Το σχολείο ..."Ο τεκές" (*)

Μόλις μπουκάρω στον τεκέ

τον αργιλέ τσακώνω

και μες στα φυλλοκάρδια μου

τραβώ τον ξελιγώνω.

Από τον Τεκέ, του Τζίμη Πανούση

Αφορμή γι αυτή μου την ανάρτηση μου έδωσε μία εκδήλωση που έγινε την Τρίτη 1η Απριλίου 2008 στην Αθήνα, παρουσία εκλεκτών προσκεκλημένων, όπως του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρόεδρου της Βουλής, του υπουργού Υγείας, του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας, προσωπικοτήτων του ακαδημαϊκού, πολιτικού, επιστημονικού και κυρίως ιατρικού κόσμου και του Ιδρύματος ΘΩΡΑΞ, κατά του καπνίσματος και με βασικό σύνθημα «Κοντά στα παιδιά και τους εφήβους». Ο καθηγητής της Ιατρικής, σταυροφόρος της αντι-καπνιστικής εκστρατείας κ. Χάρης Ρούσσος, έχοντας την παρότρυνση από τον αείμνηστο Σταμάτη Μαντζαβίνο, πρόεδρο του Ιδρύματος Μποδοσάκη και μανιώδη καπνιστή, «να κάνουμε κάτι δραστικό. Όχι άλλες έρευνες και μελέτες. Να στραφούμε στην πρόληψη, να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του, πριν η συνήθεια του καπνίσματος γίνει έξις, οπότε είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγείς από την εξάρτηση», αποφάσισαν «να εστιάσουμε την προσοχή μας στα παιδιά και τους εφήβους, να μιλήσουμε όμως στη γλώσσα τους, για να καταλάβουν σε τι ρίσκο βάζουν την υγεία τους, μόνο και μόνο μιμούμενοι άλλους γύρω τους». Γιατί –όπως εξήγησε, «δεν υπάρχει καμιά βιολογική ανάγκη που κάνει ένα παιδί ή έναν ενήλικα να στραφεί στο κάπνισμα. Κάνει όποιος ανάβει τσιγάρο, ό,τι κάνουν άλλοι στο γραφείο, στην ταβέρνα, στο σπίτι, ακόμη και όταν υπάρχουν στο περιβάλλον μικρά παιδιά και βρέφη. Η φωτογραφία της νεαρής μέλλουσας μητέρας που με το ένα χέρι χαϊδεύει την κοιλιά της και με το άλλο κρατά το αναμμένο τσιγάρο, ήταν σωστός καταπέλτης! Περνούσε το μήνυμα της βλάβης που παθαίνουν, χωρίς να είναι οι ίδιοι καπνιστές, αυτοί που είναι διαρκώς εκτεθειμένοι σε χώρο θεριακλήδων καπνιζόντων. Παραδείγματα, το αεροδρόμιο-καπνοδρόμιο, που επειδή στο αεροπλάνο δεν επιτρέπεται πλέον το κάπνισμα, καπνίζουν μετά μανίας πριν επιβιβαστούν και μόλις κατεβούν, με αποτέλεσμα να μοιάζει με... τεκέ ο χώρος των αφίξεων - αναχωρήσεων. ‘Στον άλλο κόσμο που θα πας’ την πόρτα την άνοιξες μόνος σου, εάν καπνίζεις από παιδί» – προειδοποίησε ο καθηγητής κ. Χάρης Ρούσσος.
«Πρέπει κάποτε να φανούμε Ευρωπαίοι», είπε ο καθ. κ. Ρούσσος. «Ας αρχίσουμε από τα παιδιά και τους εφήβους, ας τους πούμε πως το τσιγάρο δεν είναι in, είναι out!»

Περισσότερα γι αυτή την εκδήλωση θα βρείτε ΕΔΩ!

Έτσι κάθισα και έψαξα τι ισχύει για το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους κλπ και κυρίως τι ισχύει για τα σχολεία και τι ακριβώς συμβαίνει σ’ αυτά.

Αριθ.ΥΙ/Γ.Π./οικ.76017/29.7.2002, ΦΕΚ 1001/ τ.Β΄/1.8.2002
Απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, μεταφορικά μέσα και μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας

Ι. Απαγορεύουμε το κάπνισμα στους παρακάτω αναφερόμενους χώρους.
α. Σε όλα τα κτίρια όπου στεγάζονται Γραφεία Δημοσίων Υπηρεσιών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύονται …..
β. Σε όλες τις μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας…
δ. Στα νηπιαγωγεία, παιδικούς σταθμούς, βρεφονηπιακούς σταθμούς, παιδότοπους.
Στα κτίρια των Δημοσίων Υπηρεσιών, …ορίζονται ειδικοί χώροι (καπνιστήρια), στους οποίους θα υπάρχει ισχυρή εγκατάσταση συστήματος εξαερισμού για τους εργαζόμενους καπνιστές.
Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα σχολεία, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για τα Φροντιστήρια, μόνο για το προσωπικό που επιθυμεί να καπνίσει...

Οι χώροι θα οριστούν από τους διευθυντές - προϊστάμενους των αρμοδίων φορέων ανάλογα με τις ανάγκες τους, με σκοπό να μην παρεμποδίζεται η ουσιαστική λειτουργία της υπηρεσίας.

Στα σχολεία στάλθηκε η παρακάτω εγκύκλιος:

Εγκύκλιος Γ2/89/09-01-1990 ΥΠ.Ε.Π.Θ
Μαθητές και κάπνισμα

Έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία. Η Πολιτεία και τα όργανά της οφείλουν να λάβουν μέτρα ώστε ν` αποθαρρύνουν την κοινωνική αποδοχή και την εξάπλωση της συνήθειας αυτής. Πρόσφατες μελέτες στην Ελλάδα έδειξαν ότι ένα υψηλό ποσοστό μαθητών του Γυμνασίου και του Λυκείου καπνίζουν συστηματικά. Το κάπνισμα είναι βέβαια ένα κοινωνικό φαινόμενο, που δεν περιορίζεται στα σχολεία ή στις νεανικές ηλικίες και δεν αντιμετωπίζεται μόνο με απαγορεύσεις και απειλές κυρώσεων. Ούτε όμως μια αμήχανη και μη ομολογημένη ανοχή αποτελεί λύση. Τα σχολεία έχουν την υποχρέωση να μην επιτρέψουν τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα ενθαρρύνει την εξάπλωση του καπνίσματος. Η κύρια ευθύνη ανήκει κατ` ανάγκην στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τόσο στους διευθυντές των σχολείων όσο και σε όλους τους διδάσκοντες και είναι μέρος της όλης παιδαγωγικής λειτουργίας.
Μέσα σ` αυτό το πλαίσιο και με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα αποθαρρύνει το κάπνισμα και θα μειώσει την κοινωνική αποδοχή του, ορισμένα μέτρα είναι απαραίτητα:
1. Κατά πρώτο λόγο, απαιτείται ενημέρωση των μαθητών, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος και τις δυνατότητες ν` αποφύγουν τη συνήθεια. Το Υπουργείο σε συνεργασία και με άλλους φορείς, θα στείλει σχετικό υλικό στα σχολεία και θα οργανώσει διαλέξεις και παρουσιάσεις για το όλο θέμα.
2. Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν πρότυπα για τους μαθητές, που δέχονται από αυτούς έμμεσα και άμεσα μηνύματα για το τι είναι κοινωνικά αποδεκτό και επιθυμητό. Πρέπει λοιπόν ν` αποφεύγουν, κατά το δυνατόν, να καπνίζουν δημόσια στους χώρους του σχολείου, γιατί έτσι το παράδειγμά τους αναιρεί όσα μπορούν να ειπούν στους μαθητές.
Σύμφωνα και με την εγκύκλιο ΥΠΕΠΘ Γ/4895/23-12-1980 δεν επιτρέπεται να καπνίζουν οι εκπαιδευτικοί στις αίθουσες διδασκαλίας κατά την ώρα του μαθήματος.
3. Δεν επιτρέπεται στους μαθητές, τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, να καπνίζουν στους χώρους του σχολείου. Το κάπνισμα δεν πρέπει όμως ν` αντιμετωπίζεται ως πειθαρχικό παράπτωμα. Στους μαθητές που τυχόν καπνίζουν θα πρέπει να γίνονται συστάσεις και να εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να καπνίζουν. Το πρόβλημα αναμφισβήτητα είναι δυσκολότερο στο Λύκειο και η ευθύνη των εκπαιδευτικών είναι ακόμη βαρύτερη εκεί. Οι σύλλογοι των διδασκόντων σε κάθε μονάδα και ο κάθε εκπαιδευτικός πρέπει να αντιμετωπίσουν το θέμα ανάλογα με τις ιδιομορφίες και ανάγκες κάθε μονάδας.
Παρακαλούμε η παρούσα εγκύκλιος να κοινοποιηθεί σε όλα τα Σχολεία αρμοδιότητάς σας.

