με τον ίδιο, συζητήθηκε επίσης, η ανάγκη να υπάρχει ομοιομορφία στη στολή των μαθητών τόσο των Γυμνασίων όσο και των Λυκείων. Ανέφερε ότι τα παιδιά του γυμνασιακού κύκλου έχουν παράπονο που δεν επιτρέπεται να φοράνε τζιν, όπως οι μεγαλύτεροι συμμαθητές τους και «με το δίκαιό τους», όπως παραδέχτηκε ο κ. Μπαρρής. Είπε λοιπόν, πως «συμφωνήσαμε ότι θα ήταν καλό ό,τι ισχύει στο Λύκειο να ισχύει και στο Γυμνάσιο».

Καθορίστε την ή καταργήστε την:

Οι διευθυντές μπορεί να έκαναν παραχωρήσεις στο θέμα του τζιν και της φόρμας, έθεσαν όμως, και το δικό τους αίτημα, την ανάγκη να καθοριστεί επακριβώς η στολή των μαθητών. «Διαπιστώσαμε δυσκολία στην εφαρμογή των σχετικών κανονισμών», υπέδειξε ο κ. Μπαρρής και πρόσθεσε ότι «οι πολλές επιλογές δημιουργούν προβλήματα». Έκανε λόγο για ασάφεια στους κανονισμούς και επεσήμανε ότι όλοι οι φορείς πρέπει να επανεξετάσουν το όλο θέμα. «Η στολή πρέπει να καθοριστεί με σαφήνεια, διαφορικά ας την καταργήσουμε για να μην βασανιζόμαστε άλλο», είπε και παραδέχτηκε ότι λόγω της υφιστάμενης κατάστασης, σε αρκετά σχολεία οι εκπαιδευτικοί ταλαιπωρούνται με το εάν οι ενδυματολογικές επιλογές των μαθητών επιτρέπονται ή όχι. Σημείωσε ότι με τη θέση αυτή συμφώνησε και η ΠΣΕΜ.

Τέρμα το Ζύγι για καλαμάρι: Αναφερόμενος στο θέμα των προγραμματισμένων σχολικών εκδρομών εντός Κύπρου, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Διευθυντών υποστήριξε ότι έπαψαν να εξυπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους καθιερώθηκαν. «Πρέπει κάτι ν’ αλλάξει», όπως ανέφερε και απεκάλυψε ότι ο Σύνδεσμος έχει δυο εναλλακτικές προτάσεις. α) Να καταργηθούν και ως αντισταθμιστικό μέτρο, να αυξηθούν από δυο σε τέσσερις οι μέρες που οι μαθητές παραμένουν στο σπίτι μετά την ολοκλήρωση του πρώτου τετραμήνου. β) Να διοργανώνονται εκδρομές για εκπαιδευτικούς σκοπούς, όχι για ολόκληρο το σχολείο αλλά για περιορισμένο αριθμό μαθητών κάθε φορά, π.χ. στο πλαίσιο της λειτουργίας των ομίλων.

«Πλέον, ο μαθητής δεν έχει ανάγκη να πάει στο Ζύγι για να φάει καλαμάρι», ανέφερε χαριτολογώντας ο κ. Μπαρρής, για να συμπληρώσει από την άλλη, «πόσο πιο ωφέλιμο θα ήταν για παράδειγμα, ο καθηγητής της Τέχνης να επισκέπτεται μαζί με τους μαθητές του ένα βυζαντινό εκκλησάκι». 

ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΥΛΙΚΕΙΩΝ 

Οι διευθυντές προτείνουν «μεταρρύθμιση» ακόμα και στη λειτουργία των σχολικών καντίνων. Ο κ. Μπαρρής τονίζει την ανάγκη να μετεξελιχθούν σε μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, με ταυτόχρονη μεταβίβαση της διαχείρισής τους είτε στα ίδια τα σχολεία είτε στους Συνδέσμους Γονέων, προκειμένου να προσφέρουν φθηνά και υγιεινά προϊόντα στους ενοίκους των αιθουσών διδασκαλίας. Αναφερόμενος στα κέρδη όχι μόνο των κυλικείων αλλά και των Σχολικών Εφορειών (λόγω των υψηλών ενοικίων που λαμβάνουν) διερωτήθηκε γιατί αυτά τα λεφτά να μην τα επωφελούνται τα ίδια τα παιδιά. Θα μπορούσε, όπως είπε, να αξιοποιηθούν για την υλοποίηση έργων στο κάθε σχολείο και την παροχή βοήθειας σε άπορα παιδιά. Επεσήμανε ότι και η ΠΣΕΜ τάσσεται υπέρ του να μετατραπούν οι καντίνες σε μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. 

ΙΚΥ: Λόγω της οικονομικής κρίσης δεν θα προκηρυχθούν προγράμματα για το ακαδ. έτος 2011-2012

Στα πλαίσια των μέτρων λιτότητας και σε συνεννόηση με το Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ. για το ακαδ. έτος 2011-2012 ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΟΥΝ: 

α) Πρόγραμμα Μεταδιδακτορικής έρευνας στην Ελλάδα και 

β) Πρόγραμμα εκπόνησης διδακτορικής διατριβής στην Ελλάδα. 

Για τα υπόλοιπα προγράμματα του ΙΚΥ καθώς και για τον τρόπο επιλογής και χρηματοδότησης θα ακολουθήσει νεώτερη ανακοίνωση. Τα παραπάνω αναφέρει σημερινή ανακοίνωση του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.

Τι σχόλιο να προσθέσω στην παραπάνω ανακοίνωση; Το "και μη χειρότερα" είναι αρκετό; Οι επενδύσεις σε οπλικά συστήματα και πολεμικούς εξοπλισμούς φαίνεται πως αποδίδουν περισσότερα οφέλη παρά για έρευνα.

Σχολικά βιβλία για ...πέταμα

«Τα βιβλία που παράγονται κάθε χρόνο υπερβαίνουν κατά 25% περίπου τον αριθμό των μαθητών» , διαπιστώνει το Υπ. Παιδείας. Επιτέλους ανακαλύψανε την …Αμερική! Έτσι, το ΥΠΔΒΜΘ, σε συνεργασία με τον Ο.Ε.Δ.Β., έχει σχεδιάσει το «Εθελοντικό Πρόγραμμα Συλλογής και Επαναχρησιμοποίησης Σχολικών Βιβλίων». Η υλοποίηση του προγράμματος θα ξεκινήσει από το τρέχον σχολικό έτος 2010-2011 .

Άμεσος στόχος του προγράμματος Συλλογής και Επαναχρησιμοποίησης Σχολικών Βιβλίων είναι η συστηματική συγκέντρωση των βιβλίων των μαθητών μετά το πέρας της χρήσης τους, ώστε να επαναχρησιμοποιηθούν από τους μαθητές κατά το επόμενο σχολικό έτος ή να επιστραφούν στον Ο.Ε.Δ.Β. για πολτοποίηση.

Τι γίνεται μέχρι σήμερα και τι μπορεί να γίνει; Οι παραγγελίες των βιβλίων από τα σχολεία γίνονται με βάσει …εκτιμήσεις ή πρόχειρες δηλώσεις των μαθητών. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι η εξής: στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς οι μαθητές της α’ και β’ τάξης δηλώνουν την κατεύθυνση που θα παρακολουθήσουν την επόμενη σχολική χρονιά καθώς και το μάθημα Επιλογής. Για τα μαθήματα γενικής παιδείας γίνεται μια εκτίμηση του αριθμού των μαθητών που προβλέπεται να φοιτήσουν την επόμενη σχολική χρονιά. Το Σεπτέμβριο όμως ξαναδηλώνουν -υπογράφει και ο κηδεμόνας- και ενδέχεται η νέα δήλωση να είναι διαφορετική από την αρχική. Ακόμη, έχουν το δικαίωμα μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου και πάλιν να αλλάξουν γνώμη και να μετακινηθούν. Η παραγγελία όμως ήδη έχει δοθεί και τα βιβλία έχουν ήδη φτάσει στα σχολεία.

Υπάρχει λύση; Βεβαίως. Η Δήλωση θα πρέπει να γίνεται τον Ιούνιο στη Γραμματεία του σχολείου με την παρουσία και την υπογραφή του κηδεμόνα και να είναι οριστική. Έτσι ώστε να μπορούν τα σχολεία να δημιουργούν έγκαιρα τα τμήματα γενικής παιδείας, κατευθύνσεων και Επιλογής, να παραγγέλλεται η ορθή ποσότητα βιβλίων αλλά και να μπορεί το Υπουργείο να προσλαμβάνει το απολύτως απαραίτητο και αναγκαίο προσωπικό έγκαιρα. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, να δικαιούται ο μαθητής –με τον Κηδεμόνα του- να καταθέτει Νέα Δήλωση από την 1η Σεπτεμβρίου και μέσα σε δυο τρεις μέρες για να οριστικοποιούνται τα τμήματα. Αυτό δε να είναι οριστικό και να μην καταστρατηγείται για κανένα λόγο. Τότε ίσως μπει μια τάξη στην …τάξη. Τόσο απλά!

"Καλλικράτης" και στην εκπαίδευση; Γιατί όχι;

Ο …Καλλικράτης ήρθε στην αυτοδιοίκηση και αναλαμβάνει από την 1η του νέου έτους, αλλά «Καλλικράτης» αναγγέλλεται και αλλού. Μόνο σε μια περίπτωση δεν ακούμε για «Καλλικράτη». Ναι, σωστά μαντέψατε, στις βουλευτικές έδρες, στους βουλευτές «…Σιγά μην κλάψω.... σιγά μη φοβηθώ…», που τραγουδάει ο Αγγέλακας και σίγουρα τον σιγοντάρουν και οι βολευτές. Κάποιοι ασθενείς ψίθυροι ακούστηκαν από μερικούς, νομίζω μεταξύ αυτών ήσαν και βουλευτές, αλλά σιώπησαν αμέσως …οι βολευτές.

Μιας και μας έχει κολλήσει η …καλλικρατίτιδα, να προσθέσω κι εγώ την άποψή μου. Προτείνω λοιπόν να εφαρμοστεί «Καλλικράτης» και στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και να ξεκινήσει από τις Δ/νσεις Εκπ/σης και τα Γραφεία Εκπ/σης. Στη Λάρισα, για παράδειγμα, υπάρχουν και λειτουργούν, η Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με ένα Διευθυντή, 6 Διοικητικούς υπαλλήλους και 9 αποσπασμένους καθηγητές. Υπάρχουν ταυτόχρονα και 3 Γραφεία Εκπαίδευσης, στα οποία «ανήκουν» τα σχολεία του κέντρου, της περιφέρειας και τα υπόλοιπα. Το 1ο Γραφείο με έναν Προϊστάμενο, 2 Διοικητικούς υπαλλήλους και 6 αποσπασμένους καθηγητές, το 2ο Γραφείο (καλύπτει την επαρχία Ελασσόνας) με έναν Προϊστάμενο, 2 Διοικητικούς και 3 αποσπασμένους καθηγητές και τέλος το 3ο Γραφείο με έναν Προϊστάμενο, 1 Διοικητικό υπάλληλο και 7 αποσπασμένους καθηγητές. Τα αντικείμενα, οι υπηρεσίες που παρέχουν τα 3 Γραφείων είναι ίδια, οπότε κάλλιστα θα μπορούσαν να συγχωνευθούν σε ένα, να …περισσέψουν 2 Προϊστάμενοι, να εργαστούν σ’αυτό μόνον οι διοικητικοί υπάλληλοι και οι αποσπασμένοι να επιστρέψουν στα σχολεία τους. Πώς δλδ υπάρχει, για παράδειγμα, μόνο 1 Γραφείο Φυσικής Αγωγής που καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρου του νομού (κι ας απασχολεί 6 αποσπασμένους καθηγητές ΦΑ) ή 1 μόνο Γραφείο ΠΛΗ.ΝΕ.Τ. με 5 αποσπασμένους; Με τη συγχώνευση αυτών των Γραφείων μάνι μάνι …εξοικονομούνται 16 καθηγητές.

Ακούγονται και προτάσεις για συγχώνευση σχολείων. Πάρτε για παράδειγμα το Λύκειο Γόννων -25 χλμ βόρεα της Λάρισας, με 53 μαθητές, εκ των οποίων 13 στη θεωρητική κατ/νση της Γ’ τάξης και 9 στην αντίστοιχη τεχνολογική κατ/νση. Το διπλανό χωριό Μακρυχώρι -που το χωρίζει από τους Γόννους ο Πηνειός και βρίσκεται σε απόσταση 12,1 χλμ, 15 λεπτά (όπως αναφέρει το google maps)- λειτουργούν Λυκειακές τάξεις με 50 μαθητές εκ των οποίων 8 στη θεωρητική κατ/νση της Γ’ τάξης και 8 στην αντίστοιχη τεχνολογική κατ/νση (ίδε ώδε). Τι κερδίζουν τα δύο γειτονικά χωριά, τι κερδίζουν τα δύο Λύκεια και το βασικότερο, τι κερδίζουν οι μαθητές. Η συγχώνευση αυτών –και ίσως με άλλα γειτονικά λύκεια- μάλλον κέρδη και οφέλη θα αποδώσει στους μαθητές.

Υπάρχει και μια άλλη άποψη, «καλλικρατικής» ας πούμε μορφής, κυρίως για …εξοικονόμηση μάχιμων καθηγητών. Αναφέρομαι σε σκέψεις της ηγεσίας του υπουργείου για αύξηση του υποχρεωτικού ωραρίου όλων των καθηγητών. Πιστεύω όμως πως το υπουργείο θα δοκιμάσει τα δύο πρώτα «καλλικράτεια» μοντέλα και από την επιτυχία ή μη αυτών, θα ξανασκεφτεί και την Τρίτη λύση. Οψόμεθα!!!

ΥΓ. Τα στοιχεία τα έχουμε δανειστεί από την ιστοσελίδα της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Λάρισας.