Μ' αυτά που βλέπει κανείς καθημερινά στα σχολεία αναρωτιέται, απαγορεύεται τελικά το κάπνισμα στα σχολεία; Ναι μεν αλλά. Απαγορεύεται για τους μαθητές, όχι όμως στους εργαζόμενους σ’ αυτά. Κι επειδή «Το κάπνισμα δεν πρέπει όμως ν` αντιμετωπίζεται ως πειθαρχικό παράπτωμα…» (άρα δεν προβλέπεται πειθαρχική ποινή, αποβολή κλπ) οι περισσότεροι μαθητές καπνίζουν στις τουαλέτες ή έξω στο προαύλιο χώρο όχι σε …κοινή θέα, σε γωνίες, στο πίσω μέρος. Σε ορισμένα σχολεία ακούστηκαν και προτάσεις διδασκόντων για δημιουργία "ειδικών χώρων" για τους καπνιστές, όπως ένας υπαίθριος διάδρομος στα πλάγια του σχολείου, ή στα υπαίθρια σκαλιά που οδηγούσαν στο πίσω προαύλιο, στην …άκρη του σχολείου εκεί που οι καθηγητές ενώ θα τους βλέπουν δεν θα κάνουν τίποτα. Τώρα που το σκέφτομαι είναι πραγματικά τραγικό. Δεν θα είναι κάποιος άγραφος νόμος να καπνίζουν τα παιδιά εκεί, θα υπάρχει …εντολή του διευθυντή.
Υποστηρίζουν κάποιοι πως αν απαγορευόταν το κάπνισμα (το οποίο σημειωτέον δεν επιτρέπεται, απλά γίνονται στραβά μάτια) το πιο πιθανό είναι να αυξανόταν η παραμονή στις τουαλέτες ή σε άλλους απομονωμένους χώρους, οι κοπάνες και το ποσοστό των μαθητών καπνιστών αφού το παράνομο, ως γνωστόν, εξιτάρει.
Απαγορεύεται μεν, «επιτρέπεται» δε, αφού και «ειδικοί χώροι» δημιουργούνται και «στραβά μάτια» γίνονται. Μια ερμαφρόδιτη κατάσταση. Οι μαθητές «επικαλούνται» το μη πειθαρχικόν του παραπτώματος, οι καθηγητές το ίδιο, οι γονείς είτε αγνοούν είτε δεν μπορούν να αντιδράσουν και η -τραγική για τη υγεία των μαθητών- κατάσταση συνεχίζεται. Και γίνεται τραγικότερος ο ...χειμώνας, όταν αναγκάζονται οι καπνιστές να συνωστίζονται στις τουαλέτες και να τις μετατρέπουν σε μικρό σαλονάκι-καπνιστήριο. Εκεί που θα δει κανείς παιδιά να κάθονται κάτω, να πίνουν το αναψυκτικό τους, να τρώνε την τυρόπιτά τους, να συζητούν με τις παρέες τους. Και μέσα σ’ αυτούς να υπάρχουν και οι μη καπνιστές που απλά κάνουν παρέα με τους καπνιστές φίλους τους και οι άλλοι που θέλουν να κάνουν χρήση της τουαλέτας και τελικά να μην μπορούν. Ενας σχολικός "τεκές"; Με αποτέλεσμα, μαθητές και κυρίως μαθήτριες να αναγκάζονται να παίρνουν άδεια για να πάνε σπίτια τους, για τα γυναικολογικά τους προβλήματα ή και για απλή χρήση τουαλέτας.

Ενδεχομένως να έχετε ζήσει και χειρότερες καταστάσεις απ΄ αυτές που περιγράφω. Και όλ’ αυτά διότι στο Υπουργείο δεν έχουν το θάρρος να ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΟΥΝ το κάπνισμα στο σχολείο, για ΟΛΟΥΣ. Γιατί το «…να γίνονται συστάσεις και να εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να καπνίζουν…» σε μαθητές καπνιστές από καθηγητές καπνιστές, ε δεν είναι και ότι παιδαγωγικότερο. Υπάρχουν φυσικά και εφαρμόζονται προγράμματα Αγωγής Υγείας με θέμα την αντικαπνιστική εκστρατεία στα σχολεία, θα μοιραστεί και ειδικό cd-dvd, όπως ανακοινώθηκε και στην εκδήλωση, αλλά όπως αποδεικνύει η ελληνική πραγματικότητα, αυτά ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ. Θα μου πείτε, εφαρμόστηκαν αλλού, σε όσους χώρους απαγορεύει η Υγειονομική Διάταξη; Όχι. Πουθενά, ή σχεδόν πουθενά. Γιατί όμως σε άλλες χώρες της Ε.Ε. εφαρμόζονται και ΙΣΧΥΟΥΝ; Τα 27 μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παροτρύνονται να ενισχύσουν τα μέτρα για τη μετατροπή της Ευρώπης σε αντικαπνιστική ήπειρο. Ο αρμόδιος Επίτροπος για θέματα Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών, ξεκίνησε δημόσια συζήτηση στις Βρυξέλλες, προκειμένου να προωθήσει την απαγόρευση του τσιγάρου στους δημόσιους χώρους. Πρόσφατα στη Γαλλία ίσχυσε η απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Εκεί γιατί ισχύουν και εφαρμόζονται κι εδώ όχι; Και να σκεφτείτε πως τα νούμερα είναι τραγικά.

(*) Τεκές = τουρκική λέξη που σημαίνει ιερή μονή και χρησιμοποιόταν για να δειχτεί ο χώρος όπου ο κόσμος μαζευόταν για να καπνίσει χασίσι

Πηγές: ΕΔΩ!, ΕΚΕΙ!!, ΑΛΛΟΥ!!!

ΥΓ. Παγκόσμια Ημέρα Υγείας η χθεσινή (7 Απριλίου), με τους αρμόδιους επιστήμονες να μας ανακοινώνουν ότι μέχρι το 2025, θα έχουν πεθάνει από το κάπνισμα 100 εκατομμύρια καπνιστές! Το ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ;

Είδος υπό εξαφάνιση ή σε ανεπάρκεια

Από σήμερα, -ορισμένοι ξεκίνησαν από την Παρασκευή- οι μαθητές της Γ’ τάξης των Λυκείων της χώρας μας, αρχίζουν να κάνουν χρήση της …άδειας που τους χορηγεί –με πατρική+μητρική στοργή- του Υπουργείο Παιδείας. Ναι, δεν διαβάσατε λάθος. Οι μαθητές στα Λύκεια …"δικαιούνται" 164 απουσίες. Δικαιούνται να λείψουν από το σχολείο 5,5 - 6 ολόκληρες εβδομάδες. Για να καθίσουν σπίτι να διαβάσουν, να κάνουν τις αναγκαίες επαναλήψεις για την κατανόηση της μέχρι τότε κουτσοδιδαχθείσας ύλης. Δυστυχώς όμως δε συμβαίνει αυτό. Τα φροντιστήρια …καραδοκούν. Και αντί να βρίσκονται σπίτι να μελετούν, σέρνονται στις αίθουσες των φροντιστηρίων. Εγκαταλείπουν τις σχολικές αίθουσες και σέρνονται στις αντίστοιχες φροντιστηριακές. Διότι εκεί …μαθαίνουν καλύτερα. ‘Η τουλάχιστον, έτσι τους έχουν πείσει. Και ξέρετε πόσο εύκολα πείθεται ένας νέος ο οποίος βρίσκεται λίγο προ των πυλών …των εξετάσεων. Ακολουθεί ως ..πρόβατο, δε χρησιμοποιεί τη λογική. Να δει το συμφέρον του. Κι αν αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τη νενομισμένη ...άδειά του, να καθίσει στο σπιτάκι του να μελετήσει, να εμβαθύνει και να κατανοήσει. Να ετοιμαστεί, δηλαδή, πλήρως για τη μεγάλη μάχη.
Φυσικό είναι πως οι υπόλοιποι, αυτοί που δεν έκαναν …κουμάντο στις απουσίες τους, ή δεν έκαναν …λελογισμένη χρήση απουσιών, συνεχίζουν να έρχονται σχολείο. Βαριεστημένοι, μονίμως γκρινιάζοντες, γιατί οι άλλοι είναι σπιτάκι τους ενώ αυτοί…, και φυσικά χωρίς να έχουν όρεξη ούτε να …πουν αλλ’ ούτε ν' ακούσουν. Συνήθως στην κατηγορία αυτή των μαθητών είναι οι πλέον μέτριοι και κακοί στις επιδόσεις –άρα και στον …προγραμματισμό- με αποτέλεσμα να συμπαρασύρουν και τους υπόλοιπους εναπομείναντας. Εν κατακλείδι, ο μαθητής της Γ’ τάξης των Λυκείων στη χώρα μας, αυτή την περίοδο και μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς, είναι για το σχολείο …είδος υπό εξαφάνιση ή είδος σε ανεπάρκεια.

ΥΓ. Σχετικά με το θέμα των απουσιών, έχω γράψει και σε παλαιότερή μου ανάρτηση, ΕΔΩ!

"Στο σχολείο ένιωθα ότι πλούτιζα". Εσύ;

Διάβασα, Είδα, 'Ακουσα, με Συγκίνησε και 'Εγραψα: στον ημερήσιο τύπο ΕΔΩ! και ΕΔΩ!

Σταμάτησε το σχολείο στα 12 για να δουλέψει – εξαμελής η οικογένειά της. Παντρεύτηκε, έχει τρία παιδιά και η αγάπη της για την μόρφωση την έκανε να φοιτήσει σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας. Συνέχισε με πολλές θυσίες στο εσπερινό λύκειο (έπρεπε να δουλεύει και να σπουδάζει) και σήμερα, στα 52 της χρόνια, έχοντας αριστεύσει (17.302 μόρια- μεταξύ των υποψηφίων των εσπερινών λυκείων) στις εισαγωγικές, είναι πρωτοετής φοιτήτρια στο τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Πηγαίνοντας στο σχολείο ένιωθα ότι πλούτιζα" εξομολογείται η Α. Μ.

«Η ουσία της ζωής είναι η προσπάθεια να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας, να μάθουμε. Αυτό που με βοήθησε να μην υπολογίζω την κούραση είναι ότι πηγαίνοντας στο σχολείο, κάνοντας Αριστοτέλη και Παπαδιαμάντη, ένιωθα ότι πλούτιζα. Το χαιρόμουν. Και για να φτάσεις κάπου πρέπει να το κάνεις γιατί σ’ ευχαριστεί». Γράφτηκε στο Λύκειο και ήταν συμμαθήτρια του γιου της. «Ξέρετε, το πιο συγκινητικό ήταν η αντιμετώπιση των παιδιών. Κάναμε μαζί ζαβολιές, μου έδιναν ‘σκονάκια’ στα μαθήματα της Πληροφορικής. Γιατί εμένα μου άρεσαν τα φιλολογικά μαθήματα. Ήταν μια συνωμοσία πολύ τρυφερή» εξομολογείτε. Ήταν πολύ δύσκολο το εγχείρημά της αφού παραμελούσε συχνά την οικογένειά της. Τους χρωστά ευγνωμοσύνη που της συμπαραστάθηκαν, λέει, όπως και στους καθηγητές της. «Με βοήθησαν πολύ όλοι. Και οι καθηγητές μου. Έκανα ενισχυτικά μαθήματα πριν και μετά τη λήξη του επίσημου ωραρίου. Δεν πήγα ποτέ σε φροντιστήριο».
Δηλώνει πως η πρώτη της αγάπη ήταν η ιστορία «με έχει συναρπάσει η αρχαιολογία….Είναι μία εκπληκτική εμπειρία τα μαθήματα. Για μένα τουλάχιστον που μ’ αρέσει αυτό που σπουδάζω. Αισθάνομαι συγκινημένη για όλα όσα μαθαίνω, για την κληρονομιά μας. Παρακολουθώ σταθερά τα μαθήματα της σχολής. Αισθάνομαι πιο γεμάτη τώρα...».

Εγώ τώρα τι πρέπει να γράψω; Και χωρίς σχόλιο η είδηση αυτή είναι πλήρης. Κρατάω τρεις κουβέντες της ΑΞΙΑΣ Γυναίκας, Συζύγου, Μητέρας και σημερινής Φοιτήτριας: «Στο σχολείο ένοιωθα ότι πλούτιζα… Η ουσία της ζωής είναι η προσπάθεια να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας, να μάθουμε… Για να φτάσεις κάπου πρέπει να το κάνεις γιατί σ’ ευχαριστεί». Αυτά για να τ’ ακούν τα σημερινά παιδιά που, ενώ η μοναδική τους …εργασία είναι να πηγαίνουν στο σχολείο για να …πλουτίσουν αυτά πάνε με το …στανιό επειδή υπάρχει το υποχρεωτικό της φοίτησης, που έχουν συνηθίσει να καταπίνουν την πνευματική τροφή που τους δίνεται…μασημένη, είτε μέσα στις αίθουσες των φροντιστηρίων είτε των ιδιαιτέρων μαθημάτων, που δεν χρειάζεται να κοπιάσουν για κάτι άλλο αφού οι γονείς-κηδεμόνες τους τα παρέχουν χωρίς φειδώ, που δεν κάνουν καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια να ανοίξουν το παράθυρο προς τη γνώση παρά μόνο περιμένουν να το βρουν ανοικτό, που έχουν χάσει την ουσία της ζωής ή την έχουν βρει στο …κινητό τους, στον pc τους ή στο clubάκι.