Σχολεία, Σχολικοί φύλακες και Δήμος

Κάποτε, όταν τελείωνε η πρωινή ή απογευματινή βάρδια, οι χώροι στα σχολεία και τα σχολικά συγκροτήματα ήσαν ανεξέλεγκτοι. Στον προαύλιο χώρο έμπαινε οποιοσδήποτε, μπορούσε να κάνει οτιδήποτε και αν είχε και θράσος περίσσιο, έμπαινε και μέσα στο σχολείο έσπαγε, έκλεβε και έκανε ζημιές. Τις δε νυχτερινές ώρες …έμπαιναν τα σκυλιά κι’ αλώνιζαν. Τις ζημιές τις καταμετρούσαμε την επομένη. Τόσα σπασμένα, τόσες μουντζούρες, τόσες χρησιμοποιημένες σύριγγες.

Είδαν κι απόειδαν οι αρμόδιοι ώσπου σκέφτηκαν πως τα σχολικά συγκροτήματα

χρειάζονται φύλαξη και μετά το κλείσιμο της βάρδιας. Έτσι προσέλαβαν Σχολικούς Φύλακες. Υπάγονταν απευθείας στο Δήμο, αργότερα στη Δημοτική Αστυνομία μα ποτέ στις Δ/νσεις των σχολείων. Τα πρώτα χρόνια εφαρμογής του θεσμού, τα πράγματα διορθώθηκαν, τα προβλήματα περίπου εξαφανίστηκαν. Η φύλαξη ήταν επί 24ώρου βάσεως∙περιττό θάλεγε κανείς. Πάντως τα αποτελέσματα ήσαν θετικά. Δε γνωρίζω με ποια κριτήρια έγιναν οι σχετικές προσλήψεις, αλλά βλέποντας γύρω μου δε θάλεγα πως έγινα και με τα καλύτερα κριτήρια. Αλλά ας το αφήσω αυτό…

Δύσκολα χρόνια ήρθαν, τα οικονομικά φαίνεται πως δεν πήγαιναν καλά, μειώθηκε ο αριθμός των σχολικών φυλάκων, περιορίστηκε και η φύλαξη των χώρων χρονικά. Μέχρι την 10 βραδινή ώρα κλειδώνονταν οι χώροι, έβγαινε ανακοίνωση-διάγγελμα απαγόρευσης εισόδου στους συγκεκριμένους χώρους και ο φύλακες αποχωρούσαν. Τα …σκυλιά ξαναμπήκαν κι άλεσαν, αφού βρήκαν πάλι πεδίο δράσης ..λαμπρό. Κι εδώ αναρωτιέμαι -όπως φαντάζομαι κι εσείς- αν τα σχολεία έχουν περισσότερη ανάγκη φύλαξης την ημέρα ή τις βραδινές ώρες; Τις ώρες λειτουργίας της πρωινής ή και απογευματινής βάρδιας το πρόβλημα δεν είναι τόσο έντονο. Υπάρχουν καθηγητές, υπάρχει επιστάτης. Στο κάτω κάτω ας κλείνουν-κλειδώνουν οι εξωτερικές πόρτες και ας μπουν θυροτηλέφωνα ή βιντεοθυροτηλέφωνα. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν τελειώνουν οι βάρδιες.

Άραγε υπάρχει λύση, λιγότερο οικονομική απ’ ότι τώρα; Νομίζω πως ναι. Λιγότεροι φύλακες μπορούν να εποπτεύουν τις νυχτερινές ώρες περισσότερα σχολεία. Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει ένας φύλακας για κάθε σχολικό συγκρότημα ο οποίος να διαμένει σ’ αυτό. Θα μπορούσε ο ένας να φέρνει βόλτα περιοδικά σε κάποια σχολικά συγκροτήματα στα οποία να υπάρχουν τα ειδικά ρολόγια-ελέγχου, να χτυπάει την κάρτα και να προχωρά στο επόμενο. Μη μου πείτε πως είναι πρωτοτυπία γιατί είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται σε μεγάλους φυλασσόμενους χώρους, είτε από νυχτερινούς φύλακες είτε από εταιρείες σεκιούριτι. Το οικονομικό κόστος μειώνεται, η περίοδος και το αποτέλεσμα της φύλαξης αυξάνεται και το πρόβλημα λύνεται.

Το κινητό έχει θέση στη σχολική τσάντα

Το πράσινο φως για μεταφορά κινητών τηλεφώνων στα σχολεία ακόμα και από τους μαθητές του Δημοτικού, ανάβει η κύπρια Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Με αφορμή τα παράπονα που υποβάλλονται κατά καιρούς για τη χρήση των κινητών στις σχολικές μονάδες, η Επίτροπος αποφάσισε να μελετήσει διεξοδικά το θέμα και να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη θέση. Η απόφασή της είναι όχι στην πλήρη απαγόρευση των κινητών, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η χρήση τους θα πρέπει να περιορίζεται σε μη διδακτικό χρόνο. 

Σε ό,τι αφορά στη Δημοτική Εκπαίδευση, εκφράζει την άποψη ότι ενδείκνυται η απαγόρευση χρήσης κινητών από παιδιά στη διάρκεια του σχολικού ωραρίου. Προσθέτει όμως, ότι το σχολείο θα πρέπει να διασφαλίζει στους μαθητές τη δυνατότητα επικοινωνίας με τους γονείς τους και ως εκ τούτου, εισηγείται την εγκατάσταση καρτοτηλεφώνων. Όσο για την μεταφορά του κινητού στο σχολείο από μαθητές του Δημοτικού, η Επίτροπος θεωρεί ότι «η απαγόρευσή της δεν εξυπηρετεί κατ’ ανάγκην το συμφέρον του παιδιού καθώς πολλά παιδιά χρησιμοποιούν αναγκαστικά το κινητό ως μέσο επικοινωνίας με τους γονείς ή νόμιμους κηδεμόνες τους μετά το πέρας του ωρολογίου προγράμματος και προτού επιστρέψουν στο σπίτι». Γι’ αυτό και υποδεικνύει προς το Υπουργείο Παιδείας να επανεξετάσει το συγκεκριμένο σημείο. Για τους μεγαλύτερους μαθητές, της Μέσης Εκπαίδευσης, συμφωνεί ότι η απαγόρευση χρήσης του κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος εξυπηρετεί την αρχή της διασφάλισης του συμφέροντος των παιδιών και ενισχύει το δικαίωμα στην εκπαίδευση. Την ίδια ώρα, όμως, συμπληρώνει ότι «το θέμα της μεταφοράς κινητού στο σχολείο από μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου και της από μέρους τους χρήσης τους σε χρόνο που δεν έχουν μάθημα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαβούλευσης σε επίπεδο σχολικής μονάδας».

Παράλληλα η κ. Επίτροπος ξεκαθαρίζει ότι «η φωτογράφηση, βιντεοσκόπηση ή ηχογράφηση μαθητών ή εκπαιδευτικών χωρίς τη συγκατάθεσή τους ή εν αγνοία τους και η καθ’ οιαδήποτε χρήση του υλικού αυτού συνιστά παραβίαση της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και ενδεχομένως ποινικό αδίκημα». «Ωστόσο», συνεχίζει, «το ότι ορισμένοι παρανομούν κάνοντας κακή χρήση των κινητών δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή δικαιολογία για την πλήρη απαγόρευσή τους στα σχολεία».

ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, 3 Νοε 2010

Υποψήφιοι με βαθμούς κάτω του δέκα ακόμη και με επτά εισήχθησαν σε Ιατρικές και Νομικές Σχολές

Διάβασα το παρακάτω και τρελάθηκα. Διαβάστε κι εσείς για να τρελαθείτε. 

"...Κάτω από τη βάση του «10» διαμορφώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής σε πολλές πανεπιστημιακές σχολές, για τους υποψηφίους για τα ΑΕΙ - τέκνα Ελλήνων του Εξωτερικού και των τέκνα Ελλήνων Υπαλλήλων αποσπασμένων στο Εξωτερικό (ειδικές κατηγορίες).

Έτσι σύμφωνα με τις αποτελέσματα στην Ιατρική Πάτρας η βάση διαμορφώθηκε στις 35,50 μονάδες δηλαδή εισήχθη υποψήφιος ή υποψήφιοι με βαθμό 7, στην Ιατρική Ιωαννίνων με 39,63 μονάδες, δηλαδή με βαθμό 7,9.

Στο ΕΜΠ και συγκεκριμένα στο τμήμα Χημικών Μηχανικών η βάση διαμορφώθηκε στις 42,20 μονάδες δηλαδή εισήχθησαν υποψήφιοι με βαθμό 8,4.

Στο Πανεπιστήμιο Αθήνας , στο τμήμα Φιλολογίας, η βάση διαμορφώθηκε στις 51 μονάδες , δηλαδή με βαθμό 10.

Στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας , η βάση διαμορφώθηκε στις 36,20 μονάδες , δηλαδή με βαθμό 7,1.

Στο Πανεπιστήμιο Θράκης, στη Νομική η βάση διαμορφώθηκε στις 44,20 μονάδες, δηλαδή με βαθμό περίπου 9.

Στη Νομική Αθήνας η βάση διαμορφώθηκε στις 42,70 μονάδες, δηλαδή με βαθμό 8,5 περίπου

Στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών η βάση διαμορφώθηκε στις 57,07 μονάδες , δηλαδή με βαθμό 11.

Με την κατάργηση της βάσης του «10» στις πανελλαδικές εξετάσεις για τους υποψηφίους τέκνα Ελλήνων του Εξωτερικού και των τέκνα Ελλήνων Υπαλλήλων αποσπασμένων στο Εξωτερικό (ειδικές κατηγορίες) ισχύει η βάση του 7, γι αυτό και δεν εισήχθη κανείς κάτω από αυτό το βαθμό..."

Τώρα εμείς τι να σχολιάσουμε. Πως μάλλον θα πρέπει να επενεξεταστεί αυτός ο ...θεσμός, γιατί τότε τί να ευχηθούμε στους εν λόγω επιτυχόντες, καλές σπουδές; Με τί προσόντα; Εκτός κι αν, όντας χαλαρά τα πάντα όσον αφορά στην κατηγορία αυτή -θέματα εξετάσεων, βάση εισαγωγής, ποσοστό εισαγωγής- οι εν λόγω ήσαν ομοίως ...χαλαροί. Αλλιώς....θα πρέπει να κλείσει αυτό το ...παράθυρο.

ΠΗΓΗ: esos

Τα συχνά διαγωνίσματα…κάνουν καλό στο μυαλό των μαθητών

Το αντιγράφω από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Σαββάτου, 16 Οκτωβρίου 2010.

"Δεν θα αρέσει μάλλον στα παιδιά όταν θα το ακούσουν, αλλά μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα συμπέρανε ότι οι μαθητές που υποβάλλονται σε τακτικά διαγωνίσματα, εμφανίζουν βελτιωμένη ικανότητα μνήμης και μάθησης, μια ανακάλυψη που αναμένεται να αναζωπυρώσει την παλαιά διαμάχη σχετικά με την αποτελεσματικότητα των τεστ στο σχολείο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η προετοιμασία για τα διαγωνίσματα ωφελεί τους μαθητές, βελτιώνοντας την μνήμη τους, καθώς επιτρέπει στον εγκέφαλό τους να βρίσκει πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να αποθηκεύει και στη συνέχεια να ανακαλεί πληροφορίες. Ο εγκέφαλος των παιδιών καταφέρνει να δημιουργεί ευκολομνημόνευτες νοητικές «λέξεις-κλειδιά» (αποκαλούνται επιστημονικά «μεσάζοντες»), που την κατάλληλη στιγμή «πυροδοτούν» τις σωστές μνήμες. Κάτι τέτοιο, κατά τους ερευνητές, δεν συμβαίνει όταν τα παιδιά απλώς διαβάζουν και δεν είναι υποχρεωμένα να περάσουν μέσα από τη «βάσανο» των τεστ.

Η μελέτη, υπό την δρα Κάθριν Ρόσον του τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου Κεντ Στέιτ του Οχάιο, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με τη βρετανική Telegraph και το Live Science, βρήκε ότι οι συχνές εξετάσεις, ειδικά όσες απαιτούν από τον μαθητή να θυμάται διάφορες πληροφορίες, αυξάνουν δραστικά την πιθανότητα ότι αυτός θα μπορεί πράγματι να συγκρατήσει στην μνήμη του αργότερα αυτές τις πληροφορίες.

Τα πειράματα που έκαναν οι ερευνητές, αφορούσαν ιδιαίτερα την εκμάθηση της αφρικανικής γλώσσας σουαχίλι από αγγλόφωνους μαθητές, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μια ομάδα απλώς διάβασε την μετάφραση των λέξεων, ενώ η άλλη έκανε και τα σχετικά γραπτά τεστ. Τα παιδιά που υποχρεώθηκαν να γράψουν διαγώνισμα, είχαν καλύτερες μνημονικές επιδόσεις -έως και τρεις φορές- σε σχέση με όσους μαθητές είχαν απλώς μελετήσει, επιβεβαιώνοντας ότι ο εγκέφαλος «κωδικοποιεί» καλύτερα τις πληροφορίες στη διάρκεια της προετοιμασίας για ένα τεστ, παρά κατά την απλή μελέτη.

Όπως είπαν οι Αμερικανοί ερευνητές, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα τεστ μέσα στην τάξη, ενώ ακόμα και μόνοι τους οι μαθητές θα έπρεπε να βάζουν τεστ στον εαυτό τους για να προετοιμαστούν καλύτερα. Αυτό, δυστυχώς για τα παιδιά, σημαίνει ότι μάλλον πρέπει σιγά-σιγά να πάρουν από καλύτερο μάτι τα διαγωνίσματα!".

Εκκίνηση αντικαπνιστικής εκστρατείας και στα σχολεία

Και στα σχολεία ξεκίνησε αντικαπνιστική εκστρατεία στο πλαίσιο του προγράμματος Αγωγής Υγείας που εφαρμόζει το υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας. Πραγματοποιούνται ομιλίες στους δασκάλους, στους γονείς και στους μαθητές από ειδικούς επιστήμονες.

Καιρός είναι -μην πω ότι καθυστερήσανε- γιατί κάποιοι δάσκαλοι δε λέμε να βάλουμε πυαλό.