ΥΓ. Ίσως η ευθύνη βαραίνει πρώτα εμάς τους γονείς-κηδεμόνες, τους δασκάλους, την υπεύθυνη πολιτεία. Αλλά και οι νέοι έχουν ευθύνη και κάποτε περιμένουμε να ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ, να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ και να βάλουν εμάς και τα πράγματα στη ..θέση μας.

Οι "Πρώτοι εκ των Πρώτων" και οι ...έσχατοι

Αναζήτησα στο Διαδίκτυο μίαν είδηση και την βρήκα μόνο σε μια οικονομική ηλεκτρονική εφημερίδα την Greekmoney. Αναφέρομαι στην, ομολογουμένως θετικότατη ενέργεια εκ μέρους της Eurobank, βράβευση των «Πρώτων εκ των Πρώτων» αποφοίτων Λυκείου κάθε Νομού της χώρας η οποία πραγματοποιείται κάθε χρονιά, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Μεγάλη Στιγμή για την Παιδεία», που καθιέρωσε από το 2003 η Eurobank EFG.
Δεν ισχυρίζομαι πως ανέτρεξα στο σύνολο του Τύπου, αλλά σε όσες έψαξα δε βρήκα ένα μονόστηλο που να αναφέρεται στο γεγονός αυτό. Και δε με ενδιαφέρει το τι έχει στο πίσω μέρος του …εγκέφαλου της η Eurobank υλοποιώντας αυτό το πρόγραμμα, παρά μένω στην ηθική –και υλική ίσως, δεν γνωρίζω- επιβράβευση της προσπάθειας αυτών των παιδιών, όχι μόνο να πετύχουν αλλά και να ξεχωρίσουν.
Η φετινή βράβευση έγινε στην Παλαιά Βουλή, την Τρίτη 18 Μαρτίου 2008, όπου εκτός από τον κ. Παπούλια, ο οποίος επέδωσε τα βραβεία σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά και είχε και έναν καλό λόγο να πει στο καθένα, παρευρέθη και ο υπουργός Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων κ. Ε. Στυλιανίδης.
Αυτόματα μου γεννήθηκαν δύο απορίες: …οι «Πρώτοι εκ των Πρώτων». Αυτές οι νέες και οι νέοι πιθανόν να κερδίσουν και υποτροφίες για τις σπουδές του, ίσως και υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές. Η Πολιτεία άραγε θα τους αναζητήσει μετά από κάποια χρόνια, αφού περατώσουν τις σπουδές τους, για να τους αξιοποιήσει; Υποτίθεται πως κτίζει επενδύοντας πάνω σ’ αυτά τα παιδιά «…τα οποία μπορούν να απλώσουν τα φτερά τους, να σηκώσουν στην πλάτη τους την Ελλάδα σε νέους ορίζοντες, εκεί που όλες οι προηγούμενες γενιές αγωνίστηκαν και οραματίστηκαν να οδηγηθεί ο τόπος μας…» όπως τόνισε και ο Υπουργός. ‘Η μήπως, περατώνοντας τις σπουδές τους θα μπουν κι αυτά στη …λίστα των ανέργων πτυχιούχων;
Απορία δεύτερη: …και οι έσχατοι. Γιατί τα ΜΜΕ δεν αφιέρωσαν λίγο, ελάχιστο από το χρόνο τους σ’ αυτά τα παιδιά; Θα μου πείτε, υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα θέματα, ιδίως αυτό σ' αυτό το διάστημα με τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Και όμως, όταν πρόκειται για …βανδαλισμούς στα σχολεία, για ….προκλητικά βίντεο με πρωταγωνιστές μαθητές, για καταλήψεις σχολείων, για έκτροπα σε εκδρομές και γενικά για θέματα σκανδαλοθηρικά ή βίας με πρωταγωνιστές μαθητές, γι αυτά βρίσκουν χρόνο, αφιερώνουν ρεπορτάζ, δείχνουν εικόνες. Εάν αυτή είναι η δημοσιογραφία σας κ.κ. δημοσιογράφοι, να τη βράσω. ΜουΜουΕδες, έ, ΜουΜουέδες!

Η αφορμή γι' αυτή την ανάρτηση μου δόθηκε εξ αιτίας της βράβευσης μιας μαθήτριας του σχολείου μου, μιας μαθήτριας πρότυπο, μιας κοπέλας με ήθος και αξιοπρέπεια, μιας κοπέλας που αγάπησε το σχολείο και τους καθηγητές του, μιας αξιολογότατης κοπέλας, της Σοφίας Χριστάκη (κι ας με συγχωρέσει που δημοσιεύω το όνομά της χωρίς να ζητήσω την άδειά της) την οποίαν θα συνοδεύουν οι ευχές μου και οι ευχές όλων των μελών του Συλλόγου Καθηγητών του σχολείου της. Τυχεροί οι γονείς της που ευτύχησαν να έχουν κόρη τους τη Σοφία. Γι αυτά τα παιδιά-μαθητές, αξίζει κανείς να εργάζεται και να παλεύει στο δημόσιο σχολείο.
Σοφία, σ’ ευχαριστούμε και σου ευχόμαστε κάθε καλό στον κόσμο ετούτο!

Νέες προσλήψεις και ο ...φερετζές της Μαριορής

Διάβασα, Είδα, Άκουσα, 'Εφριξα και Έγραψα: στον ημερήσιο Τύπο

Την πρόσληψη αναπληρωτών (28 δασκάλων και 19 νηπιαγωγών) για την κάλυψη των λειτουργικών κενών σε σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ανακοίνωσε χθες το υπ. Παιδείας.

Βλέπουν καλά τα μάτια μου, αναρωτήθηκα. Από τώρα άρχισαν οι προετοιμασίες για το νέο σχολικό έτος, διερωτήθηκα. Μπράβο στο ΥΠΕΠΘ, σκέφτηκα. Αυτό θα πει οργάνωση. Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν –τον Σεπτέμβρη- μαγειρεύουν –τον Μάρτη. Τελικά κάθε σωστό υπουργείο θέλει τον …Ευριπίδη του, βροντοφώναξα. Αλλά προσγειώθηκα, όταν συνέχισα την ανάγνωση.

Οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, για ανάληψη υπηρεσίας από Δευτέρα 17 έως και Τετάρτη 19 Μαρτίου και θα τοποθετηθούν με απόφαση του διευθυντή της Διεύθυνσης, ύστερα από πρόταση του οικείου Περιφερειακού Συμβουλίου, σε κενές θέσεις των σχολείων της περιοχής που προσλήφθηκαν, μέχρι λήξεως του διδακτικού έτους.