Ψηφιακό σχολείο, ψηφιακοί ...δάσκαλοι

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Ανδρ. Πετρουλάκης

Η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των καθηγητών στο 63ο βλάπτει την Παιδεία και τον Προϋπολογισμό

Αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της Παιδείας και επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού θα επιφέρει η επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης των καθηγητών, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια. Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους αποφάσισε να αναπέμψει στη Βουλή για επανεξέταση το νόμο που ψήφισε η Ολομέλεια του Σώματος την 1η Ιουλίου για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των εκπαιδευτικών Μέσης, από το 60ό στο 63ο έτος της ηλικίας τους. Σε επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής, ο πρόεδρος Χριστόφιας σημειώνει ότι με τον προτεινόμενο νόμο επεκτείνεται σταδιακά το όριο ηλικίας «υποχρεωτικής» αφυπηρέτησης των καθηγητών. …Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι ο κ. Χριστόφιας επέλεξε να αναφέρει πρώτα τους εκπαιδευτικούς λόγους που τον οδήγησαν στην αναπομπή της νομοθεσίας και μετά τους οικονομικούς. Ειδικότερα, επισημαίνει τα εξής: 

Επιπτώσεις στην Παιδεία

«Με την παράταση του ορίου ηλικίας των καθηγητών περιορίζεται η δυνατότητα διορισμού στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία νέων προσώπων, τα οποία κατά κανόνα διαθέτουν περισσότερα προσόντα και δεξιότητες από τους παλαιότερους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητα της Παιδείας αλλά και να επιδεινώνεται το πρόβλημα επικοινωνίας των καθηγητών με τους μαθητές λόγω της αύξησης της διαφοράς ηλικίας. Ταυτόχρονα, με τον περιορισμό της δυνατότητας αυτής αυξάνεται η ανεργία μεταξύ των νέων επιστημόνων, με δυσμενείς επιπτώσεις σε όλη την έκταση της οικονομίας. Παράλληλα, η αύξηση του ορίου ηλικίας έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της παιδείας εξαιτίας της, λόγω πνευματικής και σωματικής κόπωσης, μείωσης της αποδοτικότητας των καθηγητών, φαινόμενο το οποίο κατ’ ανάγκη επηρεάζεται με την αύξηση της ηλικίας».

Επιπτώσεις στην Οικονομία

Εκτός από τα πιο πάνω, ο πρόεδρος Χριστόφιας προσθέτει ότι «ο αναπεμπόμενος νόμος θα επιφέρει αύξηση του κόστους των συντάξεων και, κατά συνέπεια, επιβάρυνση του Προϋπολογισμού, λόγω της μεγαλύτερης σύνταξης και του μεγαλύτερου εφάπαξ ποσού που θα λάβουν οι καθηγητές, οι οποίοι θα συνεχίσουν να υπηρετούν και μετά τη συμπλήρωση του 60ού έτους της ηλικίας τους και μέχρι τη συμπλήρωση του νέου ορίου ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης». Περαιτέρω, συνεχίζει, «ενδεχομένως να επιφέρει αύξηση του κόστους του μισθολογίου, αφενός λόγω του ότι θα δοθεί δυνατότητα στους καθηγητές ή τουλάχιστον σε ορισμένους από αυτούς, να ανελιχθούν σε ψηλότερες θέσεις/κλίμακες και αφετέρου γιατί οι καθηγητές αυτοί θα συνεχίσουν να λαμβάνουν μισθό αντί σύνταξης, η οποία ως γνωστό, με βάση την περί συντάξεων νομοθεσία δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα δεύτερο (½) των συντάξιμων απολαβών». Σύμφωνα με τους σχετικούς υπολογισμούς, καταλήγει, ο μέσος όρος αύξησης του κόστους των συντάξεων και του εφάπαξ ποσού θα ανέλθει σε 18,74%. 

Πηγή: εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, 21 Ιουλίου 2010

Like sardines in the tin...

Διαβάζω κατά καιρούς στον Τύπο, Ακούω στα ραδιόφωνα και ενίοτε Βλέπω στην τηλεόραση για …φυλακές, για Κέντρα Υποδοχής λαθρομεταναστών, για Κρατητήρια στα οποίες στοιβάζονται άνθρωποι, στα οποία καταπατείται κάθε ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Συνήθως, καλούμε το αρμόδιο κράτος να επέμβει, που και που τον εισαγγελέα για να επέμβει, άντε και κάποιο άρθρο καταχωρείται στον Τύπο και σιγά σιγά το πράγμα εκτονώνεται, ή μάλλον αποσιωπάται. Γνωρίζει άραγε ο κόσμος, οι γονείς-κηδεμόνες μαθητών, ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σε πολλά δημόσια σχολεία –πιθανόν και ιδιωτικά, κυρίως σε πόλεις; Γνωρίζουμε άραγε πως τα διδακτήρια, όπως άλλωστε και κάθε άλλο δημόσιο κτίριο ή χώρος, κατασκευάστηκαν για μια συγκεκριμένη χωρητικότητα ανθρώπων; Σίγουρα όμως γνωρίζουμε πως σε κάθε γήπεδο, ο αριθμός θέσεων είναι προκαθορισμένος, ενώ σε περίπτωση διεξαγωγής αγώνα ή κάποιας εκδήλωσης, η Αστυνομία έχει το δικαίωμα να επανακαθορίσει το μέγιστο αριθμό θεατών. Στα σχολεία, γιατί αυτό δε γίνεται; Γιατί δεν ελέγχεται ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν; Ποιος έχει την αρμοδιότητα να το πράξει; Δεν αναφέρομαι δε, σε περίπτωση ατυχήματος ποιος-ποιοι έχουν την ευθύνη∙η απάντηση είναι αυτονόητη, ο Σύλλογος Διδασκόντων.

Στο σχολείο μου, φέτος είχαμε 460 μαθητές και μαζί με όλο το άλλον εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, ήμασταν 520. Για τη σχολική χρονιά που μας έρχεται, ο αριθμός αυτός αυξάνεται. Και μη ρωτήσετε αν υπάρχουν επιπλέον αίθουσες διδασκαλίας. Οι παρεπιδημούντες εις την Ιερουσαλήμ, το γνωρίζουν. Καταργούνται αίθουσες εργαστηρίων, μετακινούνται καθημερινά τμήματα και το πρόβλημα …λύνεται. Λέμε τώρα! Τώρα, κατά πόσον ελέγχεται και διοικείται ένας τέτοιος χώρος με αυτόν τον πληθυσμό, κατά πόσον μπορεί το μάθημα να είναι αποδοτικό και παραγωγικό, ε μάλλον αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Λοιπόν, στο δια ταύτα. Κάποιος πρέπει να παρέμβει. Δε με ενδιαφέρει αν θα πρέπει να είναι οι Σύλλογοι των Διδασκόντων, οι τοπικές ΕΛΜΕ (θα μου πει κανείς, ποιος τους …χέζει αυτούς), οι Προϊστάμενοι των Γραφείων ή των Διευθύνσεων ή ακόμα ακόμα ο Εισαγγελέας. Το ζητούμενο είναι πως πρέπει κάποιος να παρέμβει. Τώρα πριν το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς, για να είναι όλα στη θέση τους, γιατί …όλα είναι θέμα παιδείας, γιατί …πρώτα ο μαθητής.