Εμ, πέστο μου χρυσόστομε. Για να καλύψουν φετινά κενά, προσλαμβάνονται οι δάσκαλοι και νηπιαγωγοί. Τωρινά κενά, 15 Μαρτίου, δηλαδή ένα περίπου τρίμηνο πριν τη λήξη του σχολικού έτους. Μου θυμίζουν τα ΕΛΤΑ που φέρνουν επιστολές σταλμένες πριν από …μερικά χρόνια. Δηλαδή τόσον καιρό αυτά τα σχολεία στα οποία υπήρχαν τα ...κενά, πώς λειτουργούσαν; Και μη μου πει κανείς πως ξαφνικά καμιά 30αριά δασκάλες και νηπιαγωγοί ‘μείναν έγκυες ομαδικά και ‘φύγαν με άδεια; ‘Η πως ξαφνικά ένα τσούρμο παιδιά γράφτηκαν ομαδικά σε σχολεία και δημιούργησαν πρόβλημα. Να σας πω τι πιστεύω; Τα κενά υπήρχαν από καιρό, αλλά οι περιφερειακοί προϊστάμενοι αδυνατούσαν να προβούν σε προσλήψεις γιατί –κι εδώ είναι το κουφό της υπόθεσης- θα πρέπει πρώτα το Υπουργείο να εγκρίνει τις πιστώσεις και μετά να γίνουν οι αντίστοιχες προσλήψεις. Δηλαδή ζήσε ...Μάρτη μου φας ...διορισμό!
Τι να πρωτοπρολάβει αυτό το έρμο Υπουργείο; Αυτό το διάστημα ασχολείται με άλλα, πιο σόβαρα. Βρήκε τον τρόπο να αναβαθμίσει την εκπαίδευση. Εκτός από τα «έξυπνα» σχολεία, σκέφτηκαν τα σχολεία με «ονοματεπώνυμο». «'Ενα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει να δίδει ονόματα στις σχολικές μονάδες, ονόματα διαπρεπών ελλήνων…», δήλωσε ο Υπουργός. Σιγά τα λάχανα, θα πει κάποιος. Και πού είναι το κακό, θα αντιτείνει άλλος. Η πρόθεση καλή, θα τους απαντούσα. Αλλά προέχουν άλλα, όπως ελλείψεις υποδομών και εξοπλισμού, έγκαιρη και επαρκής στελέχωση των σχολικών μονάδων, αναβάθμιση επιπέδου παρεχόμενης εκπαίδευσης, σύγχρονα προγράμματα και νέα βιβλία, κ.ά πολλά και αναρίθμητα. Αλλά ακόμα και η διαδικασία ονοματοδοσίας των σχολείων είναι …γραφειοκρατική. Επιτροπές έγκρισης (λογοκρισίας;) από δ/ντές και προϊσταμένους, καταληκτικές ημερομηνίες. Έτσι, η φαεινή αυτή ιδέα –για την οποίαν ομολογώ πως δεν είμαι αντίθετος- έρχεται για να ωραιοποιήσει την θλιβερή πραγματικότητα στη εκπαίδευσης. Η οποία τώρα θα μοιάζει με έναν τάφο κεκονιαμένον, ασπρισμένο καθαρό και όμορφο απέξω, αλλά βρώμικο από μέσα. Και ήλθε στο μυαλό μου το "όλα τα είχε η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε" ή το άλλο " τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι"

ΥΓ. Πλάκα πλάκα θα δούμε ονόματα όπως 135ο Γυμνάσιο "Η Καλομοίρα", ή 259ο Λύκειο "Η. Ψινάκης", ή 2ο Λύκειο "Λ. Λαζόπουλος", 258ο ΕΠΑΛ "Στ. Καζαντζίδης" κ.ά.

Το Δημόσιο σχολείο ακόμη αντιστέκεται

'Ακουσα, Είδια, Διάβασα, Αγανάκτησα και Έγραψα: στον τοπικό Τύπο

Διάβασα τη συνέντευξη που έδωσε σε τοπική εφημερίδα, ο φυσικός (τα τελευταία χρόνια Σύμβουλος Φυσικών), νομικός και συγγραφέας κ. Γιάννης Μήτσιου που αναφέρεται στον υποβαθμισμένο παιδαγωγικό ρόλο των δασκάλων και για τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συ­στήματος και στο καινούριο αυτοβιογραφικό, όπως λέει, βιβλίο που ετοιμάζει με τίτλο «40 χρόνια δάσκαλος».

Στην ερώτηση: «Ποιο πιστεύετε πως είναι το θετικό και ποιο το αρνητικό χα­ρακτηριστικό του εκπαιδευτικού συστήματος;» απαντά μεταξύ των άλλων πως:
«…Τα φροντιστήρια ακολουθούν πνευματοκτόνο διδασκαλική μεθοδολογία και τα σχολεία την αντιγράφουν…» Και συνεχίζει «...Όμως το σχολείο πρέπει να δίνει γνωσιολογικές και εννοιολογικές υποδομές. Τα παιδιά υστερούν σ΄ αυτό. Θετικό είναι ότι κάθε παιδί έρχεται στο σχολείο και μπορεί κάτι να πάρει. Ακόμη και να ενθαρρυνθεί για να αναπτύξει κά­ποιο ταλέντο του».

Όταν διαβάσει κανείς τη συνέντευξη και δει και τους τίτλους του κ. Γ.Μ. θα θεωρήσει πως αφού τα λέει ένας …σοφός, ε δε μπορεί έτσι έχουν τα πράγματα. Και όμως δεν είν’ έτσι. Δε γνώρισα τον κ. Γ.Μ. ως καθηγητή παρά μόνο το 1989 ως Σχολικό Σύμβουλο Φυσικών και έκτοτε αρκετές φορές είχα την …ατυχία να τον ξανακούσω, πάντα από την ίδια θέση. Ε, το μόνο που θυμάμαι από αυτόν ήταν κάτι ...μονόλογοι που ξεκινούσαν από τους αρχαίους έλληνες και φτάναν μέχρι σήμερα –έχει μεγάλη ικανότητα και ευφράδεια λόγου- και αρκετά περιστατικά-ανέκδοτα από την καθηγητική του θητεία. Καμία συμβουλή ως ..Σύμβουλος, καμία φρέσκια ιδέα, καμία προσφορά στον κλάδο των Φυσικών (Εξηγούμαι: αναφέρομαι πάντοτε στην ιδιότητα ως Συμβούλου).