Καλή σας μέρα

Αυτοαξιολόγηση

Εγκύκλιος του ΥΠΔΒΘ έφτασε στα σχολεία και καλεί του συλλόγους καθηγητών να συνεδριάσουν και να αποφασίσουν θετικά ή αρνητικά για τη συμμετοχή τους σε πιλοτικό πρόγραμμα «αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδος». Υπεύθυνοι του προγράμματος καθίστανται οι Σύμβουλοι Καθηγητών, οι οποίοι επιλέγουν 2 σχολεία από αυτά που προτίθενται να συμμετάσχουν (στη Λάρισα τα σχολεία ήδη έχουν επιλεγεί ή εξεδήλωσαν την επιθυμία να συμμετάσχουν).

Πριν αρκετά χρόνια -γύρω στο 2001- ένα αντίστοιχο πρόγραμμα είχε υλοποιηθεί με τη συμμετοχή καθηγητών και Συμβούλων και μάλιστα επ’ αμοιβή∙ 200.000 δρχ οι συμμετέχοντες καθηγητές και γύρω στο 1 εκατομ. δρχ οι συντονιστές. Έγινε η σχετική έρευνα, «έπεσε» αρκετή δουλειά, συμπληρώθηκαν τα σχετικά …κουτάκια του ερωτηματολογίου και του στατιστικού φύλλου, βγήκαν τα πορίσματα, στάλθηκαν στους αρμοδίους και μετά…. Είδε κανείς από εμάς τους εμπλεκόμενους με την εκπαίδευση κάτι να άλλαξε, κάτι να προσθαφαιρέθηκε, κάτι να ακούστηκε τέλος πάντων; Φυσικά η ερώτηση είναι ρητορική, γιατί την απάντηση τη γνωρίζουμε∙ τίποτε δεν άλλαξε! Μάλλον για να ακριβολογώ, άλλαξαν προς το χειρότερο, για την εκπαίδευση. Ένα από τα πορίσματα εκείνης της έρευνα ήταν πως από τις απουσίες που κάνουν οι μαθητές στη διάρκεια του σχολικού έτους, μόνο το 15% είναι αληθινές. Αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί χρειαζόταν μια τέτοια έρευνα για να καταδείξει αυτό που όλοι γνωρίζουμε, όσον αφορά στις απουσίες; Ή μήπως οι αρμόδιοι των Γραφείων και στο Υπουργείο το αγνοούν; Ίσως να συμβαίνει έτσι, αλλιώς πώς δικαιολογείται η φετινή απόφαση για αύξηση όλων των ορίων απουσιών κατά 30%; Θυμίζω πως αυτό έγινε γιατί πολλοί μαθητές απουσίασαν εξαιτίας της γρίπης και αντί να μειωθεί η ύλη -λόγω κλεισίματος σχολείων ή τμημάτων- αυξήθηκαν οι απουσίες

.

«Καίγονται» οι Σχολικοί Σύμβουλοι για την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων. Ξέρετε γιατί, γιατί …είναι πολλά τα λεφτά Άρη… Δε νοιάζονται τόσο για το αποτέλεσμα -είπαμε, αυτό φάνηκε και στο παρελθόν- αλλά για τα λεφτά. Κάποτε, όταν η ΟΛΜΕ ζήτησε την εφαρμογή του θεσμού των Σχολικών Συμβούλων ως βοηθού του εκπαιδευτικού στο έργο του, η θέση προκηρύχτηκε για ένα Σύμβουλο σε κάθε ειδικότητα για κάθε 30 καθηγητές, αργότερα για κάθε 50 και στο τέλος για κάθε 3 …νομούς!!! Σήμερα, οι θέσεις των Σχολικών Συμβούλων είναι θέσεις που …προσφέρουν επιπλέον χρήματα. Σε υπηρεσιακά συμβούλια, ως επόπτες σε βαθμολογικά Κέντρα, ως Πρόεδροι σε Βαθμολογικά Κέντρα και άλλα πολλά.

Δυστυχώς κάτι ανάλογο προμηνύεται και με το τωρινό …πρόγραμμα «αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδος». Δουλειά στα χαρτιά, αποτέλεσμα μηδέν. Γι αυτό και οι καθηγητές δεν ανταποκρίνονται θετικά, γι αυτό και η ΟΛΜΕ και πολλές τοπικές ΕΛΜΕ καλούν τους καθηγητές σε απόρριψη της πρότασης. Για νάμαι ειλικρινή, είμαι αντίθετος με αυτή τη στάση της ΟΛΜΕ, «όχι σε όλα». Ίσα ίσα θάπρεπε να καλέσει τους καθηγητές να πουν ναι στο πιλοτικό πρόγραμμα -που έτσι κι αλλιώς από του χρόνου θα εφαρμοστεί υποχρεωτικά απ’ όλους- και να αφήσει τους Συμβούλους να αποφασίσουν -να κληρώσουν ίσως- ποια σχολεία θα συμμετέχουν.

Ακόμα και στο θέμα της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού, που το αναγάγει σε μείζον πρόβλημα της εκπαίδευσης το Υπουργείο και οι κυβερνήσεις. Ότι δήθεν οι εκπαιδευτικοί αρνούνται την αξιολόγηση και τη φοβούνται. Και το διατυμπανίζουν με όλα τα μέσα και σε όλους τους ρυθμούς. Λες και είναι τεράστιο πρόβλημα να αποφασίσει το ίδιο το Υπουργείο την αξιολόγηση και να απαιτήσει την άμεση εφαρμογή του, όπως σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί δεν το κάνει; Μήπως για να μας εκθέτει, μήπως για να υποβαθμίζει στην κοινωνία, στους γονείς ακόμα και στους μαθητές; Γνωρίζουμε εξάλλου πως συμπληρώνονται τα Φύλλα Ποιότητας -από τον υπάλληλο και από τον Προϊστάμενο- στα οποία αποτυπώνονται κάθε χρόνο οι δεξιότητες και ικανότητές τους, βάσει των οποίων αξιολογούνται οι υποψήφιοι για διευθυντικές θέσεις. Το ίδιο ζητούμε και στα σχολεία. Αλλά το υπουργείο αποφεύγει, πετώντας το μπαλάκι σ’ εμάς. Εδώ είμαστε λοιπόν, αποφασίστε να εφαρμόσετε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, στείλτε την εγκύκλιο στα σχολεία και ν’ αρχίσει η εφαρμογή της. Πού είναι το πρόβλημα; Αν όμως πίσω από το θέμα «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας» κρύβονται κι άλλα, ε αυτό είναι το κακό με τους κυβερνώντες. Όλα εν κρυπτώ. Πείτε μας τι σκέφτεστε, πώς το σκέφτεστε, γιατί το σκέφτεστε και μετά ζητήστε τη συνεργασία μας. Για να σας εμπιστευόμαστε, για να συνεργαζόμαστε χωρίς καχυποψία. Αλλιώς, το κάνετε για να μας έχετε απέναντι σας κι έτσι να μας δίνετε τροφή προς βορά στην κοινωνία∙οι εκπαιδευτικοί οι αντιδραστικοί, οι έτσι, οι αλλιώτικοι! 

Ενδιαφέρον και το άρθρο με τίτλο "ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ: Το σχολείο ως «μηχανή» αποτελεσμάτων!" των Χρήστου Κάτσικα – Κώστα Θεριανού

27,9 εκ, ευρώ για τα σχολικά βιβλία

Mε το ποσό των 27.900.000,00 € θα χρηματοδοτηθεί από το υπ. Οικονομίας ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων για το οικονομικό έτος 2010, διαβάζω σχετική ανακοίνωση. Μου φαίνονται πολλά και είναι. Ξέρετε γιατί; Γιατί δεν υπάρχει μια σωστή διαχείριση των βιβλίων όσον αφορά στην αποστολή τους στα σχολεία. Και εξηγούμαι:

Πριν μια εβδομάδα τα σχολεία δήλωσαν τις ανάγκες τους σε βιβλία για την επόμενη σχολική χρονιά, βασιζόμενοι σε περσινά νούμερα. Ταυτόχρονα, την περίοδο αυτή, οι μαθητές -ας πούμε του λυκείου- δηλώνουν ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν και ποια μαθήματα επιλογής θα παρακολουθήσουν για την επόμενη χρονιά. Την 11η Σεπτεμβρίου οι αριθμοί αυτοί αλλάζουν και μέχρι την 15η Οκτωβρίου –σύμφωνα με την εγκύκλιο- μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση ή μαθήματα επιλογής. Από Σεπτέμβριο όμως στα σχολεία έχουν ήδη καταφθάσει τα βιβλία οπότε ή πλεονάζουν ή υπολείπονται. Η επιστροφή τους και αναδιανομή αποδείχθηκε ατελέσφορη, οπότε… Τα παραπανίσια αποθηκεύονται στα σχολεία.

Η μεγάλη σπατάλη γίνεται με τα βιβλία των μαθημάτων επιλογής, εκεί όπου υπάρχει –και πάντα σύμφωνα με το νόμο- δραματική αλλαγή αριθμού λόγω μετακινήσεων. Τι πρέπει να γίνει;την 1η Μαΐου, όλοι οι μαθητές να δηλώνουν την οριστική και δεσμευτική τους επιλογή Απλό, που αφορά στην κατεύθυνση που θα παρακολουθήσουν καθώς και στο μάθημα επιλογής. Νωρίτερα να τους έχει γίνει σχετική και αναλυτική ενημέρωση περί κατευθύνσεων-επιστημονικών πεδίων-πανεπιστημιακών σχολών καθώς και για το περιεχόμενο των μαθημάτων επιλογής. Έτσι ώστε το υπουργείο να συγκεντρώσει τους αριθμούς και να παραγγέλνει τα σχετικά. Τι εξυπηρετεί αυτό που γίνεται μέχρι σήμερα, να δηλώνουν την 11η Σεπτεμβρίου και να έχουν δικαίωμα να …ξεδηλώσουν μέχρι και την 14η Οκτωβρίου. Ούτε το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει με …ρευστούς αριθμούς τμημάτων, ούτε οι τοποθετήσεις μπορούν να γίνουν σωστά και έγκαιρα, ούτε οι παραγγελίες βιβλίων να γίνουν με ακρίβεια. Φεύγει ο Οκτώβριος και υπολειτουργούν τα σχολεία, η δημόσια εκπαίδευση εκτίθεται και ο ιδιωτικός τομέας ανθεί. Εκτός και αν όλες αυτές οι αστοχίες και παραλείψεις γίνονται εκ του πονηρού, καθότι …πονηρά σκεπτόμεθα απαξάπαντες.

Από 2.000 ευρώ το πακέτο μαθημάτων στα φροντιστήρια

Πολλάκις γράφεται και τονίζεται πως επειδή στα δημόσια σχολεία δε γίνεται σοβαρή δουλειά -ή και καθόλου δουλειά- οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να παρακολουθούν μαθήματα στο φροντιστήριο. Ειδικότερα η Γ’ λυκείου …προετοιμάζεται για τις πανελλήνιες εξετάσεις αποκλειστικά τα φροντιστήρια. Το φανερώνει η πληθώρα των φροντιστηρίων και η καθολική συμμετοχή των μαθητών σ’ αυτά. Το αποδέχτηκε η κοινωνία, ακόμα και οι γονείς που δεν έχουν την οικονομική άνεση ή που πιστεύουν πως το παιδί τους δεν είναι καλός μαθητής, νιώθουν την υποχρέωση να το εγγράψουν σε κάποιο φροντιστήριο. Την όποια επιτυχία τη χρεώνουν στο φροντιστήριο ενώ την αποτυχία στο σχολείο. Ας κάνουμε μια μικρή …υποχώρηση και ας δεχτούμε πως έτσι έχουν τα πράγματα σχετικά με τις …παροχές του σχολείου (ούτως ή άλλως η συμμετοχή στο φροντιστήριο είναι μία πραγματικότητα).

Αν λοιπόν το φροντιστήριο είναι ένα αναγκαίο κακό, θάθελα να διατυπώσω την εξής απορία: Για τις όποιες εξετάσεις στον ΑΣΕΠ, ακόμα και για τις εξετάσεις των εκπαιδευτικών μέσω ΑΣΕΠ, γιατί οι υποψήφιοι παρακολουθούν φροντιστήρια ή κάνουν ιδιαίτερα; Ακόμα και για την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, ή για το Δικαστικό Κλάδο. Φοιτητές ΑΕΙ και ΤΕΙ καταφεύγουν σε φροντιστήρια -τα οποία έχουν δημιουργήσει ειδικά τμήματα για φοιτητές ή σπουδαστές- για να κατορθώσουν να περάσουν μάθημα ή μαθήματα. Αυτοί δε που έχουν μεγαλύτερη οικονομική άνεση τα …ακουμπούν κυριολεκτικά σε ιδιαίτερα μαθήματα. Εκεί που κάποτε ο φοιτητής έβγαζε χαρτζιλίκι του κάνοντας ιδιαίτερα, τώρα ο ίδιος πληρώνει για να του κάνουν φροντιστήρια. Αν μιλήσουμε για οικονομικά κόστη, θα τρομάξουμε. Ο διαγωνισμός για μια θέση στο Δημόσιο κοστίζει ακριβά στους υποψηφίους, καθώς τα «πακέτα» φροντιστηριακής προετοιμασίας στα σχετικά κέντρα (Κέντρα Ελεύθερων Σπουδών ονομάζονται συνήθως) αποτιμώνται τουλάχιστον 2.000-2.500 ευρώ. Τρία χρόνια και χιλιάδες ευρώ «χαμένα» μετράει απόφοιτος της Νομικής Αθηνών. «Ξεκίνησα την προετοιμασία ενάμιση χρόνο πριν βγει η προκήρυξη του διαγωνισμού•ναι μεν τελείωσα την ύλη νωρίς, αλλά τελικά μέχρι να δώσω εξετάσεις, είχα χάσει επαφή με το αντικείμενο. Το δε κόστος για το φροντιστήριο ανήλθε στις 2.200 αλλά καθώς ο ένας καθηγητής δεν ήταν καλός, οι περισσότεροι κάναμε και ιδιαίτερα. Τελικά, μου στοίχισε ο κούκος αηδόνι!»

Κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων στις Πολιτικές Επιστήμες, παρακολουθούσε, για τον πρώτο κύκλο των εξετάσεων, φροντιστήριο και πλήρωσε 1.100 ευρώ, για τον δεύτερο όμως έκανε ιδιαίτερα, το συνολικό κόστος των οποίων ξεπέρασε τα 3.000 ευρώ, όπως η ίδια αποκαλύπτει. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει αίσιο τέλος, την αποτυχία δεν τη χρεώνουν στο φροντιστήριο. Τέτοιο επιχείρημα μας επισημαίνουν συχνά πυκνά και οι μαθητές μας που έχουν αποτύχει στις πανελλαδικές. Δε φταίει το φροντιστήριο, λένε, αλλά οι ίδιοι που δε διαβάζανε συστηματικά. Και δεν τολμάς να τους ρωτήσεις, «τότε γιατί πήγαινες σε φροντιστήριο;».

Πολλοί υποψήφιοι του ΑΣΕΠ υποστηρίζουν πως αυτά που διδάσκονται στο πανεπιστήμιο είναι πολύ θεωρητικά, στον διαγωνισμό όμως ζητούν πρακτικές γνώσεις εφαρμόσιμες και πως το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το φροντιστήριο.. Δηλαδή το φροντιστήριο υποκαθιστά και αυτό ακόμη το πανεπιστήμιο. Αυτή η αντίληψη έχει περαστεί στο υποσυνείδητο των μαθητών, των φοιτητών, των υποψηφίων σε εξετάσεις γενικότερα. Την οποίαν τους έχουν περάσει οι καθηγητές των φροντιστηρίων. Κοιτάξτε τι γίνεται με τους μαθητές. Τα φροντιστήρια τους σέρνουν κυριολεκτικά από τη μύτη. «Σάββατα και Κυριακές δεν θα ξεκουράζεστε γιατί πρέπει να γράφουμε διαγωνίσματα επαναληπτικά» τους λένε και τα παιδιά υπακούουν. Τους πιπιλίζουν το μυαλό ότι δε χρειάζεται να διαβάζουν τα μαθήματα γενικής παιδείας, γιατί δε τους χρειάζονται και το αποδέχονται και το εφαρμόζουν. Στη Β’ τάξη λυκείου, μετά τα Χριστούγεννα τους «διδάσκουν» ύλη της Γ’ τάξης, οπότε στο μυαλό των παιδιών δημιουργείται ένα συνοθύλευμα …ύλης με απρόσμενα αποτελέσματα.

Τι είναι επομένως αυτό που φταίει, αυτό που ευθύνεται και οι μαθητές μας, οι φοιτητές και οι σπουδαστές και λοιποί υποψήφιοι εξετάσεων, σύρονται σε φροντιστηριακά μαθήματα, χάνουν πολύτιμες εργατοώρες, ξοδεύουν υπερπολύτιμα ευρώ; Φταίει άραγε το εκπαιδευτικό σύστημα, φταίει ο θεσμός των εξετάσεων, φταίει η νοοτροπία της κοινωνίας, φταίνε και οι ίδιοι που δεν έχουν επίγνωση των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους, φταίμε εμείς που δεν τα έχουμε μάθει να μελετάνε αλλά να διαβάζουν, φταίμε εμείς που τα έχουμε μάθει να τα βρίσκουν όλα έτοιμα; Τι είναι αυτό που δημιούργησε μια παράλληλη βιομηχανία παραπαιδείας και εκμετάλλευσης ελπίδας; Μήπως άραγε όλα αυτά αλλά και άλλα;

Ακόμα ένα "όχι" της ΟΛΜΕ

Να μη συμμετάσχουν στη διαδικασία αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων καλεί τους Συλλόγους η ΟΛΜΕ και καταγγέλλει πως «αυτή η λογική και πρακτική θα οδηγήσει ευθέως στη διαφοροποίηση και την κατηγοριοποίηση των σχολείων μας».

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΟΛΜΕ έχει ως εξής:

"Με την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας για την «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας» γίνεται προσπάθεια να θεσμοθετηθεί η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου «σε πρώτη φάση ως εσωτερική διαδικασία».

Η διατύπωση αυτή αφήνει σαφώς να εννοηθεί πως θα ακολουθήσει η θεσμοθέτηση της εξωτερικής αξιολόγησης. Τα κριτήρια της αυτοαξιολόγησης που ή ίδια η εγκύκλιος θέτει συνδέονται με την υλικοτεχνική υποδομή και την εξεύρεση πόρων από το ίδιο το σχολείο, την απώλεια διδακτικών ωρών, τις επιδόσεις των μαθητών κ.λπ. Επιχειρείται να μετατεθούν όλες οι ευθύνες της εκπαιδευτικής πολιτικής και της υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης στη σχολική μονάδα και τους εκπαιδευτικούς.

Αυτή η λογική και πρακτική θα οδηγήσει ευθέως στη διαφοροποίηση και την κατηγοριοποίηση των σχολείων μας. Ανάλογες εξελίξεις έχουν συμβεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, όπου με τη δημοσιοποίηση των πινάκων αξιολόγησης διευρύνθηκε το χάσμα ανάμεσα στις σχολικές μονάδες.

Η «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας» έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία όχι μόνο δεν στηρίζεται ο εκπαιδευτικός και το έργο του, αλλά δέχεται συνεχή κτυπήματα στα εργασιακό του καθεστώς.

Σε μια περίοδο που οι επιχειρούμενες αλλαγές, επιδιώκουν να συνδέσουν το «νέο σχολείο» με τη νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης (σχέδιο Καλλικράτης), να κατακερματίσουν τον όποιο ενιαίο χαρακτήρα της Παιδείας έχει απομείνει και να διαμορφώσουν εργασιακές σχέσεις συμβατές με το «αποκεντρωμένο σχολείο».

Σε μια περίοδο όπου το Υπ. Παιδείας με το σύνθημα «πρώτα ο μαθητής» επιχειρεί να φέρει σε αντιπαράθεση τον εκπαιδευτικό ως εργαζόμενο και επιστήμονα με τον μαθητή, ενώ είναι γνωστό πως, αν δεν στηριχτεί πολύπλευρα στο έργο του ο εκπαιδευτικός (επιστημονικά, εργασιακά, οικονομικά), δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση στο εκπαιδευτικό σύστημα".

Από τότε που ...θυμάμαι την ΟΛΜΕ, ένα "όχι" την συνοδεύει σε ό,τι αλλαγή προτείνει ο εκάστοτε υπουργός της Παιδείας. Αν ψάξει κανείς τα "ναι", είναι ζήτημα αν θα βρει, έτσι για την εξαίρεση του κανόνα. Θαρρείς πως αυτή η ομοσπονδία έχει δημιουργηθεί για να είναι μονίμως απέναντι από τον υπουργό. Αντί να είναι ο βασικός του σύμβουλος, είναι ο βασικός του αντίπαλος. Πολεμάει τα πάντα, αντιστέκεται σε όλα, αντιδρά σε κάθετι, τα μηδενίζει όλα. Γι αυτό, ίσως, και οι ...."επιτυχίες" της στα συνδικαλιστικά θέματα, στη συμμετοχή καιτ ην αποδοχή της από τους καθηγητές, τους οποίους υποτίθεται πως εκφράζει!