Δεν γνωρίζω πότε εγκατέλειψε την έδρα ως μάχιμος καθηγητής αλλά φαντάζομαι πως αυτό συνέβη προ αμνημονεύτων χρόνων. Όχι κ. Γ.Μ., επιτρέψτε μου να διαφωνήσω μαζί σας. Το σχολείο δεν αντιγράφει το φροντιστήριο. Δεν έχει το λόγο να το κάνει. 'Αλλωστε, άλλος ο ρόλος του καθενός (προσωπικά διαφωνώ ως προς το αν έχει ρόλο και λόγο ύπαρξης το φροντιστήριο). Απλώς είναι συμπιεσμένο κι αυτό μέσα στις συμπληγάδες πέτρες, που φέρουν το σημερινό όνομα «πανελλαδικές εξετάσεις», έχει όμως φιλότιμους και ευσυνείδητους καθηγητές που πασκίζουν, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, όπως σωστά λέτε, και την κοινωνική απαξίωση, να φέρουν εις πέρας τη δουλειά τους (έχει και από τους άλλους, τους ασυνεπείς, τους λουφαδόρους, τους ακατάλληλους, τους "σκάρτους" αν θέλετε, τόσους όσους έχει και ο κλάδος των νομικών, ή των γιατρών, ή των αστυνομικών, ή των εφοριακών, ή γενικότερα των δημοσίων υπαλλήλων ή και των κάθε είδους επαγγελματιών). Και ποια είναι αυτή; Μα να δώσουν τα φώτα και τα εφόδια στα νέα παιδιά. Ξέρετε πόσες εργατοώρες, εντός και εκτός ωραρίου διδασκόντων και διδασκομένων, αφιερώνονται με κέφι εκατέρωθεν, για να ετοιμαστούν θεατρικές ομάδες, μουσικές εκδηλώσεις, να υλοποιήσουν προγράμματα περιβαλλοντικής εκπ/σης και αγωγής υγείας, εκπαιδευτικές –με την κυριολεξία της λέξης- εκδρομές ή επισκέψεις, αρωγής των τελειοφοίτων όσον αφορά στην επαγγελματική τους αποκατάσταση και στη σωστή επιλογή σχολών, σε πολλαπλές αθλητικές δραστηριότητες και άλλες; Γνωρίζετε πόσα ταλέντα υποβοηθούνται και αναγνωρίζονται μέσα από την εκπ/κή διαδικασία, συμμετέχουν και διαπρέπουν σε διάφορους μαθητικούς διαγωνισμούς και βραβεύονται για τις επιδόσεις τους; Ων ουκ έστιν αριθμός. Το σχολείο καλλιεργεί την ψυχή, το πνεύμα και το σώμα των νέων. Κόντρα σ’ αυτούς όλους που το πολεμούν, που δεν το βοηθούν (όπως για παράδειγμα και ο θεσμός των Συμβούλων, που και ο ίδιος υπηρετήσατε) και που θέλουν την απαξίωσή τους. Υπάρχουν έντιμοι και δραστήριοι δάσκαλοι που δουλεύουν και θα δουλεύουν γι’ αυτό, μέχρις εσχάτων. Και τα παιδιά τους το αναγνωρίζουν!

«Στα σκαριά» τα τοπικά Συμβούλια Νέων των ΟΤΑ

«Έληξε η προθεσμία για την εγγραφή στα Μητρώα Νέων, όσων -ηλικίας 15 έως 28 χρόνων- επιθυμούν να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία που θα αναδείξει τα Τοπικά Συμβούλια Νέων (ΤΣΝ) στους δήμους της χώρας. Τα ΤΣΝ θα λειτουργούν ως δίαυλος μεταφοράς των προβληματισμών των νέων στις δημοτικές αρχές των πόλεών τους. Ο θεσμός των ΤΣΝ ξεκινά με ετήσια «προίκα» 3,6 εκατ. ευρώ.»
Λόγια χοντρά, υποσχέσεις ανεκπλήρωτες, οράματα ξεθωριασμένα, απέραντος λαϊκισμός. Κάποιοι μιλούν για προσπάθεια χειραγώγησης της έμφυτης τάσης της νεολαίας για ανατροπές και ριζοσπαστισμούς. Κι άλλοι για θεσμική ένταξη των νέων στα κοινά. Έτσι κι αλλιώς, ο θεσμός δοκιμάζει έντονη αμφισβήτηση από τις αριστερές νεολαίες. Από την άλλη πλευρά, οι νεολαίοι του δικομματισμού είναι πανέτοιμοι να κατεβάσουν τους «στρατούς» τους.
Σε χώρες όπως η Μ. Βρετανία και η Ιρλανδία, τα ΤΣΝ υλοποιούν, με τη σύμφωνη γνώμη των δημοτικών αρχών, προγράμματα ανακύκλωσης και προστασίας του περιβάλλοντος, βρίσκουν χορηγίες από τράπεζες για ανθρωπιστικά προγράμματα στον Τρίτο Κόσμο κ.ά. Στη χώρα μας ο ρόλος τους θα είναι μόνο συμβουλευτικός. Μάλιστα, το ΤΣΝ δεν θα μπορεί να συνεδριάζει χωρίς την παρουσία του δημάρχου ή αντιπροσώπου του. Δηλαδή πόσο ακηδεμόνευτος θα είναι ο θεσμός αυτός; Και τι παρεμβάσεις μπορεί να κάνει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κ.κ. Δημάρχου; Κοροϊδευόμαστε; Εμείς ναι, αλλά οι νέοι τα χάφτουν αυτά;
«Τα ΤΣΝ δεν έρχονται να καλύψουν λειτουργικό ή επιχειρησιακό κενό» σημειώνει ο γ.γ. Νέας Γενιάς. «Έρχονται να καλύψουν την ανάγκη έκφρασης των νέων ανθρώπων και ανάδειξης πρωτοβουλιών που θα οδηγήσουν σε κοινές δράσεις. Δίνουν τη δυνατότητα στους νέους να αναλάβουν την υλοποίηση πρωτότυπων δράσεων σε θέματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος ή το ζήτημα των ναρκωτικών». Αστεία πράγματα. Θα μπορεί, για παράδειγμα, το ΤΣΝ να αντιδράσει σε μια ενδεχόμενη απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου που θα δημιουργεί περιβαλλοντικά προβλήματα; Μάλλον σαν κακόγουστο αστείο μου φαίνεται.

Απ’ ότι γνωρίζω στη Λάρισα η εγγραφή σε Μητρώα ήταν εντυπωσιακά περιορισμένη (μέχρι την περασμένη εβδιμάδα, γύρω στα 150 άτομα, ηλικίας 15-20 ετών) και κανείς απ’ αυτούς δε δήλωσε υποψηφιότητα.
Τώρα γιατί εμένα μου θυμίζουν κάτι σαν τη …"Βουλή των Εφήβων" που κάθε χρόνο συνέρχεται ...θεαματικά αλλά η αποτελεσματικότητα του θεσμού είναι μηδαμινή. Άλλος ένας …θεσμός για να κοροϊδέψουμε τους νέους και να χαϊδέψουμε τις παρατάξεις; Οι νέοι μάλλον δεν μασάνε κουτόχορτο και θα το δούμε στις επερχόμενες ψηφοφορίες

ΤΑΔ-ΕΤΑΔ και ...πού πα' ρε Καραμήτρου

Στα Αθλητικά Σχολεία (Τμήματα Αθλητικής Διευκόλυνσης- Γυμνασίου και Ειδικά Τμήματα Αθλητικής Διευκόλυνσης-Λυκείου) προσλαμβάνονται ή αποσπώνται καθηγητές Φυσικής Αγωγής (Φ.Α.) με συγκεκριμένες ειδικότητες στο Ποδόσφαιρο, Πετόσφαιρα, Πάλη, Κλασσικό Στίβο, Κολύμβηση κτλ. Ως επί το πλείστον η στελέχωση γίνεται μέσα από αναπληρωτές καθηγητές με τις ειδικότητες που απαιτούνται. Προϊστάμενος Γραφείου Εκπαίδευσης, θέλοντας να κάνει -και πολύ σωστά- περικοπές στις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού, σκέφτηκε κάτι το πολύ απλό: έχω τόσους καθηγητές Φ.Α. διορισμένους στα σχολεία της περιοχής μου με συγκεκριμένες ειδικότητες και που πιθανόν να πλεονάζουν. Γιατί να μην τοποθετήσω από αυτούς στα Αθλητικά Σχολεία και ότι έλλειμμα έχω να προσλάβω αναπληρωτές. Στέλλει λοιπόν μία εγκύκλιο στα σχολεία και ζητά από τους καθηγητές Φ.Α. να σημειώσουν τις ειδικότητές τους. Έλα που το παίρνουν είδηση οι αναπληρωτές συνάδελφοί τους, …ψυλλιάζονται τις σκέψεις του προϊσταμένου και νάσου στον …Τύπο. Στέλλουν μακροσκελή επιστολή όπου εκθέτουν τις απόψεις τους, τα πλεονεκτήματα εξ αιτίας της δικής τους τοποθέτησης στα συγκεκριμένα αυτά σχολεία και τα μειονεκτήματα που θα προκύψουν λόγω της τοποθέτησης σ’ αυτά των ήδη διορισμένων-υπηρετούντων συναδέλφων τους. Η επιστολή έχει …αυστηρό ύφος, στη λογική …πού πα ρε Καραμήτρου….

Δεν μένουν όμως σ’ αυτό. Εκπρόσωποί τους επισκέπτονται τους κυβερνητικούς βουλευτές και τους …αναλύουν την κατάσταση, τους εξηγούν πως …δικά τους παιδιά είναι , τους υπενθυμίζουν πως …αυτοί τους τοποθέτησαν στα συγκεκριμένα σχολεία και πως είναι …κρίμα να μην τους επανατοποθετήσουν, για το …καλό τους (των βουλευτών το καλό). Αμέσως ενεργοποιείται ο κομματικός μηχανισμός και δίδεται …εντολή στον προϊστάμενο να μην …πειράξει την υπάρχουσα κατάσταση. Και ο …καημένος ο προϊστάμενος, που νόμιζε πως έτσι θα εξυπηρετούσε και τις επιταγές του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης για περικοπή δαπανών, τα μαζεύει και στέλλει νέο φιρμάνι στα σχολεία, αποσύροντας το προηγούμενο, όπου αναφέρει ότι …εκ των συνθηκών που προέκυψαν θα …ξαναδούμε το θέμα.

Αναπλήρωση ...χαμένων

Οκτώβρης 2007 και αρχίζει -όπως κάθε χρόνο ως είθισται- ένα πανελλαδικό κύμα καταλήψεων στα σχολεία. Κανείς δεν ασχολείται ουσιαστικά με το θέμα, παρά μόνο κάποιες συστάσεις προς τους μαθητές για τη λήξη των καταλήψεων με πρόσχημα την αναγκαστική αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών. Μία ...απειλή που -δυστυχώς- δεν εφαρμόστηκε την προηγούμενη χρονιά όταν και πάλιν υπήρχαν αντίστοιχες καταλήψεις, την ίδια περίπου χρονική περίοδο (και τα παιδιά δεν... ξεχνάνε και δεν ...χαρίζουν). Πέρσι η ιστορία αυτή πέρασε στο ...ντούκου. Ούτε γάτα -καταλήψεις- ούτε ζημιά -αναπληρώσεις. Φέτος, που επαναλήφθηκε το φαινόμενο+(αυτό που λένε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα), οι συστάσεις ήταν οι ίδιες, αλλά αυτές εκλήφθηκαν από τους μαθητές τουλάχιστον ως ...ανέκδοτο. Σε κάποια δε σχολεία, οι μέρες των καταλήψεων υπερέβησαν τις 25. Για αναπλήρωση ημερών ούτε φωνή μα ούτε κι ακρόαση.

Τέλος Φλεβάρη 2008, το Υπουργείο αποφασίζει και καλεί τα σχολεία που έχασαν διδακτικές ώρες, να τις αναπληρώσουν με διάφορους τρόπους:

• Περικοπή περιπάτων και εκδρομών (σ.σ. όταν στο σχολείο μου οι περίπατοι έχουν πραγματοποιηθεί ήδη).
• Περιορισμός των εργάσιμων ημερών των πολυήμερων εκδρομών (σ.σ. όταν η Γ΄τάξη πραγματοποίησε ήδη 3ήμερη εκδρομή ενώ είναι στα σκαριά αντίστοιχες της Α' και Β' τάξης).
• Προσθήκη διδακτικών ωρών μετά την ολοκλήρωση του ημερησίου προγράμματος, όπου ο σύλλογος κρίνει εφικτό ότι μπορεί να γίνει (σ.σ. όταν το ημερήσιο πρόγραμμα είναι σχεδόν πλήρες με 7ωρα).
• Αξιοποίηση των σχολικών εορτών με το σκεπτικό να πραγματοποιηθούν και οι εορτές και τα μαθήματα (σ.σ. όταν η μοναδική σχολική γιορτή είναι αυτή της 25ης Μαρτίου).
• Αξιοποίηση Σαββάτων (σ.σ. τη στιγμή που η απόφαση του Υπουργείου προβλέπει "ότι από την εφαρμογή αυτής της απόφασης δεν προκύπτει πρόσθετη δαπάνη για τον Κρατικό Προϋπολογισμό, από τον οποίο καλύπτονται τέτοιου είδους δαπάνες...").
• Εφόσον η ύλη δεν μπορεί να καλυφθεί με τους παραπάνω τρόπους και απαιτηθεί παράταση του διδακτικού έτους, αυτό θα υλοποιηθεί με απόφαση του ΥΠΕΠΘ, βάσει των ισχυουσών διατάξεων, μετά από τεκμηριωμένη εισήγηση των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπ/σης, σε συνεργασία με τον Προϊστάμενο Επιστημονικής και Παιδαγωγικής καθοδήγησης (τη στιγμή που αυτό θα συμπαρασύρει και τη μετάθεση των πανελληνίων Εξετάσων με όλες τις παράπλευρες συνέπειες).

Τα ερωτήματα που θα 'θελα να θέσω είναι τα εξής:

Γιατί το Υπουργείο κόπτεται για την αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών λόγω των καταλήψεων και δεν ενδιαφέρεται για τις χαμένες διδακτικές ώρες λόγω μη εγκαιρης προσέλευσης του αναγκαίου διδακτικού προσωπικού (αποσπάσεις, μεταθέσεις, τοποθετήσεις, αναπληρώσεις κτλ);
Γιατί το Υπουργείο θυμήθηκε την …αναπλήρωση τώρα, τέσσερεις μήνες μετά τις καταλήψεις και δεν έδρασε άμεσα; Εξυπηρετεί κάποιους άλλους σκοπούς αυτό το timing;
Γιατί το Υπουργείο δεν παίρνει κεντρικά τις όποιες αποφάσεις και τις παραπέμπει στις παραπέμπει στα σχολεία (καθηγητές-μαθητές-γονείς) πετώντας ουσιαστικά το μπαλάκι-ευθύνες σε άλλους; Μήπως η ίδια η πολιτική του δεν οδήγησε –και φοβάμαι πως και στο μέλλον θα οδηγεί- σε καταλήψεις;
Γιατί το Υπουργείο δεν τολμά να περικόψει πολυήμερες εκδρομές που βρίσκονται στη φάση της προετοιμασίας και δίνει αυτό το …προνόμιο στους καθηγητές; Μήπως φοβάται περεταίρω αντιδράσεις των θιγόμενων-μαθητών και των θιγόμενων επαγγελματιών στα θέματα εσωτερικού τουρισμού;
Γιατί το Υπουργείο θα πρέπει να χρεώνεται όλες τις καλές και ευνοϊκές, στα θέματα παιδείας, ρυθμίσεις ενώ όλα τα κακά και αρνητικά να τα χρεώνονται οι καθηγητές και οι μαθητές;
Μήπως τελικά, πρόκειται απλά για μια εγκύκλιο-απόφαση που σκοπό έχει να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου και που θα χρησιμοποιηθεί ως μέτρο εκφοβισμού των μαθητών ενάντια σε ενδεχόμενες καταλήψεις;

Γιατί...Γιατί... Πολλά γιατί θα μπορούσαν να τεθούν.
Τελικά, υπάρχει κανείς σ’ αυτό το χώρο που νοιάζεται για την αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών που προκύπτουν για ποικίλους λόγους; Θα αποτολμήσω μίαν απάντηση.

Οι καθηγητές μάλλον όχι, γιατί δεν έχουν κανένα λόγο να εργαστούν επιπλέον και εκτός ωραρίου για χαμένες ώρες για τις οποίες οι ίδιοι δεν ευθύνονται. Και μη μου πείτε για λειτούργημα κα τα παρόμοια. Ο καθηγητής, εργαζόμενος είναι κι αυτός και όταν του δοθεί η ευκαιρία να …λουφάρει, δεν έχει κανένα λόγο να μην το κάνει. Και αν θα χρειαστεί να εργαστεί υπερωριακά, απαιτεί να πληρωθεί γι’ αυτό του το έργο.

Οι μαθητές, έτσι κι αλλιώς δεν έχουν το σχολείο σε …μεγάλη εκτίμηση (και δεν είναι ή ώρα για την ανάλυση αυτού του φαινομένου). Πιστεύουν στα φροντιστήρια και μόνο αυτά –ιδιαιτέρως οι μαθητές της Γ’ τάξης- και στο σχολείο έρχονται λόγω …των απουσιών. Και αυτό συμβαίνει στην πλειονότητα των μαθητών.
Οι γονείς, μάλλον την ίδια άποψη έχουν με τα παιδιά τους. Γι αυτό άλλωστε ξοδεύουν αρκετά λεφτά στα φροντιστήρια και γενικά στα εκτός σχολείου μαθήματα.


Το Υπουργείο, σίγουρα όχι. Τους λόγους τους αναλύσαμε πιο πάνω. Ας θυμηθούμε παλαιότερες εποχές, όταν οι καθηγητές απεργούσαν επί μήνες και στο Υπουργείο δεν κουνιόταν …φύλλο. Η μόνη έγνοια ήταν η πραγματοποίηση, πάσει θυσία, των πανελλαδικών εξετάσεων.

Έρμη παιδεία. Τι σου μέλλει να παθαίνεις!

Δε θέλω να με ξανακοροϊδέψετε

Τη Δευτέρα, κλιμάκιο του ΠαΣοΚ με επικεφαλής δύο Λαρισαίους βουλευτές, στο πλαίσιο πανελλαδικής δράσης του ΠαΣοΚ για την προώθηση των προτάσεων του κόμματος για την Α’/βάθμια και Β’/βάθμια εκπαίδευση -σε μη προεκλογική περίοδο όπως οι ίδιοι τόνισαν με έμφαση, για να καταδείξουν το ενδιαφέρον του ΠαΣοΚ για τα θέματα της εκπ/σης και να καταθέσουν τις προτάσεις τους- επισκέφθηκε το σχολείο μας για να ενημερωθούν σε θέματα που αφορούν στη λειτουργία των σχολείων, στις υποδομές, στο περιεχόμενο σπουδών αλλά και γενικότερα στις βαθμίδες εκπαίδευσης. Παρόμοια επίσκεψη πραγματοποίησαν και σε Δημοτικό σχολείο της πόλης.

Ωραία, είπαμε όλοι, το ΠαΣοΚ πήρε το μήνυμα, καταμέτρησε τα λάθη του παρελθόντος, είδε το ισοζύγιο θετικών και αρνητικών επιτευγμάτων της μεγάλης περιόδου διακυβέρνησης (όπως μας κατέθεσε ο ένας εξ αυτών) και κατεβαίνει στη βάση, ρωτά, μαθαίνει, καταγράφει για να είναι έτοιμο να προτείνει. Έτσι, καλοπροαίρετα αντιμετωπίσθηκαν οι βουλευτές και επί σαρανταπεντάλεπτο (υπερβολικά μικρός ο χρόνος για να συζητηθούν θέματα όπως το μέγιστο της παιδείας) οι συνάδελφοί μου υπέβαλαν ερωτήματα, ανέφεραν προβλήματα, κατέθεσαν απόψεις, ιδέες και προβληματισμούς. Οι βουλευτές και τα δύο άλλα στελέχη, άκουσαν με προσοχή, κατέγραψαν τις παρατηρήσεις και έφυγαν δίνοντας κάποιες υποσχέσεις, όχι ακριβώς για την υλοποίηση των προτάσεων αλλά τουλάχιστον για την ευνοϊκή-θετική αντιμετώπισή τους.Την επομένη (δηλ. σήμερα Τρίτη) διαβάσαμε στον τοπικό τύπο, ότι «…κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν βουλευτές και στελέχη του ΠαΣοΚ, τόνισαν ότι το ΠαΣοΚ αντιμετωπίζει την Παιδεία ως μέσο υλοποίησης της κεντρικής πολιτικής θέσης για την αναδιανομή του πλούτου… αναφέρθηκαν στις θέσεις του ΠαΣοΚ για την Α’/βάθμια και Β’/βάθμια Εκπαίδευση αλλά και για τοπικά ζητήματα…. Και κατέθεσαν επιγραμματικά τις θέσεις του κινήματος για την Α’/βάθμια και Β’/βάθμια Εκπαίδευση..». Αυτά τα διαβάσαμε την επόμενη μέρα από την επίσκεψη. Άρα η συνέντευξη πρέπει να έγινε μεσημέρι ή απόγευμα της Δευτέρας, αφού οι τοπικές εφημερίδες είναι πρωινές και η εκτύπωση τους ολοκληρώνεται το βράδυ της ίδιας ημέρα (ή ξημερώματα της επόμενης).

Και αναρωτιέμαι σύντροφοι βουλευτές και λοιπό κλιμάκιο. Πότε προλάβατε να …μελετήσετε τα αποτελέσματα των επισκέψεών σας, να τα κωδικοποιήσετε και να τα καταγράψετε; Μήπως ήρθατε με τις …δικές σας ιδέες και προτάσεις τις οποίες απλά παρουσιάσατε στη συνέντευξη τύπου; Μήπως αυτές οι επισκέψεις είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου; Κι αν είναι έτσι, εμάς, τους καθηγητές τι μας θέλετε στα πόδια σας; Ο κόσμος μπορεί να σκεφτεί αυτό που γράψαμε ποιο πάνω, πως δηλαδή το ΠαΣοΚ ωρίμασε, αλλά εμείς, οι εντός των τειχών, γνωρίζουμε πως μας-τους κοροϊδέψατε. Γιατί λοιπόν να σας ξαναεμπιστευτούμε; Γιατί να σας ξαναϋποδεχτούμε φιλικά και ευγενικά και να μη σας πάρουμε με τα …γιαούρτια;